Lesbók Morgunblaðsins - 31.10.1976, Blaðsíða 2
Myndirnar eru teknar á Filippseyjum og sýna Emelftu tveggja ára og
sfðan við útskrift úr gagnfræðaskóla og háskóla.
Heimasæta
á Filips-
eyjum —
húsmóðir og
iðjuþjálfi á
Islandi
Þuríður J. Ámadóttir ræðir við EMELITU 0. NOCON
um uppmna hennar, heimaland og starf hennar hér.
LENGI hefur verið
haft fyrir satt að Is-
lendingar séu öðrum
þjóðum fremur haldn-
ir ferðaþrá og forvitni
um framandi slóðir,
varla fyrirfinnist sá
heimshluti, þar sem
einhver landinn hafi
ekki átt leið um. En
þegar betur er að
gætt, reynist þetta
ekkert séreinkenni á
þeim einum: Fyrr og
síðar hefur ungt fólk
og upprennandi stefnt
að heiman til að kanna
heiminn og kynnast
öðrum þjóðum, með
þeim afleiðingum, er
heimsbyggðin mætti
síst án vera að flestra
áliti.
Ferðatækni nútím-
ans auðvelda.r hinum
almenna borgara, svo
að segja hvar sem er í
heiminum, að fram-
fylgja ferðalöngun
sinni og fróðleiksþrá.
Þetta má glöggt sjá á
gestakomum til okkar
afskekkta lands. Hér á
götum Reykjavíkur og
annars staðar þar sem
fólk er að hitta, bregð-
ur daglega fyrir hin-
um ólíkustu þjóðern-
iseinkennum, er ekki
vekja lengur eftirtekt
til annars en í mesta
lagi að leiða huga
heimamanna að lífs-
háttum og lyndiseink-
unnum annarra þjóða.
Hér á dögunum varð
á vegi mínum ung
stúlka, sem gistir land
okkar um tíma og eftir
þeirri stefnu, sem
framtíðaráform henii-
ar hafa tekið síðan
hingað kom, má ætla
að ísiand verði í fram-
tfðinni hennar annað
heimaland. Uppruna-
legir heimahagar
hennar eru þó all-
fjarri, ólíkir að stað-
háttum, veðurfari,
menningu og lífsvið-
horfum okkar, sem bú-
um hér norður við
Dumbshaf. Og þó? Er
ekki talið, að hjörtum
mannanna svipi sam-
an, hvar sem þau bær-
ast á hnettinum?
Forvitni heima-
mannsins leiddi til
þessa samtals, sem hér
fer á eftir. Það fór
fram á heimili
Emelítu O. Nocon frá
Filippseyjum og Ólafs
Ingólfssonar frá ís-
landi. Kvöldstund sú
er ég átti að heimili
þeirra að Heiðargerði
7, þar sem segja má að
austrið og vestrið
mætist að minnsta
kosti í afstæðri merk-
ingu, er ein af þeim
fróðlegu og skemmti-
legu stundum, er ég
vildi síst hafa af misst.
Á meðan húsbónd-
inn ber inn kaffi og
þjóðlegt austurlenskt
kaffibrauð, bakað af
húsfreyjunni, tökum
við að seðja forvitni
mfna:
Tildrög
íslandsferðar
Það kemur í ljós að Emelíta var
á eins konar rannsóknarferð um
heiminn, þegar atvikin leiddu til
íslandsferðar.
Hún hafði þá nýlokið háskóla-
námi, en aðeins fjórum dögum
eftir lokapróf, hélt hún af stað frá
heimalandinu. Síðan eru fimm ár
og ferðaáætlunin er enn ekki full-
gerð.
— Ég fór fyrst til Bandarikj-
anna að heimsækja bróður minn;
siðan hélt ég til Spánar og vann
þar fyrir mér við einkaritarastörf
í tæpa tvo mánuði. Þá fór ég til
Skotlands, fékk þar vinnu í mínu
fagi og vann á geðsjúkrahúsi í eitt
ár. Eftir það var ég óráðin í hvert
næst skyldi halda, segir Emelíta.
Meðan á Skotlandsdvölinni
stóð, hitti Emelíta af tilviljun
skoskan mann, sem ferðast hafði
til íslands. Hann sagði henni að
landið væri stórfenglegt og stúlk-
urnar þar væru afbragðsfallegar.
Þótt Emelíta hefði hinsvegar haft