Dagblaðið Vísir - DV - 17.05.1997, Qupperneq 28

28 helgarviðtalið
4
LAUGARDAGUR 17. MAÍ 1997 J3"V
DV í heimsókn hjá Eyjóifi Sverrissyni, landsliðsmanni í knattspyrnu, í stórborginni Berlín:
Risi að rumska af vae
N
- segir Eyjólfur um félagið sitt, Hertha Berlín, sem vakið hefur áhuga borgarbúa og fyrirtækja svo um munar
Eyjólfur Sverrisson, landsliðs-
maður í knattspymu, á að baki ein-
stæðan feril í íþróttinni. Hann er
eini íslendingurinn sem orðið hefur
meistari í tveimur löndum, fyrst
með Stuttgart í Þýskalandi árið 1992
og síðan með Besiktas í Tyrklandi
árið 1995. Rúm sjö ár eru liðin síðan
hann fór í atvinnumennskuna hjá
Stuttgart, þá 21 árs gamall eftir að
hafa leikið í nokkur ár í 2. og 3.
deild með Tindastóli á Sauðárkróki,
sínum heimabæ. Eyjólfur hefur því
aldrei leikið i 1. deildinni hér
heima.
Það sem öðm fremur kom honum
í atvinnumennskuna var landsleik-
ur gegn Finnum á Akureyrarvelli
með 21-árs liðinu sumarið 1989. Þar
skoraði Eyjólfur öll mörk íslands,
fjögur talsins. Frammistaðan spurð-
ist út, m.a. til Stuttgart þar sem Ás-
geir Sigurvinsson lék. I Stuttgart
var Eyjólfur í fjögur ár við góðan
orðstír. Þaðan lá leiðin til Istanbúl í
Tyrklandi. Þar lék Eyjólfur eitt
tímabil með Besiktas og varð tyrk-
neskur meistari eins og áður segir.
Síðustu tvö keppnistímabil hefur
hann leikið með Hertha Berlín í
þýsku 2. deildinni. Liðið er svo gott
sem búið að tryggja sér sæti í 1.
deildinni næsta vetur. Er á góðu
róli í öðru sæti á eftir
Kaiserslautem þrátt fyrir tap á úti-
velli gegn Frankfurt um síðustu
helgi.
íslendingaslagur
DV heimsótti kappann á dögun-
um. Byrjað var á að sjá íslendinga-
slag á ólympíuleikvanginum í
Berlín. Bjarki Gunnlaugsson og fé-
lagar í Mannheim gerðu góða ferð
til borgarinnar og náðu jafntefli, 2-2.
Eyjólfur átti góðan leik og var m.a.
valinn í lið vikunnar hjá tímaritinu
Kicker. Hann leikur núna i vörn-
inni og er einn af máttarstólpum
liðsins. Er í góðu formi þessa dag-
ana og líkar lífíð vel í Berlín. Segist
aldrei hafa verið betur launaður í
boltanum, nokkuð sem kemur þeim
líklega á óvart sem héldu að Eyjólf-
ur væri á einhverri niðurleið. DV
getur vitnað um eftir heimsóknina
að því fer fjarri.
„Stemmningin í kringum liðið er
alveg frábær. Þetta sást best þegar
viö spiluðum gegn Kaiserslautem
um daginn fyrir framan 75 þúsund
áhorfendur. Ólympíuleikvangurinn
tekur líklega um 80 þúsund manns.
Miðað við það að við erum í 2. deild
þá er þetta meiriháttar. Það má eig-
inlega segja að þetta sé risi að
rumska af værum svefni. Þetta var
stórveldi hér áður fyrr og mikill
áhugi fyrir fótbolta. Nú hefur áhug-
inn aukist á ný og peningar farnir
að streyma til liðsins. Við leikmenn-
imir erum boðnir hingað og þangaö
í uppákomur af ýmsu tagi. Fjölmiðl-
ar hafa einnig tekið við sér. Við
komum fram í útvarps- og sjón-
varpsþáttum og greinilega orðnir
bara nokkuð vinsælir,“ segir Eyjólf-
ur og glottir.
Fjölmiðlafár
Einmitt á meðan DV heimsótti
hann kom hann fram í útvarpsþætti
á vinsælli stöð í Berlín ásamt félaga
sínum í liðinu, Sixten Veit. Svömðu
þeir spumingum hlustenda og léku
óskalög. Eyjólfur hafði m.a. disk
með Sálinni hans Jóns míns með-
ferðis og féll hann vel í kramið.
Þjóðverjum fannst gaman aö heyra
Eyjólf segja sitt fulla nafn, Eyjólfur
Gjafar Sverrisson. Þeir kalla hann
Krafa áhangenda var meistaratitill
og ekkert annað. Á endanum hafðist
það og fagnaðarlátum ætlaði aldrei
að linna í Istanbúl. En fyrsta æfing-
in á heimavelli Besiktas er líklega
ofar í huga Eyjólfs en sjálfur titill-
inn.
Smurður rollublóði!
Eftir nokkurra daga dvöl í æf-
ingabúðum var flogið með liðið til
Istanbúl. Þaðan var farið beint á
leikvanginn til að tilkynna liðið fyr-
ir nýtt tímabil. Þetta vissi Eyjólfur
ekki fyrirfram og hljóp grunlaus frá
búningsklefanum og upp á völlinn.
Þangað vora mættir 40 þúsund
áhangendur liðsins.
„Við vorum kallaðir fram einn í
einu. Ekki veit ég hvernig þeir bára
mitt nafn fram en ég fór af stað. Þeg-
ar ég kom upp úr gryfjunni stoppaði
einn stjómarmanna liðsins mig og
hélt mér fostum. Þá teymdi annar
lifandi rollu fyrir framan mig, skar
hana á háls og lét blóðið renna í
skál. Ég vissi ekki hvað var að ger-
ast og var mjög brugðið. Þá fór
hann með puttana ofan í skálina og
sagðist ætla að smyrja mig í fram-
an. Ég leyfði honum það, varpaði
öndinni léttar því ég hélt að ég ætti
að drekka blóðið!“
Eins og í bakaraofni
Fyrsti leikurinn var á útivelli í 40
stiga hita lengst inni á hálendi
Tyrklands. Eyjólfur segir að sér hafi
ekki litist á blikuna strax á fundi
fyrir leikinn inni á hóteli. Hitinn
hafi verið óbærilegur.
„Ég gekk út að glugga og opnaði
hann til að fá ferskara loft. En það
var bara eins og að stinga hausnum
inní bakaraofn. Ég hélt að það
myndi líða yfir mig. Svo byijaði
leikurinn og ég fór hlaupa eins og
villtur foli. Eftir tvo spretti ætlaði
hitinn að drepa mann. Mér varð til
happs að skora með skalla strax eft-
ir 12 mínútur. Það var það eina sem
ég gerði af viti í þessum leik. Eftir
þetta langaði mig til að komast í
skugga og leggjast niður á völlinn,"
segir Eyjólfur og er greinilega
skemmt við þessa upprifjun.
I skriðdrekafylgd
Eyjólfur segist persónulega aldrei
hafa orðið fyrir ónæði af Tyrkjun-
um en oft hafi mikið gengið á, sér-
staklega eftir tapleiki.
„Ef ekki gekk nógu vel þá var
steinum hent í rútuna hjá okkur.
Nokkrum sinnum á útivelli þurft-
um við skriðdrekafylgd eftir leik-
ina. Rútan var grýtt og við urðum
að leggjast á gólfið með töskurnar
yfir okkur. Ég man einu sinni að
markvörðurinn okkar, Raymond
Aumann, fékk áfall þegar þetta
gerðist fyrst. Öskraði og öskraði og
bað mig að leggjast ofan á sig!“
Eyjólfi bauðst að vera áfram í Ist-
anbúl. Þjálfarinn hans, Christoph
Daum, sem fékk hann með sér frá
Stuttgart til Besiktas, vildi hafa
hann áfram en Eyjólfur segist ekki
hafa haft áhuga. Meistaratitli var
náð og fyrir sig var það nóg. Enda
kom í ljós að ákvörðun Eyjólfs var
hárrétt. Liðið lenti í tómu basli
næsta tímabil og að lokum hætti
Daum á miðjum vetri.
Eftir að Eyjólfur og félagi hans í liðinu, Sixten Veit, annar frá hægri, komu út úr hljóðveri útvarpsstöðvarinnar Energy í Berlín
biðu hans tveir aðdáendur. Voru þar komnir tveir bræður með stóran íslenskan fána sem þeir hafa sett upp á öllum heima-
leikjum Hertha Berlín í vetur. Báðu þeir Eyjólf um að árita fánann. Annar bróðirinn sagðist vera mikill íslandsaðdáandi eftir
að hann ferðaðist hér um fyrir tveimur árum. DV-mynd bjb
Klaufaskapur ef við
förum ekki upp
„Mórallinn er mjög góður núna.
Við byrjuðum illa í vetur og fengum
á okkur harða gagnrýni í blöðun-
um. Þetta þjappaði hópnum saman
og kom honum út úr vandræðun-
um. Nú er bara að halda haus út
tímabilið. Það verður algjör klaufa-
skapur ef við förum ekki upp. Auð-
vitað er allt hægt í íþróttum. Deild-
in er rosalega jöfn. Ef lykilmenn
meiðast þá getur staðan verið fljót
að breytast. Alveg eins og að vinna
sex leiki í röð þá gætum við tekið
upp á því að tapa sex leikjum í röð.
Ég reikna samt ekki með því. Við
erum nógu sterkir til að halda
nefnilega bara „Jolly“.
Daginn eftir fékk hann boð um að
koma fram í sjónvarpsþætti en Ey-
jólfi fannst nóg um fjölmiðlaatið í
bili og hafnaði boðinu. Hann segir
þetta þreytandi til lengdar. Leik-
menn verði að fá einhvem frið.
„Maður er hættur að svara í sím-
ann.“
Vængbrotnir án Eyjólfs
Gengi liðsins í vetur er eiginlega
öfugt miðað við síðasta tímabil.
Virðist reyndar hafa fylgt því hvort
Eyjólfur hefur verið meiddur eða
ekki. Þá byrjaði Hertha mjög vel og
var í toppbaráttu um mitt tímabil.
Síðan fór að halla á ógæfuhliðina og
fyrir ári var
Hertha í bullandi
fallhættu, bjarg-
aði sér frá falli í
síðasta leiknum.
Vegna meiðsla
missti Eyjólfur af
sjö síðustu leikj-
unum í fyrra.
Þegar keppni
hófst að nýju síð-
asta haust gekk
liðinu ekki of vel,
reyndar mjög illa
til að byrja með.
Meiðsli séttu
strik í reikning-
inn. Eyjólfur var
t.d. frá í nokkrar
vikur. En eftir
áramót hefur fé-
laginu gengið
flest allt í haginn.
Vann sex leiki í
röð og hefur kom-
ið sér ágætlega
fyrir í öðra sæt-
inu eins og áður
segir.
Aðspurður
hvað hafi breyst
til batnaðar segir
Eyjólfur að leik-
menn hafi náð
betur saman. Lið-
ið væri ungt og
nokkrar breyting-
ar hafi verið
gerðar.
dampi.“
Til samanburðar við árin fjögur
hjá Stuttgart segir Eyjólfur að dvöl-
in í Berlín sé talsvert öðruvísi.
Meiri harka og agi hafi ríkt í Stutt-
gart, hver leikmaður hafi verið í
sínu horni og lítið samband milli
manna. Liðsandinn hjá Hertha sé
allt annar og betri. Einnig að nú
leiki hann öðruvisi hlutverk en hjá
Stuttgart. Hann sé í hópi eldri og
reyndari leikmanna Hertha sem
hvetji þá yngri til dáða. Ef þ§ir geri
mistök þá sé það hlutverk hinna
reyndari að rífa upp keppnisskapið.
Úlíkt Stuttgart
Eyjólfur óttast ekki að liðsandinn
versni við að
fara upp í 1.
deildina næsta
vetur. Liðið sé
það ungt og
samheldið að
það eigi ekki að
geta gerst, jafn-
vel þótt nýir
leikmenn bætist
í hópinn.
„Ég er alls
ekki að segja að
dvölin hjá Stutt-
gart hafi verið
leiðinleg. Hún
var bara svo
ólík því sem er
að gerast hjá
mér núna. Mað-
ur hafði minni
frið úti á götu í
Stuttgart enda
er borgin miklu
minni en
Berlín. í Istan-
búl í Tyrklandi
var þetta enn
verra. Þar fór ég
ekki út fyrir
hússins dyr án
þess að allt yrði
vitlaust," segir
Eyjólfur.
Tyrklandsár-
ið er Eyjólfi
eðlilega minnis-
stætt. Hann seg-
ir tímabilið
hafa verið grið-
arlega erfitt.