Lesbók Morgunblaðsins - 19.01.1980, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 19.01.1980, Blaðsíða 8
Þannig má oft sjá Héöinn Maríusson, þegar hann er í landi. Hann stendur utan viö skúrinn sinn og greioir úr kolanetum. Þaö var á köldum rigningardegi á sumri úthallanda, aö ég sá Héóin Maríusson fyrst. Hann stóö þá og greiddi úr netum utan viö skúrinn sinn uppaf bryggjunni á Húsavík, í blárri úlpu, meö sixpensara og girtur einhverskonar svuntu. Mér þótti maöurinn vörpulegur og alveg meö ólíkindum aö hann yröi áttræður eftir fjóra mánuöi, — og aldrei, hvorki fyrr né síöar hef ég séö nær áttræöan mann svo vel á sig kominn. Á afmælisdaginn, sem bar uppá svartasta skammdegiö, birtust af- mælisgreinar um Héöin í dagblööum og þrír þjóökunnir menn báru þar mikið lof á kempuna. Af því sem þeir sögöu, — og af því sem ýmsir Húsvíkingar tjáöu mér, má slá því föstu, að Héöinn Maríusson sjósókn- ari og trillukall allra trillukalla, sé í raun og sannleika hinn sanni veiöi- maður holdí klæddur. Tíl eru þeir menn, sem fæöast meö svo ríku- legan skammt af veiöieöli, aö hugur þeirra er alla stund bundinn viö þessa einu athöfn: Að veiöa. Þá skiptir ekki höfuömáli, hvort veriö er með byssu í höndum og hvort aflinn veröur selur eöa fugl, ellegar net og önnur veiðarfæri, sem gefa fisk í soöiö. Annaðhvort fæöist maður meö þessa hvöt — eða ekki, og framar öðru hefur hún orðið mann- kindinni til bjargar gegnum áraþús- undir. Mér hefur skilizt, aö Héöinn Marí- usson sé sá veiöimaöur af guösnáö, sem til er jafnað af þeim sem bezt þekkja til veiöa. Sjálfur er ég ekki í þeim hópi; er gersneyddur veiöieöli og hef ekki migið í saltan sjó. En þar fyrir þótti mér geysilega forvitnilegt aö hitta Héöin á „heimavelli" eins og sagt er á íþróttamáli. Hann er mikill vexti, sívalur og trúlega þungur, þrekinn um heröar og stendur ævin- lega teinréttur. Enda þótt viðmót hans einkennist ööru fremur af hógværð og hlýju, minnti hann mig eitthvað á þá forna kappa, sem fóru um sollinn sæ og stóðu í stafni. Héðinn er víst ekki ennþá kominn á karlagrobbsaldurinn; aö minnsta kosti var ekki á honum að heyra, að margt markvert hefði á daga hans drifiö. Hann er ekki einn þeirra, sem umsvifalaust fara að segja ókunnug- um aökomumanni sögur, — ekki einu sinni veiöisögur. Aftur á móti bauö hann mér að líta ínn í skúrinn sinn, þar sem gefur aö líta þúsund tegundir af snærum og sísal og allskonar línu — og allsstaöar þessi Þótt Héðinn sé áttræöur, vottar ekki fyrir óstyrk eöa skjálfta í höndum hans, þegar hann miöar meo selabyssunni, sem hann fékk í tannfé. Myndir og texti: Gísli Sigurösson. FEKK SELABYSSU í TANNFÉ og varð veiöi- maður af guðsnáð Um Héöin Maríusson trillu- karl á Húsavík, sem hefur róið í 66 ár, þekkir á fiskinum, hvar í Skjálfanda hann hefur veiðst og sækir sjö þótt orðínn sé áttræður ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.