Dagblaðið - 01.12.1980, Blaðsíða 4

Dagblaðið - 01.12.1980, Blaðsíða 4
4 DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 1. DESEMBER 1980 DB á ne ytendamarkaði ANNA BJARNASON Veitir ekki af milljón til 1300 þúsund í mánaðarlaun ef eitthvað á að gera „Heil og sæl! Dýr var hann drottinn minn! Sláturmaturinn hleypti reikningum anzi hátt upp, eins og sjá má, segir í bréfi frá húsmóður, sem búsett er í þorpi á Norðausturlandi og oft hefur skrifað okkuráður. Hún er með rúml. 88 þús. kr. í meðaltal á mann í mat og hreinlætis- vörur en tæpl. 770þús. í ,,annað”. ,,í þessari tölu eru t.d. fjórir kjöt- skrokkar á 107 þús. og heilslátur á rúml. 60 þús. í liðnum „annað” er m.a. víxill á 70 þús., síminn 50 þús., kostn. viðhúsið 450 þús.,stígvél á börnin 23 þús., skoðun hjá tannlækni á 17 þús. (Dýrt að gapa framan í tannlækni) Og svo er ýmislegt smotterí. Ég fór að gamni mínu að reikna út tekjurnar hjá okkur hjónakornunum og komst að þeirri niðurstöðu að ef framkvæma á eitthvað eða kaupa eitthvað veitir ekkert af því að hafa 1.000.000 til 1.300.000 kr. í tekjur á mánuði. En ég er nú kannski hin mestaeyðslukló! Kær kveðja, „húsmóðir”.” Tíu slátur, tveir skrokkar og heild- söluvarningur fyrir 50-60 þúsund — Maturinn í október helmingi dýrarí en fyrír ári Halló Anna! Það er sama þótt reynt sé að spara, ekkert gengur. Matur i okt. var tæp 300 þús„ en var rúm 150 þús. í októ- ber í fyrra,” segir m.a. í bréfi frá G.S., vinkonu okkar sem búsett er i bæá Norðurlandi. „Þannig hefur matarreikningurinn hækkað um helming á einu ári. í októbertölunni eru tíu slátur, tveir dilkaskrokkar og vörur úr heildsölu fyrir 50—60 þúsund. Vonandi verður nóvember með skaplega útkomu. Við erum aðeins þrjú í heimili núna, því sonurinn er í skóla í nágrannabæ. Hann kemur stundum heim um helgar, en hann þarf að greiða 120 þús. kr. í fæði, þar sem hanner. Mikið fór í bílinn þennan mánuð eða rúml. 230 þús. kr. í því er smá- viðgerð. Eins og ég hef áður sagt er bíllinn notaður í vinnu en alltof lítið hefst inn á hann eða rúml. 47 þús. kr. þennan mánuð. Það er eins og tvær áfyllingarafbensíni. Vonandi lagast þetta allt eftir ára- mót og maður gáir kannski betur að sér. Fatnaður í mánuðinum fór upp í 180 þús„ enda farið til Reykjavíkur og verzlað og þá er fljótt að koma i hver hundrað þúsundin. Kveðja, húsmóðir í dreifbýlinu”. Kæra G.S. Þú ættir að vera vel birg af mat, eftir öll þessi innkaup. Mér finnst að þú hefðir átt að lita við hjá okkur fyrst þú varst á ferðinni í höfuðborg- inni! — Beztu kveðjur, -A.Bj. Eru engir kjötiðnaðar armenn úti á landi? Vöfflurmeð ogáneggia Enginn fær staðizt nýbakaðar pönnukökur, klatta eða vöfflur. Flestir eiga sínar eigin vöffluupp- skriftir en hérna er ein, alveg ágæt. Vissirðu að það er betra að láta vöfflu- og pönnukökudeig bíða í um þaðbileina klst. áður en bakað er úr þvi? 85 g sykur 1/2 tsk. kardemommur eða vanilla 1/4 tsk. fint salt 250 g hveiti ca 11/2 dl mjólk 1 — 11/2 dl rjómi, 80 g brætt smjörl. Egg og sykur er hrært vel saman, hveitið hrært saman við með mjólk- inni og rjómanum. Látið deigið biða í um það bill eina klst. Þá er brætt og kælt smjörið látið saman við deigið. Vöfflujárnið er hitað og smurt ef þess þarf og vöfflumar bakaðar rétt áður en þær eru bornar fram. Rjómavöfflur Hérna eru vöfflur sem búnar eru til úr rjóma en engum eggjum: 1/21 þeytirjómi 185 g hveiti 1 msk.sykur ögn af fínu salti 4—5 msk. kalt vatn 30 g linað smjörl. Ögn af bræddu smjöri til að smyrja járnið með. Rjóminn er þeyttur og þurru hlut- unum blandað saman við til skiptist með vatninu og linuðu smjörl. Bakaðar eins og venjulegar vöfflur. Austf irðingur óhress með gagnrýni á sjónvarpsþátt um hlutun nautakjöts Sögin er oftast látin vinna aðálverkin I hlutun kjöts i Reykjavik. Er það mjög umdeilt þar eð margir halda þvi fram að kjötið eigi að skera sundur með hnifi áður en það er fryst. DB-myndir Gunnar Örn „Kæra Anna Bjarnason. Ég er ekki fastur lesandi Dagblaðs- ins en þegar ég sé það lft ég alltaf á síðuna þína. f gær sá ég DB frá 15. nóv. í umfjöllun um sjónvarpsþátt segist þú efast um ,,að nokkur heil- vita maður láti sér detta í hug að fara sjálfur að hluta niður hálfan eða heilan nautaskrokk heima hjá sér”. Síðar í greininni talar þú um að fólk fái kjötið „tilbúið í frystikistuna sina”. Stundum gleymist þeim, sem skrifa í blöðin og búa í Reykjaviíc, að ísland nær langt út fyrir Suðvestur- land. Ég kaupi t.d. alltaf hálft naut á hverju hausti og það gera mjög margir í mínum kunningjahópi. Á smástöðum úti á landi eru yfirleitt ekki kjötiðnaðarmenn og fólkið verður þvi sjálft að annast þessi störf. Þetta gildir bæði um sveitir og þorp. Svona þáttur á þvi fyllsta rétt á sér. Þetta er ábending og um leið vil ég þakka þér marga góða þætti. Austfirðingur”. Verða að vera klárir úti á landi Ég þakka Austfirðingi bréfið og ábendinguna. Það er alveg rétt hjá honum aö „þeir sem skrifa i blöðin og búa í Reykjavík” skrifa oft eins og höfuðborgin sé allt landiö. Ég hef þó reynt að forðast þetta eftir því sem ég hef frekast getað. Ég hef einnig tekið eftir því (eins og sjálfsagt allir lands- menn) að það er að jafnaði sagt „út- varp Reykjavík” i ríkisútvarpinu sem er fyrir alla landsmenn. Það færi alveg ægilega í taugarnar á mér ef ég ættit.d. heima á Austfjörðum! Hvað varðar gagnrýni mina á kennslu 1 sjónvarpsþætti á sundur- hlutun á nautakjöti, gerði ég mér ekki grein fyrir að úti á landi væru engir kjötiðnaðarmenn. Satt að segja hugsaði ég ekki út í að fólkið þyrfti sjálft að úrbeina heilu og hálfu skrokkana! Þá finnst mér enn meiri ástæða til þess að gagnrýna þennan kennslu- þátt, sem var alls ekki nægilega ítar- legur að mínum dómi, ef hann átti að koma að fullum notum sem kennslu- stund. Ég segi ekki annað en að þeir eru meira en lítið klárir leikmennirnir sem geta hlutað sundur nautaskrokk eftir svo yfirboröskennda lexíu og var 1 sjónvarpsþættinum. Enda varla von aö hægt sé aö gera sliku efni skil í stuttum þætti, sem tekur fjögur ár að læra fyrir kjötiðnaðarmenn! Það eru mikil þægindi fyrir þá sem í þéttbýlinu búa að fá „frystikistu- matinn” tilbúinn heim 1 eldhús. Það myndi sennilega borga sig fyrir Aust- firðinga t.d. að taka sig saman um að fá kjötskurðarmann þangað austur á haustin, svona í aöalsláturtíðinni og ráða hann til þess að ferðast á milli staðanna og úrbeina kjöt og útbúa 1 frystikistumar. Anna Bjarnason. Það er auðvitað miklu þægilegra fyrir neytendur, a.m.k. á Reykjavikursvæðinu að bregða undir sig betri fætinum og verzla í búðum kjöt sem búið er að hluta á viðeigandi hátt.

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.