Dagblaðið Vísir - DV - 18.12.1997, Qupperneq 12

12
FIMMTUDAGUR 18. DESEMBER 1997
Spurningin
Verða jólin rauð eða hvít?
Bjartmar Atli Ægisson nemi: Ég
vil hafa jólin hvít.
Jónas Emilsson: Það verða hvít jól.
Þórdís Arnardóttir: Eigum við
ekki að segja að þau verði hvít.
Halldóra Jóhannsd. handavinnu-
leiðbeinandi: Þau verða hvit.
Þórhallur Aðalsteinsson bifvéla-
virki: Ég er handviss um að jólin
verða hvít. Ég er ættaður að norðan
og þekki bara ekki annað.
Lesendur
Heimskuleg
hagfræði?
Páll Þór Ármann, framkvstj.
Fríkorts ehf., skrifar:
Hinn 12. þ.m. var viðtal við Gylfa
Magnússon hagfr. á neytendasíðu
DV. Fer Gylfi mikinn í baráttu gegn
tryggðarkortum. Og svo sanntrúað-
ur að málílutningur hans minnir
helst á dómsdagstrúboð; kortin séu
„dæmd til að falla um sig sjálf'.
Gylfi vitnar í hagfræðikenningar
og segir tryggðakerfi eins og Fríkor-
tið slæm út frá sjónarhóli neytenda,
þau bindi neytendur ákveðnum fyr-
irtækjum og geri þeim þess vegna
erfiðara fyrir að bera saman verð.
Vissulega eru til hagfræðilíkön sem
lýsa því ágætlega hvemig neytend-
ur leita sífellt hagstæðustu kaupa
enda er sú leit talin meðal drif-
krafta markaðskerfisins.
Hér má þó ekki gleymast að það
er ekki bara verðið sem skiptir máli
þegar neytendur ákveða hvar þeir
ætla að gera innkaup sín. Þótt Bón-
us bjóði oftar en ekki lægra vöru-
verð en keppinautarnir gerir
stærstur hluti þjóðarinnar ekki inn-
kaup sín þar. Það er vegna þess að
margir meta þjónustu, vöruúrval,
vörugæði, afgreiðslutíma og fleiri
slika hluti meira en vöruverð eitt og
sér.
Það er alveg ljóst að þau fyrir-
tæki sem taka þátt í Fríkortinu eru
í harðri samkeppni og þau ætla sér
ekki að verða undir í þeirri baráttu
frekar en fyrri daginn. Ein af villu-
kenningum.Gylfa er að þátttaka fyr-
Þátttaka í Fríkortinu, val neytenda.
irtækis í tryggðarkorti jafngildi því
að segja neytendum að sambærileg
vara fáist ódýrari annars staðar.
Þessi fullyrðing er með öllu tilhæfu-
laus og nægir að nefna verðstríðið i
innanlandsflugi í sumar og auglýs-
ingar Hagkaups þessa dagana t.d.
um bækur, kjúklinga og konfekt til
þess að hrekja hana í eitt skipti fyr-
ir öll.
Fríkortið er i sjálfu sér afar ein-
falt og ástæða fyrir þátttöku fyrir-
tækja í því er einnig skýr. - Að
umbuna tryggum viðskiptavinum
sérstaklega og reyna þannig að
fjölga þeim. Með samvinnu við önn-
ur fyrirtæki Fríkortsins er hægt að
gera þessa umbun miklu verðmæt-
ari og meiri en hægt væri hjá
hverju fyrirtæki um sig. - Þátttaka
í Fríkortinu er val neytenda, enginn
hefur skyldað þá til að nota kortið
og notkun þess er óháð því hvemig
varan er greidd.
Unglæknar á förum
- flóttamenn, flýtið ykkur
Þorleifur Jónsson skrifar:
Fréttir segja okkur að æ fleiri
unglæknar flýti nú för sinni úr
landi, eftir að þeir fengu ekki sínu
framgengt í kjarasamningunum.
Margir unglæknanna fara til fram-
búðar, segir formaður þessa ung-
liðahóps, drengurinn í lopapeys-
unni er við höfum séð á skjánum
undanfarið. Hann segir að margir
fari utan til frambúðar. Hann er
einn þeirra á meðal, þótt hann hafi
ráðið sig til næsta hausts á Sjúkra-
hús Reykjavíkur. Nú ætlar hann til
Hollands um áramótin til sex ára
dvalar.
Mér er hins vegar næst að segja
við þessa ungu ofurhuga í lækna-
stétt; flóttamenn, flýtið ykkur utan
og famist ykkur betur þar en hér.
Margir þessara ungu manna skulda
ríkinu (okkur skattborgurunum)
enn stórfé vegna námslána), sumir
hafa eflaust líka fengið styrki frá
okkur. Einhvers staðar fengju
svona skuldakóngar ekki fararleyfi
fyrr en þeir hefðu staðiö ríkinu skil
á greiðslunum að fullu..
Nú eiga heilbrigðisyfirvöld að
muna þeim ættjarðarástina og ráða
þá ekki í vinnu þegar þeir koma til
baka frá útlöndum og vilja endilega
ráða sig á Sjúkrahús Reykjavíkur
eða annars staðar. Því þeir koma til
baka, þessir skrattakollar. Þeir
koma allir til baka!
Geysir geltur
Þorsteinn Hákonars. skrifar:
Sýndargróði á sér ýmsar forsend-
ur. Sýndin er aðalatriöi, sýnd þeirra
sem að verkinu standa. Það er t.d.
alveg kjörið þegar fyrrverandi kyn-
boniba hættir að vera það sakir ald-
urs að hún verði hreint óskaplega
góð og aðlaðandi og þá þarf að sjálf-
sögðu að auglýsa góðleikann. Bjóða
blaðamönnum til fundar, bjóða vel;
vín og gæsalifrarkæfu.
Það er líka til siðs að sýna góð-
leikann í ljósi þess að vemda ein-
hverja dýrategund. Það þýðir hins
vegar ekki að tala um að vemda t.d.
gæsir frá þvi að hafa á sér trekt, svo
hægt sé að troða i þær. En það er
gert til þess að þær fái stóra, feita
heitur pollur. Þegar Náttúru-
verndarráð tekur ákvörðun um
að tryggja viðhald heita pollsins
með því að banna gos þá er tek-
in ákvörðun um að breyta gos-
hver í heitan poll. - Full vald-
þurrð er hjá Náttúruvemdarráði
að gera slíka samþykkt. Sam-
þykktin fjallar ekki um að
vemda náttúrufyrirbrigði held-
ur um að eyðileggja það. Gos
verður í goshveram við að orku-
aðfærslan nær upp hitastigi í
vatnsrás þannig að vatn breytist
skyndilega i gufu og ryður upp
vatnssúlunni í vatnsrásinni.
Þar sem verndun heitapolls er
utan valdsviðs þá er einungis
ein skýring á þefrri gerð. Hún er
að banna fólki að sýnast gott.
Sýndargóðleikinn er gróðavæn-
legur, það er svo sætt að borga
tuttugu dollara í Greenpeace til
að vemda hvali og vera um-
hverfissinnaður. Stíga síðan upp
í nýja þriggja tonna límósínu sem
eyðir 30 á hundraðið. Ein besta
kona sem Tungur hafa alið vemd-
aði fossinn sinn. Nú er komið að því
að Tungnamenn vemdi hverinn
sinn sem hver en ekki Náttúru-
verndarráðspoll.
Illlpjlllt!*
Geysir í Haukadal. -
verndið hverinn.
Tungnamenn;
og sjúka lifur, til að fá gæsalifrar-
kæfu. - Gelding Geysis er svona
álíka sýndargóðleikastarfsemi.
Geysir sem náttúrufyrirbrigði er
goshver. - Þegar goshverum er
meinað að gjósa þá er náttúrufyrir-
brigðið ekki lengur goshver heldur
DV
Sjómanna*
afsláttur
ólöglegur
Ásgeir Ásgeirss. skrifar:
Það er nú loks að koma fram
að svokallaður sjómannaafsláttur
er ólöglegur eða alveg á mörkun-
um, líkt og forsætisráðherra orð-
aði þaö í hádegisútvarpi sl.
þriðjudag. Og siðferðilega stenst
hann engan veginn. Skattaafslátt-
ur sjómanna og fríðindi í fatnaði
og öðrum greinum er okkur hin-
um þymir I augum. Þetta mein,
sem stórlega eykur skattbyrði
okkar hinna, á að skera burt sem
allra fyrst.
Hvalirnir
skoðaðir og
drepnir
Björn Árnason skrifar:
Ætla þessir menn, sem nú
fegra hvalina hvað mest og að
þeim skuli þyrmt, ekki að skilja
að geysilegt hvaladráp hlýst af
skoðunarferðum báta héðan frá
íslandi sem annars staðar frá.
Hvalir, sem koma upp til að blása
og sjá báta nálægt sér eða fram
undan, kafa samstundis og kafna
síðan hægt og rólega. Flestir
skrokkamir rotna á hafsbotni en
einstaka dýr rekur á land, ýmist ,
lamaö og hálfdautt eða sem hræ.
Gáum að þessu, gott fólk.
Enga skoðun
þáttarstjóra
Karl Sigurðsson hringdi:
Ég er einn þeirra sem hlusta
daglega á Þjóðarsálina á rás 2.
Mjög þarfur þáttur í ljósvaka-
miðli. Ég er hins vegar þeirrar
skoðunar að þáttarstjórinn eigi
ekki að vera að hafa uppi miklar
eða margvíslegar skoðanir á máli
þeirra sem hringja inn. Hann á
að vísu að stjórna, eins og hann
segir sjálfur, og hann á að leiða
menn úr hafvillum ef svo ber
undir, en endilega ekki að mót-
mæla mikið, jafnvel þótt viðmæl-
andi sé rugludallur. Og umfram
allt má hann og á að skera á lang-
hunda í viðmælendum.
Menningin
á firðina
Ásta T. hringdi:
Ég hlýddi á rás 2 sl. mánudags-
eftirmiðdag. Þar var m.a. skýrt
frá því er eitt skáldanna okkar
hefði farið til upplestrar fyrir
Lionsklúbb Seyðisfjaröar. Var svo
útvarpað frá upplestrinum. Ann-
að eins mgl og eymd hef ég ekki
heyrt metið til skáldskapar. Átti
annars að vera ljóðalestur. Eitt i
ljóðið hét t.d. Vögguvísa fátæka
innbrotsþjófsins! Annað var í
þessum dúr. Allt stutt og skorið
við nögl. Órímað að sjálfsögðu. En
þetta virtist ganga í veislugesti
ljónaklúbbsins. Maður heyrði
skrækina. Sérstaklega í kvenfólk-
inu. Já, hugsaði ég, þetta kallar
það „menningu“ á fjörðunum.
Égákæri
Bjami Valdimarsson skrifar:
Emile Zola hefði aldrei náð
langt á Fróni. Fjölmiðlar dauð-
hræddir við stóradóm sem dæm-
ir blaði sök, jafnvel þótt ritsmíö
sé undir fullu nafhi! Seint ætlar
íslenska embættismannavaldið ,
að komast út úr miðöldum. Nú
skulu Esra Pétursson og Ingólfur
Margeirsson helst brenndir á
báli, en þó krossfestir áður. Laus-
mælgi er íslensk hefð. Siðanefnd
íslenskra lækna, heilbrigðisráðu-
neyti, landlæknir og margir aðr-
ir leika guð, með hræsnina, laus-
mælgina og dómgimina í fartesk-
inu. (Mál 737). Þorir DV að birta?
Ég kýs sérstaklega að mæta í
réttinn fyrir þess hönd. Verði ég
ekki drepinn áður.