Þjóðviljinn - 12.11.1983, Síða 8

8 SÍÐA - ÞJÓÐVILJINNf Helgin 12:-13. nóvember 1983
fréttaskýrina
lagsins þó allir séu sameinaðir í
andstöðu við ójöfnuð og andfé-
lagslega stefnu borgaraflokk-
anna. Innan Alþýðubandalagsins
eru margir harðsvíraðir andstæð-
ingar hvers konar stóriðju og
margir sem vilja stóriðu undir ís-
lensku forræði. í álitsgerð starfs-
hóps um efnahags- og kjaramál á
vegum Alþýðubandalagsins í
Reykjavík er að finna nýstárlega
nálgun, þar sem meira er lagt upp
úr því að skýrgreina vandamálin
heldur en berja í brestina. í álits-
gerð þessari er t.d. bent á að rán-
yrkja í sjávarútvegi og landbún-
aði sé afleiðing óréttláts og úrelts
efnahagskerfis og beri að skoða í
samhengi við verðbólgu og of-
fjárfestingar.
Bent er á dýrkeypt mistök í
virkjanaframkvæmdum og orku-
sölusamningum við stóriðjufyrir-
tæki. Nær helming skulda þjóðar-
búsins megi rekja til orkufram-
kvæmda og stóriðjufyrirtæki fái
raforku á spott prís meðan al-
Óskar
þannig sem hápunktur í starfi
sem löngu er hafið og á eftir að
halda áfram. En áreiðanlega
munu hin blæbrigðaríku sjón-
armið takast á í afgreiðslu þess-
ara málaflokka á landsfundinum.
Ný stjórn kosin
Sú alþýðlega breiðfylking sem
hittist á fimmtudaginn fær einnig
það hlutverk að velja nýja stjórn.
Svavar Gestsson formaður Al-
þýðubandalagsins mun gefa kost
á sér áfram og engar aðrar hug-
myndir hafa heyrst um formann í
Alþýðubandalaginu að þessu
sinni. Svavar hefur nú verið for-
maður í 5 ár én kjörgengi í slík
embætti í Alþýðubandalaginu erí
þrjú kjörtímabil.
Alþýðleg breiðfylking
heldur landsfund sinn
Hin alþýðlega breiðfylking
heldur landsfund sinn um næstu
helgi. Svavar Gestsson formaður
Alþýðubandalagsins mun flytja
setningarræðu í Austurbæjarbíói
síðla fimmtudags. Fleira verður
þar til hátíðarbrigða. Að öðru
leyti mun landsfundurinn haldinn
á Hótel Loftleiðum.
Strax á fimmtudagskvöld hefj-
ast þar almennar stjórnmálaum-
ræður og verður þeim fram hald-
ið á föstudagsmorgun. Síðan
hefjast nefndarstörf. Á laugar-
dag verður fjallað um laga og
skipulagsbreytingar og nefndará-
Iit. Á sunnudaginn verða svo
kosningar um embætti og af-
greiðsla nefndaálita. Landsfund-
inum verður slitið kl. 18.00 á
sunnudag.
Alþýðubandalagsfélagar hafa
undirbúið þennan landsfund um
langan tíma. Laga og skipulags-
nefnd var kosin á síðasta flokks-
ráðsfundi og hefur starfað ötul-
lega síðan. Hugmyndir og til-
lögur nefndarinnar hafa á ýmsum
stigum verið ræddar og reifaðar
af Alþýðubandalagsfélögum út
um allt land. Haldnar hafa verið
ráðstefnur um þessar hugmyndir,
miðstjórnarfundir og félagsfund-
ir.
Tillögurnar sem lagðar verða
fyrir landsfundinn fela í sér mörg
nýmæli. Einar Karl Haraldsson
formaður nefndarinnar sagði í
samtali við fréttaskýranda, að
helstu nýmælin væru þau að gert
væri ráð fyrir að hvort kyn (þ.e.
karlkyn og kvenkyn) hefðu
a.m.k. 40% fulltrúa í ráðum og
nefndum í og á vegum flokksins.
Þetta væri jafnræðisreglan. Hins
vegar væri gert ráð fyrir að flokk-
urinn opnaðist og leiðum til
inngöngu og tengsla einstaklinga
og hópa við flokkinn fjölgaði.
„Alþýðubandalagið er breiðfylk-
ing - og skiplagið á að vera viður-
kenning þess í praxis”, sagði Ein-
ar Karl, sem einnig hefur brenn-
andi áhuga á Njálu.
Bæði Einar Karl og aðrir við-
mælendur Þjóðviljans í Alþýðu-
bandalaginu viðurkenndu að
ekki ríkti einhugur um þessar rót-
tæku skipulagsbreytingar. „Það
eru margir hræddir við breyting-
ar”, sagði Einar Karl, „en miklu
fleiri sem vilja þær”. Það er því
nokkur spenna ríkjandi vegna
skipulagsmálanna. Andstæðing-
ar skipulagsbreytinganna skipt-
ast í tvö horn, þá sem telja þær
ganga alltof skammt - og þá sem
telja að engra breytinga sé þörf.
Ólíkar áherslur
í efnahagsmálum og atvinnu-
málum eru einnig mismunandi
áherslur innan Alþýðubanda-
Landsfundur Alþýðubandalagsins verður settur
fímmtudaginn í Austurbæjarbiói. (Ljósmynd -eik).
kl. 19.00 á
menningur og innlendur atvinnu-
rekstur greiði raforkuverð sem er
með því hæsta sem þekkist. Þá er
fjallað um eftirlitslítil einokunar-
fyrirtæki í einka og opinbera geir-
anum. Nóg um það, á landsfund-
inum verða áreiðanlega nokkur
átök um ályktun í efnahags- og
kjaramálum.
Margir málefnahópar hafa ver-
ið starfandi á vegum ABR til
undirbúnings landsfundi og enn
aðrir hópar á vegum fram-
kvæmdastjórnar og miðstjórnar.
Tessir hópar hafa flestir unnið
upp drög að ályktunum sem lögð
verða fyrir landsfundinn - og full
unnar þar í nefndum og til lokaaf-
greiðslu. Landsfundurinn kemur
En í kringum aðra hluta stjórn-
arinnar kraumar nú og bullar eins
og alþjóð veit. Kjartan Ólafsson
varaformaður, Guðrún Ilelga-
dóttir ritari og Tryggvi Þór Aðal-
steinsson gjaldkeri hafa öll lýst
því yfir, að þau muni ekki gefa
kost á sér til þessara embætta á
landsfundinum.
Eins og kunnugt er hafa konur í
Alþýðbandalaginu á að skipa.
öflugri sveit í pólitíkinni. Á und-
anförnum árum hafa þær tekið æ
virkari þátt í stjórnmálabarátt-
unni innan flokks og utan. Þær
hafa t.d. lagt mikið af mörkum í
friðarbaráttu kvenna sem mikið
líf hefur færst í síðustu misseri. Þá
hafa konur í AB í undanförnum
Guðmundsson
skrifar
kosningum haldið uppi kosninga-
starfinu að miklu leyti. Á síðasta
flokksráðsfundi voru konur
kosnar í meirihluta miðstjórnar
bandalagsins. „Hvert vígi karl-
rembunnar fellur af öðru”, sagði
ein í kvennahópnum, með stríðn-
isglampa í augum þegar undirrit-
aður leitaði fregna af undirbún-
ingi kvenna fyrir landsfundinn.
Fyrir landsfundinn hafa konur
lagt mikla vinnu í ályktanagerð
og tillögur, utan þess að velja
frambjóðanda úr sínum röðum.
Úr röðum verkalýðsforystunn-
ar berast einnig fregnir af því að
hugur sé á frambjóðanda til vara-
formennsku úr þeirra hópi. „Við
höfum marga góða kandidata”,
sagði stjórnarmaður í verkalýðs-
félagi við fréttaskýranda.
Ef svo fer, sem margir halda,
að landsfundarfulltrúar eigi að
standa frammi fyrir vali á milli
félaga úr verkalýðsforystu annars
vegar og félaga úr kvennahópi
hins vegar, verður ekki annað
sagt en hið fræga „miskunnar-
leysi” komi til sögunnar. Hvernig
eiga menn að velja á milli fulltrúa
kvenna og fulltrúa verkalýðs? f
sósíaliskum flokki er það tæpast
hægt, því allir telja
jafnréttisbaráttu kvenna jafn
mikilvæga og samofna baráttu
verkalýðshreyfingar.
Ýmissa nafna er getið úr þess-
um hópum. Úr forysturöðum
verkalýðshreyfingarinnar heyr-
ast nöfn Grétars Þorsteins-
sonar og Helga Guðmundssonar,
úr röðum kvenna nöfn Vilborgar
Harðardóttur, Gerðar Óskars-
dóttur, Guðrúnar Hallgrímsdótt-
ur, Álfheiðar Ingadóttur og fleiri
eru nefndar til sögu. Allt þetta
fólk nýtur trausts og álits innan
Alþýðubandalagsins fyrir sjónar-
mið í verkalýðs- og jafnréttismál-
um - og afmarkast hvorki af kyni
né afstöðu til verkalýðsbaráttu.
Mér sýnist val á milli þessara
tveggja sjónarmiða vera fjar-
stæðukennt, nánast ekki hægt.
í slíku bandalagi eins og Al-
þýðubandalaginu eru líka öll
störf trúnaðarstörf eins og vera
ber í jafnréttisflokki. Og það
verður einnig kosið til fleiri emb-
jetta en varaformennskunnar.
Nú er það einnig svo að skipu-
lagsbreytingar geta orðið á stjórn
Alþýðubandalagsins og þá t.d.
þannig að varaformenn yrðu
fleiri en einn - og hver þeirra
hefði yfir afmörkuðum mála-
flokkum að ráða. Fleiri slíkar
hugmyndir um breytingar hafa
heyst nefndar. En alít þetta með-
al spennandi verkefna hinna al-
þýðlegu breiðfylkingar sem sam-
an kemur í nafni þjóðfrelsis,
jafnréttis og verkalýðshreyfingar
á fimmtudaginn kemur.
-óg
r i tst jór nargr ci n
Hamúeikur við Tripoliborg
Það var haft eftir einum af for-
ystumönnum Palestínuaraba á
dögunum, að með stuðningi sín-
um við uppreisnaröfl innan PLO,
Frelsissamtaka Palestínumanna,
og herförinni gegn flóttamanna-
búðunum við Tripoli í Líbanon
væri Assad, Sýriandsforseti að
reka smiðshöggið á innrás þeirra
Begins og Sharons í Líbanon í
fyrra - en höfuðtilgangur þeirrar
innrásar var að flæma sveitir Pal-
estínumanna frá Líbanon. Þessi
í ummæli segja margt um þann
beiska harmleik sem Palestínu-
mönnum er att út í, einnig af
þeim arabísku ríkjum sem hafa
haft hæst um stuðning við mál-
stað þeirra.
Margar flóknar ástæður liggja
til þess, að erkifjendurnir ísrael
og Sýrland hafa í reynd sameinast
um að reyna að hrekja Jassir
Arafat frá áhrifum og éyðileggja
PLO sem öflug sameiningar-
samtök Palestínuaraba. Það er
vitað, að ísraelar hafa talið
Arafat sér hættulegri en þá sem
öfgamenn eru kallaðir innan
PLO. Ástæðan er sú, að þegar
Arafat og hans menn taka þá
stefnu að berjast fyrir palestínsku
smáríki á hernumdu svæðunum,
þá er sú stefna líklegri til að hljóta
stuðning á alþjóðlegum vettvangi
en krafa uppreisnarmanna innan
PLO um „frelsun allrar Palest-
ínu“. Sú krafa mundi kosta PLO
mikið í alþjóðlegum meðbyr pól-
itískum ef ofan á yrði innan PLO,
vegna þess að ef hún á að verða
að veruleika kostar það margfalt
blóðugri stríð á Austurlöndum
nær en hingað til hafa verið háð.
Og ísraelar hafa heldur ekkert á
móti því, að leifarnar af herstyrk
PLO verði álitnar handbendi
Sýrlendinga.
Það hefur Assad Sýrlandsfor-
seti ekki heldur. Fyrri atburðir í
Líbanon og víðar sýna það greini-
lega, að fyrst og síðast hefur hann
hugann við að gera Sýrland að
stórveldi í Arabaheiminum.
Hann sendi á sínum tíma sýr-
lenskar hersveitir inn í Líbanon,
ekki til þess að styðjá við bakið á
Palestínumönnum, heldur fyrst
til að rétta hlut kristinna maron-
íta, sem þá áttu í vök að verjast
fyrir PLO og vinstriöflum líbön-
skum. Það er því ekkert nýtt að
Arni
sýrlenskum byssum sé beint að
mönnum Arafats. En það er nýtt,
að Assad hefur tekist að kljúfa lið
PLO í Líbanon - og því falla nú
Palestínumenn einnig fyrir kúl-
um Palestínumanna.
Valdatafl þetta og hernaðar-
brölt, þar sem við sögu koma fs-
rael og Bandaríkin, Sýrland, Lí-
býa, fran og mörg ríki önnur - er
svívirðilegra en orð fái lýst -
vegna þess að þegar allt kemur til
alls verður niðurstaðan ætíð sú
sama: hinir landlausu Palestínu-
menn eru ofsóttir og hraktir land
úr landi og vinir þeirra í gær hafa
svikið þá í dag. Sá er helstur von-
arneisti í stöðunni nú, að Jassir
Bergmann
skrifar
Arafat nýtur, að því er best er
vitað, sem fyrr stuðnings flestra
Palestínumanna á hernumdu
svæðunum og í „herleiðingunni"
(örlög Palestínumanna minna
óneitanlega á sumar aldir í sögu
frænda þeirra gyðinga). En þetta
fólk er dreift um mörg lönd, og á
hernumdu svæðunum er það
frelsi svipt.
Það er sjálfsögð skylda að láta
uppi samúð með hinni hrjáðu og
ofsóttu palestínsku þjóð á þess-
um myrku dögum. „Samúð
heimsins“ er að sönnu ekki mikils
virði, eins og dæmin sanna. En
við getum þó leyft okkur að vona,
að Palestínumönnum takist að af-
stýra þeirri tilraun sem nú er gerð
til þess að tvístra samtökum
þeirra. _ÁB