Dagblaðið Vísir - DV - 31.07.1998, Blaðsíða 4

Dagblaðið Vísir - DV - 31.07.1998, Blaðsíða 4
Legsteinn gamalla fylliría A Astro er súla hvar rituð eru nöfn þeirra gullnu letri sem keypt hafa sér þriggja lítra kampavínsflöskur á 40 þúsund krónur. Aö hluta til mun skýringin vera ást barþjónsins á þessu fólki, þetta eru hans hetj- ur, velunnarar og velgjörö- armenn. En í aðra röndina mun þarna liggja að baki hégðmagirnd þeirra sem eiga nöfnin á súlunni því öllum þeim sem kaupa sér svona mikiö kampavín á Astro mun vera Ijðst aö sá verknaður verður skráður gullnu letri í sögu súlunnar. Meðal þeirra sem eiga sér svona minnisvarða um gömul fyllirí eru fótbolta- drengirnir Eyjólfur Sverris- son og BJarkl og Amar Gunnlaugssynl, háðfuglinn Selnfeld, einhver Hafdís Rósa Jðnasdóttlr, kvenna- gullið og bílasalinn Fjölnir Þorgeirsson, fyrrum (s- landsvinkonan Mel B. og hljðmsveitin Skítamórall. Sá sem hefur verið stór- tækastur í kampavíns- drykkjunni er hins vegar Tomml í herrafataverslun- inni Book's. Hann hefur skráð nafn sitt þrfvegis á súluna - og aö þvl er virö- ist tvisvar sama kvöldið. Einhverra hluta vegna hef- ur T-ið verið plokkað fram- an af nafninu hans svo þar stendur bara Ommi. Sú saga gengur um þetta stafahvarf að Tommi hafi gerst nokkuð uppáprengj- andi með kampavínið sitt nálægt spúsu afbrýði- sams pilts, sem hafi kroppað T-ið burt og heimt- að aö sett yrði H í staðinn. Þannig er nú sagan sögð. Björn Jörundur Friðbjörnsson er kominn heim auralaus eftir tveggja ára leikaranám í Liverpool og farinn í stúdíó til að taka upp plötu með Ný danskri. Ef hún gengur vel getur hann klárað skólann, ef ekki mun hann líklega hefja innflutning á búlgörskum tannlæknum. Betri músík - Ijótarí stelpur „Það er þægilegt að koma heim og semja músík með strákunum. Mað- ur er búinn að hlaða batteríin vel í þessari fjarveru og þó það hafi verið höggvið stórt skarð í hópinn með fjarveru Danna, þar sem hann er upptekinn með gus gus, þá náum við sem eftir erum vel saman. Mér sýnist platan ætla að vinnast með svipuðum hætti og Deluxe-platan vannst. Við erum að fullslípa lögin í stúdióinu og er það vel," segir Björn Jörundur Friðbjörnsson sem kominn er heim eftir tveggja ára leikaranám í The Liverpool Institute of Performing Arts - skól- anum sem Paul McCartney stofh- aði og frægt er orðið. Hann vinnur nú að nýrri plótu með Ný danskri, Jóni Ólafssyni og Stefáni Hjör- leifssyni. Daníel Haraldsson - hvíta kryddið - verður ekki með. Björn játar að þeir í Ný danskri hafi verið orðnir þreyttir hver á öðr- um ¥93 þegar sveitin hafði spilað saman sleitulaust í fimm ár og þá hafi þeir tekið sér pásu. Nú er ann- að uppi á teningnum en þegar þeir voru alltaf saman í rútunni spilandi úti um allt land hverja einustu helgi. „Þetta er búið að vera mjög gaman þessar vikur og það er það sem skiptir máli. Mað- ur hefði valið sér annað lífsstarf ef maður hefði verið að hugsa um pen- inga eða eitthvað annað en að hafa gaman af hlutunum." Meiri gróska alla daga „Það er töluverður munur á skemmtanalífinu úti í Liverpool," seg- ir Björn um næturlifið hér heima og úti. ,Þar er öllum pöbb- um lokað klukkan tvö alla vikuna. Skemmtanalífið dreifist þess vegna á alla dagana og þar sem í Liverpool er m i k i 1 gróska í tónlistar- Svekktur og nýskilinn í Perlunni í Öskjuhlíð er stuðla- bergssúla hvar festar hafa verið á 26 plótur, llkar þeim sem fólk hengir oft fyrir ofan dyrabjölluna sína. Á þessum plötum eru skráð nöfn brúð- hjðna sem haldið hafa veisl- ur sínar í veitingasal Perlunnar. Allt er þetta voða sætt - þó einhver kunni að telja að þarna sé fólk við það aö missa sig ! candy- flos-væmni. En hvað um það. Það sem vekur athygli við þessa súlu er að eitt nafnspjaldið er horfiö. Ein- hver virðist hafa komið og plokkað það af. Ekki vitum við hver það gerði en í Ijósi fregna um skilnaðarfarald- ur sem ríöur yfir samfélagið er vel hægt að ímynda sér að svekktur eiginmaður, sem eiginkonan vísaði á dyr, hafi skeiðað upp í Perlu og blokkað skiltið af meö vasahnífnum sinum. Það er spurning hvernig þessi súla muni líta út eftir tíu, fimmtán ár - ef fleiri grípa til sama úrræðis. Hún verður þá eins og tanngarö- ur í fimm ára barni sem skartar fáeinum tönn- um en bilin á milli þeirra setja samt sterkasta svipinn é munninn. Bjöm Jörundur: „Maður hefði valið sér annað lífsstarf ef maður hefði verið að hugsa um peninga eða ettthvað annað en að hafa gaman af hlutunum." lífinu er úr miklu að velja. Hér skemmtir fólk sér oftast bara um helgar. En það munar mest um að í Liverpool er betri músík en ljótarK stelpur." Hann er sammála því að íslenskt kvenfólk beri af. Enda líst honum vel á framlag íslensku Playboy- stúlknanna þó hann skilji ekki af hverju þær hafa hlotið svona mikla athygli fyrir að bera brjóstin sín. „En það hefur svo sem reynst mörg- um vel að bera brjóstin," bætir hann við. En það má ekki búast við því að hann feti í fótspor þeirra og reyni að verða frægur út á að sýna drjólann sinn. „Nei, hann er ekki til sýnis." Vantar aur til að klára skólann „Þetta er vandaður skóli og ég hef lært mikið þarna, en hann hefur kostað mig drjúgan skilding," segir Björn um skólann 1 Liverpool. Og það er einmitt vegna peningaleysis sem hann íhugar nú að verða eftir hér heima yfir veturinn til að safha sér peningum til að geta borgað það eina ár sem hann á eftir af skólan- 1. „Það var þessi möguleiki, að geta unnið einnig með tónlist þótt ég væri í leiklistarnáminu, sem heill- aði mig við skólann. Það kom aldrei til greina hjá mér að fara í leiklist- arskólann hér í Reykjavík þar sem er bannað að koma fram á meðan á náminu stendur. Maður verður að fá að spila meðfram náminu. Það hef ég líka sannarlega gert, en meira til gamans en gagns," segir Björn. Búlgarskir tannlæknar En hann hefur ekki mikinn tíma til að sinna nokkru öðru en tónlist og leiklist. Þó rennir hann fyrir fisk af ogtil. „Ég hef ekki efni á því að reyna við laxinn en finnst gaman að renna fyrir silung. Ég er að veiða miklu minni fiska en bankasrjórarn- ir. Maður situr bara einn við ár- bakkann, það er enginn að elta mann um bakkana með kaffi og kruðiri. Ekki enn þá." En ef ekkert gengi í leiklistinni og tónlistinni er hann ekki viss hvað hann myndi gera. „Ætli ég myndi ekki fá bankalán til góðra verka. Líklegast nota það til að flytja inn búlgarska tann- lækna og láta þá mala guli fyrir mig enda hefur verðlag tannlækna lengi hneykslað mig." -BG f Ó k U S 31. júlí 1998

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.