Dagblaðið Vísir - DV - 13.07.2002, Side 44

48 Helqarhlctð JOV LAIJGARDAGUR 13. JÚLf 2002
'
í blámóðu síðdegissólarinnar
ofan af Bláfellshálsi er horft
til fjallarisans Hlöðufells.
Norðan við það sést í fagur-
skapaða öxl eða norðurhlið
Skjaldbreiðar. Það sem setur
svip á myndina er moldrok
en í þéttri norðanstroku fýk-
ur fíngert ryk af leirum við
Hagavatn og fyllir loftið.
DV-myndir ÞÖK
s
A veginum
Kjalvegur ersá hálendisvegur sem er flestum
bílum fær. Hann liggur um 170 kílómetra
leið, frá Gullfossi að Blönduvirkjun.
ÞVÍ ER HALDIÐ FRAM AÐ KJALVEGUR hafi verið
þekktur síðan á söguöld en sagnir eru um að Eiríkur land-
námsmaður i Goðdölum hafi sent þræl sinn Rangað á fjöll
að leita mannaferða. Rangaður gekk suður Kjöl uns hann
rakst á fótspor í flagi þar sem hann hlóð vörðu sem nefnd
var Rangaðarvarða.
Kjölur var þjóðleið um aldir en í myrkri miðalda týnd-
ist leiðin nær alveg vegna ráöleysis, deyfðar og ótta við
útilegumenn og ekki síst í kjölfar sviplegs dauða Reyni-
staðarbræðra á Kili 1780. Árið 1898 fór landkönnuðurinn
Daniel Bruun um Kjöl og má sennilega sjá enn við hinn
forna Kjalveg vörður sem hann hressti við en þá var veg-
urinn lítt notaður.
Kjölur er eiginlega svæðið á milli Langjökuls og Hofsjök-
uls og á björtum degi hlýtur ferðamaður að verða orðlaus
þá hann ekur með jöklarisana bjarta á báðar hendur og
tignarlegar fjalladrottningar eins og Hrútfell, Bláfell og
Kerlingarfjöll sem varða veginn.
Á Kili nútímans sjást ekki lengur skreiðarlestir eða
hestar með drögur af kirkjuvið né laumulegir útilegu-
menn. Ferðamenn koma akandi, gangandi, hjólandi og ríð-
andi til þess að finna þann frið og endurnæringu sem að-
eins óspillt og tignarleg náttúra getur veitt firrtum nú-
tímamönnum.
Blaðamaður og ljósmyndari DV óku Kjalveg á dögunum
og var farkostur þeirra óbreytt Nissan Micra. Þessar
myndir sem prýða síðuna eru afrakstur þeirrar ferðar.
-PÁÁ
Við Skriðufell steypist tota úr Langjökli fram í Hvítárvatn og er allúfin. Stundum brotna jakar úr jöklin-
um og lóna á þessu kyrrláta fjallavatni. Við Hvítárvatn er elsta sæluhús Ferðafélags íslands og þar segja
margir að sé meiri draugagangur en almennt gerist. Hitt er víst að hér er náttúrufegurð meiri en al-
mennt gerist.
f gamla daga sváfu gangnamenn í lekum torfkofum, kúrandi á grjótbálkum með hnakkinn undir höfðinu,
gæruskinn ofan á sér og smalahundinn ofan á fótunum. í dag eru gangnamannaskálar ágætar vistarverur
en nokkuð sérkennilegar eins og þessi mynd ber með sér. Hún er tekin í gömlum bragga við Sandá, rétt
ofan við Gullfoss. Þar mætast arfur hernámsáranna og fornar smalamennskuliefðir en tíðustu gestirnir
eru scnnilega ferðamenn á reiðhjólum.
Á söndum og iiielum suniiaii við
Sandkúlufcll rísa Kerlingarfjöllin
tignarlega við horn Hofsjökuls.
Nyrsti tindurinn sem er stakur
heitir Loðmundur en næstur hon-
um rís Snækollur og ögn sunnar
Hánípur. Snækollur er hæsti tind-
ur Kerlingarfjalla og nær 1477
metra hæð yfir sjó. Það er sagt að
af tindi hans sjáist til sjávar bæði
sunnan og norðan fjalla.