Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 15
sagöi Knudsen svipbrigöalaus. — Ég treysti stráknum svo sannarlega. — Einmitt þess vegna er þaö nauösynlegt aö hjálpa honum á réttan kjöl meöan tími er til, sagöi Pliníus. — Mér haföi dottið í hug að bjóöa yður að taka hann í nokkra einkatíma í viku. Auövitaö er ekki aö tala um greiðslu fyrir. Okkur kennurum er víst bannað aö veita nemendum okkar launaöa einkatíma. Ég hef álit á drengnum og vil gjarnan rétta honum hjálparhönd. — Það er sannarlega fallegt af yöur, dr. Pliníus, sagði Knudsen hrærður. — Ég veit alls ekki hvernig ég á að þakka yður fyrir. Það hefur svo mikla þýðingu fyrir mig og konuna mína aö drengurinn nái þokkalegu prófi. Um kvöldiö sagöi dr. Pliníus konu sinni, aö hann hefði veriö hjá Knud- sen kennara. — Hvaö sagði hann? spurði frú Pliníus áhugafull. — Hann gaf fullkomna skýringu, sagöi dr. Pliníus, hann var ákaflega hnugginn yfir því sem skeð hafði. Pliníus stóö á fætur og gekk aftur og fram um gólfið með hendurnar fyrir aftan bak. — Hann hafði þegar allt kom til alls betri áhrif á mig en ég bjóst við, sagði hann. — Maður getur ekki neitað að hann hefur vissa alþýðlega menntun, sem er alls ekki án viröingar. Veist þú annars aö hann er náinn vinur menntamálaráðherrans og að frú Knudsen og kona ráðherrans eru frænkur. — En þá getur hann lagt þér gott orð næst þegar þú sækir um rektorsembætti, tók frú Pliníus fram í, upprifin. — Amalia, tónaöi Pliníus og skaut hökunni fram. — Það er þó ekki meining þín, aö ég fari bakdyra- megin. — Nei, auðvitað ekki, stamaði frúin stíf af hræöslu. — Ég meinti bara að ... að ... Pliníus var svo náöugur að taka fram í fyrir henni: — Það sem ég var að hugsa um er eftirfarandi: Á okkar dögum getur það ekki gengiö aö loka augunum fyrir nýjungum í þjóðfélaginu. Á sínum tíma börðust rómversku plebejarnir til pttitískra valda og áhrifa viö hliöina á gömlu patrisiaættunum. Einn góðan veöurdag var allur stéttamunur út- þurrkaöur. Háskólaborgarar verða að líta á framtíö sína með kaldri rósemi og skilja og draga rökréttar ályktanir út frá sögulegu sjónarmiði. Ég er eiginlega tilneyddur að bjóða Knudsen kennara og konu hans í næsta kvöldverðarboð okkar. Halldór Stefánsson þýddi. Konur við stýrið Framhald af bls. 13 eölilegt; maöur hennar fékkst viö ökukennslu á þessum árum og hjá honum læröi hún. Þegar hún tók prófið var Jessen skólastjóri Vél- skóla íslands, prófdómari. Helga kveðst ekki hafa ekiö mikiö, enda hafi Egill maður hennar notað bílinn viö vinnu sína. Hún segist reyndar varla hafa ekið riema maöur hennar hafi setið fram í, svona til að hafa yfirumsjón meö. En þar sem tækifærin voru fá til að halda kunnáttunni við, fyrntist yfir þetta og kveöst hun vart hafa snert bíl eftir aö börnin fæddust. ÁSTRÍKUR Á GOÐABAKKA Eftir Gosclnny og Uderzo. Birt í samráði við Fjölvaútgáfuna. ^ Vii.LIMENNBRUALLSTAffARl.IKA MEMAL SI-&A0RA PJÓfiA. É& VAR RE.K INN ÍÍT AF &OÞABAKKA. HtífSlO £R YF/RTEK/0 AF RÖMVBRSKA HB.RNUM IEKJÁNARNIR HAFA SPARKAÞ ÚT MÓPSKÁLDI OKKAR!t EI6UMVWA€>Uf>A pAÐIf Þau hjón eignuðust þrjú börn, Sigurð, Ingunni og Egil, sem öll eru búsett hér í borg. Þaö er komin dágóö viðbót við þá tölu afkomenda; Helga á tíu barnabörn og sjö barna- barnabörn; Hún dvelur nú á heimili sínu við Laufásveg, en á aö baki tvær erfiöar spítalalegur, vegna beinbrota, með ársmillibili. En hún er nú óöum aö hressast, sem betur fer. Eftirmáli Því má bæta við, að þaö var ekki mikill fjöldi kvenna, sem öðluðust ökuréttindi næstu árin, á eftirJpess- um fyrstu fjórum konum. Árið 1923 fengu tvær konur öku- réttindi, árið 1927 fjórar, áriö 1928 sex og árið 1929 nítján konur. Þegar alþingisárið 1930, rann upp höfðu alls 35 konur ökuréttindi. Síðan hefur mikiö vatn runnið til sjávar, framfarir verið örar og þjóöin vélvæðst, ef svo má aö orði komast. Þaö þykir því ekki undrunarefni lengur að sjá konu aka bíl. En fyrir sextíu árum, þegar fyrrnefndar fjórar konur lærðu að aka bíl, hefur það áreiðanlega boriö vitni um talsveröa dirfsku og framsækni. Það eru áreiðanlega fleiri en undirrituð, sem vilja lýsa aðdáun sinni á framtaki þeirra. Bergljót Ingólfsdóttir. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.