Þjóðviljinn - 27.06.1984, Side 4

LEIÐARI
í Innsýnargrein í helgarblaði Þjóðviljans
Var rakið hvernig markaðskreddumenn
hafa náð tökum á ríkisvaldinu, borgar-
stjórninni í Reykjavík, samtökum atvinnu-
rekenda og Sjálfstæðisflokknum. Boð-
skapur þeirra er að hin hörðu lögmál
markaðarins og drottnun fjármagnsins séu
lausnin á mannlegum viðfangsefnum og
vandamálum þjóðlífsins. Lýðræðislegur
réttur fólksins til ákvörðunar sé verri að-
ferð en formúluniðurstöður á uppboðs-
anna að fá að vita söluverðið á eignarlönd-
um Reykjavíkurborgar.
Hjúpi þagnar er slegið um tilboðin.
Markaðskreddumennirnir í meirihluta
borgarstjórnar telja að hinir ríku og fjár-
sterku eigi rétt á að hirða eignir
samborgaranna án þess að upp komist um
skilmálana. Kreddumennirnir hafa innleitt
siði hins austurlenska arabamarkaðar í
stjórnkerfi Reykjavíkur.
Davíð Oddsson setti lóðalönd sem allir
menningi húsnæðisöryggi og beitt al-
mennum félagslegum reglum og lýðræðis-
legu mati til að uppfylla þessa þörf. Mark-
aðskreddumennirnir í Sjálfstæðisflokkn-
um virða ekki slíkar reglur. Þeir gera upp-
boðstorg hinna fjársterku að stjórnunar-
aðferð.
í Stigahlíðarhneykslinu sést því vel mun-
urinn á kreddumönnunum og fulltrúum
lýðræðihugsjónarinnar. Borgarstjórnar-
meirihlutinn setur fjármagnið í æðsta sess.
Stigahlíðarhneykslið:
Lóðauppboð markaðskreddumanna
torgi markaðarins. Kreddan kennir að
máttur fjármagnsins sé betri mælikvarði á
niðurstöður mála en umræður og ákvarð-
anir í lýðræðislega kjörnum stofnunum.
Stigahlíðarhneykslið sýnir þessa stefnu
markaðskreddumannanna í hnotskurn.
Davíð Oddsson sem ásamt Þorsteini
Pálssyni er aðaloddviti þessara nýju leið-
toga Sjálfstæðisflokksins ákvað að halda
uppboð á lóðum á einu af bestu byggingar-
svæðum í höfuðborginni. Þeir sem buðu
hæst í lóðirnar fengu hnossið. Borgarstjór-
inn tryggði þeim að ekki yrði sagt frá
kaupverðinu svo að peningamennirnir
gætu skákað í skjóli þagnar'nnar. Lögmál
markaðskreddunnar um viðskipta-
leyndinavar Davíð Oddssyni miklu heil-
agra en hinn lýðræðislegi réttur borgar-
Reykvíkingar áttu sameiginlega á uppboð
og lét fulltrúa eiðsvarna um þögn stýra
úthlutuninni frá einum peningafurstanum
til annars. Fjölmiðlar grafa það þó upp að
forstjóri olíufélags hafi ásamt eiginkonu
sinni boðið í tvær lóðir og fengið báðar þar
eð hann hafði margar miljónir handbærar í
reiðufé. Þannig brjóta markaðs-
kreddumennirnir siðalögmál sem hingað
til hefur verið ófrávíkjanlegt við lóða-
úthlutanir á íslandi. Sama fjölskyldan hef-
ur ekki getað tekið til sín tvær lóðir sem
sveitarfélag úthlutar til íbúanna. í heimi
markaðskreddunnar er slíkt hins vegar
sjálfsagt. Þeir sem hafa peningana fá allt.
Eins margar lóðir og þeir vilja.
Á íslandi hefur rétturinn til húsnæðis
verið talinn til almennra mannréttinda.
Stjórnvöld hafa löngum reynt að veita al-
Lýðræðisfulltrúarnir leggja áherslu á rétt
fólksins til þátttöku á jafnréttisgrundvelli.
Samkvæmt lýðræðiskenningunni er lóðum
úthlutað eftir almennum reglum sem lýð-
ræðislega kjörnir fulltrúar ákveða fyrir
opnum tjöldum. Markarðskreddumenn-
irnir veita fjármagninu allan rétt og skapa
því þagnarskjól í kaupbæti.
Annar þáttur Stigahlíðarhneykslisins er
hvernig það endurspeglar hið gífurlega ó-
réttlæti sem ríkir í tekjuskiptingunni í
landinu. Á sama tíma og þúsundir manna
hafa 15.000-17.000 á mánuði til að fram-
fleyta sér og sínum hefur stjórnarstefnan
fært hinum ríku miljónir í hreinan hagnað
sem þeir geta notað á uppboðstorgi borg-
arstjórans. Það sýnir auðæfin sem til eru í
landinu þegar margir tugir peningamanna
bjóða miljónir í hverja lóð.
KLIPPT 0G SK0RIÐ
Nýr
flokkur
Nú er búið að bæta við
stjórnmálaflokki á íslandi. Við
líkjum í því efni sem öðrum eftir
Dönum, sem hafa að minnsta
kosti fimmtán flokka og jafnvel
enn fleiri framboð þegar best
gengur. Við getum ekki sætt okk-
ur við færri en tíu flokka, svo enn
er ekki öll nótt úti fyrir þá sem
koma auga á pólitískt tómarúm
eins og það heitir á fagmáli.
Hitt er svo rétt, að það er
auðveldara að stofna nýjan flokk
en finna eitthvað nýtt upp í póli-
tíkinni. Flokkur mannsins, sem
það Samhygðarfólk var að
stofna, hann segist ætla að setja
„mannleg gildi í öndvegi“ og
andæfa með því öllum öðrum
flokkum sem séu „kerfisflokk-
ar“. Þar með er fylgt alveg fastá-
kveðnu mynstri sem hefur gengið
hér kosningar eftir kosningar.
Bandalag jafnaðarmanna varð til
vegna þess að það átti að skera
upp herör gegn „kerfisflokkum"
- og að sjálfsögðu setja manninn í
öndvegi. Kvennalistar urðu til
vegna þess að pólitískir flokkar
höfðu gleymt að setja „mannlegt
gildi“ í öndvegi og voru ánetjaðir
kerfinu (sérstaða þess lista var að
kerfið, sem er alltaf vont í öllum
dæmum, er karlakerfi). Alþýðu-
bandalagið hefur að sjálfsögðu
barist í áratugi fyrir manngildi,
manneskjulegum sjónarmiðum
og gegn kerfinu, vel á minnst
auðvaldskerfinu. Eitthvað svípað
hefur heyrst til Alþýðuflokksins.
Sjálfstæðisflokkurinn meira að
segja hefur komist að því, að við
svo búið má ekki standa. Hann er
líka að efla manngildið á sinn
hátt. Og náttúrlega gerir hann
það með því að berjast gegn
„kerfinu“ - sem þá er ríkisbákn-
ið, skriffinnskan og allt það.
Brostu
Samhygðarfólk er því ekki vel
sett með mál, það getur kannski
sagt um stjórnmálin eins og rit-
höfundurinn nýbyrjaði um bók-
menntirnar: bókmenntirnar voru
eins og kartöflugarður þar sem
aðrir hafa verið.og tekið upp allar
kartöflurnar.
Sérstaða hins nýja flokks virð-
ist þá vera fólgin í því bjartsýna
og allt að því kerfisbundna brosi
sem hann sýnir heiminum. Eins
og Megas segir: Smælaðu framan
í heiminn og þá smælar hann
framan í þig* Það sama sögðu þeir
í Hollywood. En þetta tiltæki hef-
ur kannski ekki verið notað svo
mikið í pólitík til þessa, að
minnsta kosti ekki hér á landi.
Hitt rekur okkur minni til, að í
fyrri kreppu, það er að segja á
fjórða áratugnum, hafi danskir
smákaupmenn byrjað einskonar
pólitíska bjartsýnishreyfingu,
sem átti að vinna gegn pólitískri
gremju hins mikla fjölda danskra
alþýðumanna sem þá gengu
atvinnulausir. Þeir gáfu út merki
og mæltust til þess af góðri sam-
hygð og elskusemi, að menn festu
þau í barm sér, þjóðinni og sjálf-
um sér til uppörfunar. A rn.erkj-
unum stóð: Her gár det godt.
Hér gengur það glatt.
Að melta SÍS
Þá er bara eitt eftir hjá Flokki
mannsins sem er í raun og veru
sniðugt. Það er að bjóða öðrum
flokkum að ganga inn í sig og sjá
hvað gerist. Framsóknarflokkn-
um er boðið sérstaklega því
flokkur mannsins er líka sam-
vinnuflokkur. Hætt er nú við að
brosið færi jafnvel af Samhygð-
arfólki ef það ætti að reyna að
melta SÍS-frænda, sá karl er harla
seigur undir tönn og mun fara illa
í maga. En því miður: raunsæið
býður okkur að álykta sem svo,
að við fáum ekki að verða fyrir
lífsreynslu slíkra meltingarerfið-
leika.
Dónaskapur
Eykons
En það var fleira fróðlegt í
blöðunum í gær. Til dæmis var
Thor Ó Thors framkvæmdastjóri
Sameinaðra verktaka (sem er
íhaldsparturinn af íslenskum að-
alverktökum) alveg hissa á
Eyjólfi Konráð Jónssyni. Eykon
hafði nefnilega skrifað grein í
Morgunblaðið þeirra beggja og
sagt að fleiri væru ofstjórnar-
menn og huldumenn í braski en
SÍS frændi. Þannig væri það til
dæmis í Sameinuðum verk-
tökum. Það fyrirtæki ætti beint
og óbeint þrjá fjórðu stórbygg-
ingarinnar í Ártúnshöfða „sem
almenningur kallar Pentagon".
Svo sagði Eykon að þeir ættu
„gífurlegar eignir aðrar, m.a. á
fjórða hundruð miljóna í
beinhörðum peningum“!
Forystumonn Flokks mannslna, form«6urinn fyrir mlöju. Ljósm. AttUs.
Gegn flokkum
kerfisins

Framkvæmdastjórinn Thórs er
afar hneykslaður á þessum um-
mælum, enda vita menn aðþað er
ekkert meiri ókurteisi á íslandi
en að halda því fram, að einhverj-
ir aðilar séu rfkir. Hann kemur af
fjöllum. Hann hefur ekki hug-
mynd um hvað Eykon á við. Og
þeir eiga ekki á fjórða hundrað
miljónir. Þeir eiga ekki einu sinni
miljón í peningum. Þeir eiga bara
163 þúsundir í peningum. Og
framkvæmdastjórinn segir, sak-
laus eins og steiktur engill:
„Eg hef töluna á hraðbergi
vegna þess að ég var rétt í þessu
að ganga frá framtalinu okkar“.
Eg segi það með Thóri Thors:
hvað er að Eykon? Skilur hann
ekki æruorð góðra íhaldsfyrir-
tækja í framtölum? Heldur hann
að það séu einhverjir svikahrapp-
ar sem leggja það á sig, að þjóna
framkvæmdaþörf bandaríska
hersins í Miðnesheiði? Veit hann
kannski ekki í hvaða flokki hann
er?
ÁB
DJÚÐVIUINN
Málgagn sósíalisma, þjóðfrelsis
og verkalýðshreyfingar
Útgefandi: Útgáfufólag Þjóðviljans.
Ritstjórar: Árni Bergmann, Einar Karl Haraldsson.
Fróttastjórar: óskar Guðmundsson. Valþór Hlöðversson.
Blaðamenn: Auður Styrkársdóttir, Álfheiöur Ingadóttir, Guðjón Friðriks-
son, Lúðvík Geirsson, Magnús H. Gíslason, Mörður Árnason, Súsanna
Svavarsdóttir, össur Skarphóðinsson, Víðir Sigurðsson (íþróttir).
Uósmyndir: Atli Arason, Einar Karlsson.
Útlit og hönnun: Svava Sigursveinsdóttir, Þröstur Haraldsson.
Handrita- og prófarkalestur: Andrea Jónsdóttir, Elías Mar.
Framkvœmdastjóri: Guðrún Guðmundsdóttir.
Skrifstofustjóri: Jóhannes Harðarson.
Skrifatofa: Guðrún Guðvarðardóttir.
Auglýsingastjóri: ólafur Þ. Jónsson.
Auglýsingar: Margrót Guðmundsdóttir, Ragnheiður Óladóttir, Anna
Guðjónsdóttir.
Afgreiöslustjóri: Baldur Jónasson.
Afgreiösla: Bára Sigurðardóttir, Kristín Pótursdóttir.
Simavarsla: Aðalbjörg Óskarsdóttir, Sigriður Kristjánsdóttir.
Húsmóöir: Bergljót Guðjónsdóttir.
Bílstjóri: ólöf Sigurðardóttir.
Innheimtumaöur: Brynjólfur Vilhjálmsson, Ólafur Björnsson.
Pökkun: Hanna B. Þrastardóttir,
Jóhanna Pótursdóttir, Karen Jónsdóttir.
Útkeyrsla, afgreiðsla, auglýsingar, ritstjórn:
Síðumúla 6, Reykjavík, sími 81333.
Umbrot og setning: Prentsmiðja Þjóövíljans hf.
Prentun: Blaöaprent hf.
Verð í lausasölu: 22 kr.
Sunnudagsverö: 25 kr.
Áskrfftarverð á mánuði: 275 kr.
4 SÍÐA - ÞJÓÐVILJINN Miövikudagur 27. júní 1984