Lesbók Morgunblaðsins - 19.05.1974, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 19.05.1974, Blaðsíða 5
gaf öll rúm, dýnur, kodda og sængur. Kiwanisklúbburinn Katla gaf leik- föng og útvarpstæki t stofurnar og Kiwanisklúbburinn ElliSi gaf deild- inni sjónvarp og 975,00 krónur. Þetta eru allt gjafir, sem við erum mjög þakklát fyrir og sýna hvílíkan hlýhug fólk ber til deildarinnar." „Finnst þér starf á barnadeild frá- brugðið hjúkrunarstörfum á öðrum deildum sjúkrahúsa?" „Já, þvt er ekki að neita. Hér hef ég starfað frá 1971, en var áður i 6 ár á lyfjadeild sjúkrahússins á Akra- nesi. Reyndar kom þaS mér mjög á óvart, hvað börn eru fljót að aðlagast umhverfinu og hve duglegir sjúkl- ingar þau eru. Mór finnst mjög ánægjulegt að vinna hér, enda þótt hér sé stundum mikill erill, en þá er Ifka rólegra á milli. Á bamadeildum þarf'að sjálfsögðu að fylgjast betur með sjúklingunum, þvl sumir geta ekki kvartað sjálfir, og hér er líka meiri „keyrsla", ef svo má segja, Yfirleitt eru börnin hér fáa daga, t.d. aðeins tvo daga i kirtlatöku. Við erum rétt byrjuð að kynnast börn- uiiiim, þegar þau eru farin. Fari ég til dæmis f tveggja daga frí, þá eru komin önnur börn f flest rúmin. Vinnan hér er ef til vill stundum hávaðasamari en annars staðar og oft verðum viS aS hlaupa úr einu verki í annað, þegar börnin þarfnast okkar. Þá er ekki hægt að segja: Farðu nú, ég er að vinna. En þrátt fyrir mikið álag á stund- um, hefur okkur aldrei skort starfs- fólk og höfum reyndar verið sérstak- lega heppin, hvað það snertir. Að vísu hefur stundum veriS erfitt að fá fólk til afleysinga á sumrin, en nú hefur sá háttur verið tekinn upp, að barnadeildum sjúkrahúsanna í Reykjavfk er lokað til skiptis f sumar- leyf um og hef ur það gef izt vel." „Á hvaSa tímum dagsins er álagiS mest?" „Það held ég að sé eftir heim- sóknartfmann sem er á milli kl. 3 — 4 á hverjum degi. Þá kemst oft rót á litla fólkið eftir heimsóknina og reyndar ekki sfSur ef enginn hefur komið. Börn eru ótrúlega viðkvæm gagnvart slfku. Ég man t.d. eftir einum litlum snáða sem var hér hjá okkur. Mamma hans bjó úti á landi og gat þv! ekki heimsótt hann, en hann byrjaði alltaf að gráta klukkan þrjú og þurfti þá huggunar við. Það eru skiptar skoðanir um, hvort leyfa eigi heimsóknir á barnadeildir sjúkrahúsa, en yfirleitt er það álitið betra fyrir börnin að einhver nákom- inn tfti inn til þeirra, þó að þau komist úr jafnvægi stutta stund á eftir. Reyndar höfum við áhuga á að afnema sælgætisgjafir til barnanna, en það er dálítið erfitt viðureignar. Foreldrar vilja gjarnan gleðja þau með einhverju, þegar þeir koma í heimsókn, en slfkt getur stundum komið sér illa, til dæmis þegar vikið er smábita að barni f næsta rúmi án þess að fólk viti að það barn átti að fasta." Á leiðinni út litum við inn f leik- stofuna. Þar er fátt um manninn þessa stundina, enda hvíldartfmi. Þö sitja þar tveir drengir þungt hugsi yfir vandasömu tafli og nokkrir áhorfendur. Á hillum meðfram veggj unum kennir vissulega margra grasa. Þar eru allskyns leikföng og leiktæki og vfða hanga uppi litrfkar myndir gerðar af fimum barnafingr- um. „Kristfn Jakobsdóttir föndur- kennari aðstoðar börnin hér við leik og föndur frá kl. 8—4 á daginn, þeim til mikillar ánægju." segir Bryndfs. „Hún gerir sér far um að kýnna þeim ýmislegt úr náttúrunni — þurrkuð lauf, skeljar og ýmsar steinategundir, auk þess sem hér er auðvitað mikið teiknað, málaS og klippt. En það sem gerir þessa leik- stofu ef til vil svolftiS frábrugðna öðrum slikum er, að börnin eru látin leika sér með og handfjatla ýmislegt smádót, sem sjúkrahúsum tilheyrir röntgenfilmur og plastsprautur (nálarlausar auðvitað) svo nokkuð sé nefnt og útskýrt er fyrir þeim til hvers þessir hlutir eru notaðir, svo þau verði síður hrædd við þá í hönd- um starfsfólksins." Við kveðjum og göngum út t ysinn með hugann fullan þakklætis- kenndar fyrir vissuna um það, að'hér vinna margar fúsar hendur samstillt- um huga við að hjálpa litlu fólki yfir mismunandi erfiða þröskulda. H. Bryndfs Jónasdóttir yfirhjúkrunarkona deildarinnar með Þórhall litla f fang- inu. Bryndís Jónasdóttir og Bergþóra Helgadóttir. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.