Lesbók Morgunblaðsins - 08.08.1976, Blaðsíða 9

Lesbók Morgunblaðsins - 08.08.1976, Blaðsíða 9
böru, hún tekur þá aó metta myndflötinn skreytikenndum rík- dómi smáforma en án þess að um ofhlæði sé að ræða, þetta kemur vel fram í gouache- eða vatnslita- myndum af Valgerði Þorsteins- dðttur Briem og einnig Rann- veigu Tómasdóttur, en mér varð á að tímasetja þær ranglega f list- dómi um hina nýafstöðnu minn- ingarsýningu á list Barböru, en þær myndir munu báðar málaðar á árunum 1950—'52. Þessar myndir eru ekki jafn vel þekktar og margar aðrar útgáfur á liiniim skreytikennda stfl, en her koma þó fram bestu kostir listakonunnar, — næm tilfinning fyrir litablæbrigðum og uppbygg- ingu smáforma þar sém ótal smá- einingar mynda trausta og áhrifa- rfka myndheild. Það þarf allt f senn næmleika, kunnáttu fyrir handverkinu ásamt tilfinningu fyrir fyrirmyndinni til að ná fram árangri f slfkum vinnu- brögðum. Myndin af Valgerði Briem hér á sfðunni er gott dæmi um alla þessa eðliskosti, — við þekkjum þessa konu aftur, ftn- leiki hennar og dekoratfv skap- gerð f gegnum myndheildina alla. Ekki aðeins útlitið er sannverð- ugt, heldur og einnig er hin fágæta persóna lifandi komin og hennar margbrotna taugakerfi og óvenjulega persóna. Allt þetta er undirstrikað með dökkleitri slikju myndheildarinnar þar sem dökkblátt, svart og rfkdómur jarðlita ræður ríkjum, menn taki hér eftir hinni samræmdu mynd- heild, sem svo mikið hefur verið borið f. Hér cr um óvenjulega sálgreiningu að ræða f fslenzkri portrettmyndagerð, allt samein- ast til að lýsa persónunni, litir, form, yfirbragð persónunnar, klæðaburður, bakgrunnur og ffn- legar hendur. Hér er sannarlega ekki um neinn uppdrátt á útliti fyrirmyndarinnar að ræða, held- ur dýpri skilning á eðli og til- gangi mannamyndagerðar. Vel hefði verið ef Barbara hefði feng- ið að þróa þennan stfl með næg- um verkefnum. Þriðja myndin er graffkmynd af sofandi telpu og hún er að mfnu mati ein af beztu myndum Barböru f þessum nýstfl er mark- aði merkilegt landnám hin sfðustu f jögur ár lffs hennar. Hér hefur hún hreinsað flötinn af öll- um smáformum og hér hefur hún náð markverðum árangri I þeirri viðleitni að taka hið einfalda f þjónustu sfna og vinna f stórum afmörkuðum myndformum er spanna allan myndflötinn. Barbara er ekki upphafsmaður þess að mála á krossviðarplötur og þrykkja sfðan, en menn hafa yfirleitt notað aðrar litategundir en vatnsliti f þessu sambandi og tækni hennar virkar mjög per- sónulega. Að sumu leyti minnir þetta á einþrykk eða „mónotyp- Portret eftir Barböru Árnason. ur", en er öllu markvissara í út- færslu og býður upp á færri til- viljanir. Þá notar listakonan mis- munandi tegundir grófkornaðs hrfspappfrs til að ná fram vissri áferð er prýða megi myndheild- ina. Hér virkjar hún á skemmti- legan hátt reynslu sfna f gerð veggteppa á nýju tæknisviði og ferst það aðdáanlega vel úr hendi, og henni virðist vaxa ásmegin með hverju ári unz þau voru öll. Bestu eðliskostir listakonunnar koma ljðslega fram f myndinni af hinu sofandi stúlkubarni, yfir þeirri mynd hvilir djúp værð, einfaldleiki og sálræn samsemd með viðfangsefninu. Það liggur við að þessi mynd verði holdi klædd þvf að verund hennar nálgast skoðandann og grfpur til- finningar hans sterkum tökum. Hér rfkir allt hið einfalda, — litur, lfna og form — og um leið f háu veldi listrænnar fegurðar. Oddur Guðmundsson ÉG 0G ÞÚ Ég sem veit ekkert þú sem veizt allt við sátum tveir í lautinni sem við höfðum fundið fyrir leyndarmál okkar og ræddum hvernig við ætluðum að ryðja braut fyrír fólkið þegar enginn myndi svelta hve allt yrði fagurt við eldumst nú ferð þú varfærnum höndum um glös þfn granninn tekur hatt sinn ofan og hvislar að konu sinni þarna fer hann fyrirmynd þjóðarinnar og stolt föðurlandsins en ég ég leitaði guðs leitaði guðs í þöghinni þú talaðir fagurlega um velgengni þjóðarinnar og sagðir okkur —f trúnaði— frá peningunum afli þess sem gera skal hvernig viðflyttum þá formi hráefnis frá villimönnunum og sköpuðum með tækninni margfeldi auðsins meiri þægindi til handa sonum okkar dætrum okkar og að ógleymdu öllu gamla fólkinu ég þagði en hugsaði getur það verið aðég sem veit ekkert viti meira en þú sem veizt allt. Maríus Ölafsson LJÖÐ LjóSræna lindin streymir létt f ram af heiðarbrún, fellur i litla lækinn, liSast þar kringum tún. Börn sér á bökkum una, búa til menn og skip. Allt ber í geislagliti gleðinnar bjarta svip. Mfnum í heitum huga hátt ber þig söngsins mál, einlægt sem æskugleði ólgandi í mannsins sál. Veitu á vegferð þjóðar vegmóðum lindin skær, heilnæm og öllum opin uppspretta hrein og tær. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.