Lesbók Morgunblaðsins - 09.08.1964, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 09.08.1964, Blaðsíða 3
Maðurinn sem kom til baka svo óvænt reiSarslag. Síðan settust þelr rólegir niður og ræddu málið. — Ég á ekki eitt einasta cent í va«- anum, sagði Henry Bilkins. Við not- um ekki svoleiðis, þar sem ég var. l\i THOMAS L. MASSON fæddist % litlum bœ % suðurfikjum Bandaríkj- anna áriö 1866. Var % siglingum meö fööur sínum tU 27 ára aldurs, er hann geröist bókmenntaritstjóri Life, sem þá var bezta skopblaö Ameríku. Þar gat hann sér slíkan oröstír, aö eigandinn gaf honum hlut í blaöinu og 36 ára var Mass- on oröinn aöalritstjórinn. Árið 1922 yfirgaf fiann Life, sem tók þá að síga niður í öldudál, Síðan vann Masson hjá ýmsum öðrum blöðum og gaf jafnframt út um skeið ársrit meö skovlegu efni, „Tom Masson's Annual". Hann lézt áriö 1934. Masson var ekki einvörðungu fiúmoristi. Hann gat einnig, þegar því var að skivta litið alvarlegum augum á amerísk þjóðfélagsmál. Löndum sínum hefur hann lýst þannig: „Ameríkumaðurinn er $mist glað ur eða hryggur. Þegar hann er glað ur, hlær hann að öðrum. En sé hann hryggur, hlær hann að sjálf- um sér." EFTIR TOM MASSON Þegar Henry Bilkins kom til baka, hafði hann verið dauður nákvæmlega 10 ár. Hann var sá fyrsti, sem kom til baka sam kvæmt nýja kerfinu. Það er ekki vitað, hversu margir hafa síðan komið til baka, en í þessari sögu er aðeins rúm t# að ræða um þennan eina einstakling, Henry Bilkins stóð á horninu á F-stræti og Sunset Avenue í sömu fötunum, sem hann hafði borið við jarðarförina fyrir 10 árum. Þau voru nú orðin dálítið þvældari eft- ir að hafa legið í fjölskyldugratf- reitnum allan þennan tíma. Það var hér, fram hjá þessu götuhorni, sem líkfylgd hans hafði farið. Þetta haf ði verið íburðarmikil og virðuleg jarðarför á sína vísu og einkennzt af aknennri og djúpri eorg, seim sprengt hafði allar flóð- gáttir og flætt yfir nærliggjandi byggðarlög, því að Henry Bilkíns hafði verið maður elskaður og virt- ur. Hann hafði unnið baki brotnu, hann hafði eignazt fjölskyldu, hann hafði látið eftir sig góð efni og blómstrandi fyrirtæki, og hann hafði dáið á bezta aldri, svo að þeir, eem notið höfðu fyrirhyggju hans. ráðdeildar og leiðsagnar, urðu sjálf ir að axla þessar byrðar, og þeir sem elskuðu hann vegna hjarta- hlýju hans, einlægni og vináttu — allir þeir urðu lamaðir af sorg, þegar hann féll svo skyndilega frá. " að var þess vegna, sem Henry Bilkins kom til baka, þegar hann fékk þá vitneskju, að það vaari mögulegt samkvæmt þessari nýju aðferð, sem hinn efnilegi formaður sálvísindafé- lagsins hafði fundið upp fyrstur manna. Hann gerði það af skyldurækni við aðra. Það var ekki minnsta ástæða til að ætla, að hann hefði það ekki gott, þar sem hann var, — því hann hafði ver- ið fyrirmyndarmaður í alla staði. En þar sem hann vissi, hversu mikið hans hafðx verið saknað, hversu stórt áfall það hafði verið, þegar hann hvarf yfir landamærin miklu, hversu allir höfðu verið háðir handleiðslu hans og svo framvegis, þá fannst Henry Biikins, að hann yrði að fara þangað, sem skyld- an kallaði. Og þarna var hann nú kom- inn. Hann gekk niður götuna að gömlu skrifstofubyggingunni sinni, sem nú hafði fengið nýtt skilti með nafni son- ar hans. Hann gekk inn um hliðið. Hann gekk upp tröppurnar. Hann gekk inn í skrifstofuna. Þar höfðu orðið breytingar. En hann kom auga á orð- ið „Einkaskrifstofa", og þar fór hann inn, áður en nokkur gæti stöðvað hann. Hann gekk beina leið til elzta sonar sins. — Arthur! — Pabbi! í augnablikinu komust þeir í tals- verðar geðsihræringar. Þær voru samt ekki af þeirri tegund, sem kvenfólki er svo tamt að sýna, heldur fullkom- lega í samræmi við sanna karlmanns- lund og engan veginn óeðlilegar eftir .rthur var nú giftur, og fyrir- tækið — jæja, fyrirtækið var ekki leng ur jatfn blómlegt og áður, og hann átti lítil börn. — En samt sem áður, hann var gjafmildur í eðli sínu og ekki skorti hann þær réttu sonarlegu tilfinningar. — Já, auðvitað, sagði hann og opnaftl peningakassann. Hérna eru hundrað dollarar, pabbL Það ætti að nægja þangað til----- Henry Bilkins tók seðlana og braut •þá vandlega saman. Ýmislegt fór hon- um að verða betur ljóst. — Ég skildi þér eftir mestan hlut- ann atf peningum mínum, Arthur. Þegar svo allur sannleikurinn lá hon um í augum uppi, reis hann brosandi á fætur og sagði: — Láttu mig ekki tefja þig, dreng- ur minn. Ég er að hugsa um að rölta til kuimingjanna og treysta gömul vináttu- bönd. En hvernig líður mötmmu þinni annars? Svipur Arthurs breyttist. — Mömmu líður ágætlega, sagði hann með dálitlu atf hinni fornu virðingu í röddinni. En það er kannski bezt, að þú heimsækir hana ekki, fyrr en___ Ég meina.... Það er rétt, að ég fylgi þér. Við getum ákveðið einhvern tima. Ég vii gjarna fá ráðrúm til að hugsa málið. Henry Bilkins byrjaði hringferðina hjá gömlu vinunum. Fyrst heimsótti hann Gadsby. Gadsby og hann höfðu spilað golf saman einu isinni í viku síð- ustu fimm árin, sem Bilkins lifði. Þarna endurtók sig sama óþægilega undrunin. — Eg hetfði gjarna viljað leika með þér síðdegis, en — sérðu — við Perk- ins þurfum að hittast. Á morgun? Ja, þá leikum við Hopkins. Kannski ein- hvern dag í næstu viku? Bilkins yfirgaf Gadsby og heilsaði síðan upp á Whittler og Dimpleton og Framhald á bls. 6 Draumhvörf Effír Svein Bergsveinsson Ó, lát það vera fyrstan fund, er f aðmlags þíns ég nýt. Sú hugsun örvar eins og vín " að eignast þig við fyrstu sýn — sem líka er hinzt. Það heldur hver sinn veg. Við erum jafnan ein vors liðs, þótt aðrir séu í f ör. Við þráðum vin að veita yl og vissum hann var ekki til. — Ég sé þitt andlit óglöggt sem í reyk. Ég finn þú þokast nær og nær og nóttin er þitt lín. Lát snertast brjóstin þung af þrá, lát þyrsta munna svölun f á. — Ég vakna um leið og f æ ég þig í f aðm. (Breytt handrit. — Að stofni til ort £ Kaupmannahöfn, 6.11. 1944. Berlín, 3. 4. 1964) l 26. tbl. 1964 ¦ LESBOK MORGUNBLAÐSINS 3

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.