Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.07.1943, Blaðsíða 25

Frjáls verslun - 01.07.1943, Blaðsíða 25
Þessi mynd er úr bók Mackenzies og á aö sýna hvernig íslendingar litu út í byrjun seinustu aldar. þetta var ekki til mikillar prýði á hinum röku, hrörnandi veggjum. Húsið virtist líta svo út, sem það mundi ekki verða mjög mikið langlíf- ara en hinn gamli húsbóndi. Næsta herbergi, sem við komum inn í, var svefnherbergi gest- gjafa okkar, sem var mjög þægilegt og vel hitað frá ofni í einu horninu. Eftir stutt samtal um daginn og veginn fór gamli maðurinn að tala um heilsu sína og var mjög feginn er það kom á daginn að við gátum veitt honum bæði ráðleggingar og meðöl. (Nokkrum vikum seinna fengum við að vita að hvorttveggja hafði gefist vel). Meðan við biðum eftir matnum tók einn okkar af hendingu upp neftóbaksdós, sem ekki var mjög mikils virði, en dósirnar og tóbakið í þeim virtist falla húsbóndanum mjög vel í geð og gáfum við honum þá hvorttveggja. Hann var ákaflega þakklátur og dró óðara upp úr vasa sínum einkennilegt tóbaksílát, silf- urbúið, en það var innlend vinna. Okkur þótti öllum dót þetta m,i.ög fallegt en alt í einu stóð gamli maðurinn upp, gekk inn í annað her- bergi og kom með silfurdósir, miklu dýrmætari. Tók hann hinar dósirnar af manninunv sem fékk þær, en rétti honum þessar og bað hann eiga. Var honum slík alvara að ómögulegt var að neita þessari gjöf, þótt hún væri ólík þeirri, sem hann þáði. Síðan komumst við að því, að faðir hans hafði átt silfurdósirnar, og voru stafir hans á þeim. Okkur fannst mjög mikið til um þá einlægu kurteisi, sem fólst í gjöfinni og því hvernig gefið var. Þegar tími var til kominn, var okkur sagt, að matur væri tilbúinn. Það gerði lagleg, ung stúlka, sem var klædd í íslenzkan búning. í herbergi því, sem við komum fyrst inn í, var nú dúkað borð og vínflaska við hvern' disk. Það setti að okkur dálítinn ótta, er við sáum flösk- urnar, því okkur datt í hug að við mundum ef til vill verða þvingaðir til drykkju, að dönsk- um sið. Fyrst fengum við sagósúpu og var hún vel veitt. Því næst var á borð borin steik og tókum við vel til matar okkar. Við höfðum drukkið nokkur glös af víni, þegar einkenni- lega gerður silfurbikar var settur á borðið. Hús- bóndi fyllti bikarinn á barma og setti lokið yfir. Rétti hann síðan ílátið þeim, sem næstur honum sat með þeim ummælum að honum bæri að taka lokið af og sjá hvort ekki væri vel fullt, en síðan lyfti hann bikarnum og bauð okkur velkomna. Hann bað okkur afsaka að Framh. á síðu 27. FRJALS VERZLUN 25

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.