Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 12

Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 12
Verðlaunagátur lausnir Krossgáta ___ Verólaun hlutu: Kr. 25.000: Ólöf Birna Blöndal, Lagarási 8, Egilsstööum. Kr. 20.000: Sigurberg Guöjónsson, Efstasundi 77, Reykjavík og Ruth Erla Ármannsdóttir, Tunguvegi 4, Hafnarfiröi. Myndagata Ráðningin er því: Veröbólgan leikur hér lausum hala, brenglar allt verömætamat og grefur undan þjóöfélaginu. íslendingar veröa að leggja til atlögu við hana. Verðlaun hlutu: Kr. 25.000: Guðrún Guðmundsdóttir og Ingvar Hárlaugsson, Hlíðartúni, Biskupstungum, Árnessýslu. Kr. 20.000: Jónmundur Gíslason, Álftamýri 18, Reykjavík pg Jónasína Arnbjörnsdóttir, Árholti 3, Húsavík, TF ^ ¦ — ¦ |*f«i Mfui s ¦ 16 ,«ufi U1M zMp i lír- —r-r "-* ru 8« f.BL- IHfi. ^ív* r e K i M N +? F A £ T £. l R í'/ í 'A T / ¦Sk A L A N A & O R F l **^ l 'o .i|S C K A R "« K 'l F ¦. - i. r i V f F A & U R a A L . I 8 S K o R (IICI í \f ¦'/ N ". A R A R ;«.« Ni . £> L f ¦ K j*«- te 8» « T A F F A 'D K A R A £3 u R ',)>'K H A F 1M4A ! A V A S ú 43 ntaNi A F »><¦'' H A t'Mfl Æ £) 1 S A ^" R ' m . A iS, H't „V '! ; K U L Kwmi- L y R U N N l jttjV A R N A R m"V F Íf - R L £> 1 R ¦^tv^ A S 1 1 *<¦« r#MI itéé E N A L i rAtfti MMH —f^- A F E P 4 I / \ N í^ftí- 1 í > A s* R 6" ¦ í\i*n Ö__ 5 l F" R 1 Ð A N L ! s> "n1 A f <. «É f jj ^ 1 H A F 1 n Ml 5 n Æ Ki!,-; ALÍR A 5 '/ A lA D Hliíí- A £ í I A SLII-Kin N g S w F / N 4-+ P E £> ---> 5 r 1 ^ A Æ?HÍ ;U M i s 1 s',,.,i,. iiúrui L b RHM 'O L í MVII 7 A £5 A N * R A K I" S 1 -> L £ s 4ii 5 T ¦ t'. r.: '.f f; ¦ ' L 1 j> r 6. R S A R. A F L <9 A N H'.t- í -^ ¦;¦;¦; K A L I N il'I' K A r* í*ö 5:N A &. / «« N _-i T A U B*flh 5 'o L A jfri Ll 6. <X u R ¦í.\r A L ; | .. A i. A '< 0 A L 1 R ^ Hl-ttm b N? A irv<í A N f* U R Dv'R w R H f í-Sí L iSti > 5 ) N Af á KMti- r A Fí F ¦-.-. .. D u K T U R l*r«. M u r 4 á A fi' :;a N N \ R A K F Æ R 1 R ^j~ A X A R IR N c 5 R P A í > Utí D tVWrt F £ f? A L 1 N1 'A N A N A £> D l CA U Fív Í-tt 1 5 r 1 lurp- A F R l T "-¦¦" A L jM.: ÚT-fl R K ;:,':¦; A r C U R ^ > (/ A N 1 ':ii B KtUO 8 A VJ 1 N 1 f? F 1 L fííi» A R A R / ^ T SOR K / s u N -w- £ 1 á U N N u 8 H !.'.£>- D R F J N "* f 2 Æ f> A í > T .,.., V \ £> EkfVti u N N " ",fr r £ K T ¦ * fV«a T> dBm r^.-H L ; \fí 1 A J> R -*1U N A N A ! i í ¦ ¦¦ ff K 1 N O K A :,;•!: A " r r A •*' J £ T L A AJ ua- l £) l JT#M r T ÍSS N A ';};.: £ T É R K S l Í) R / \ R - J) R D WJ- R l •5) '".'.'„ L 'o A N l'ý'ft. f- R A NJ ;;;;; '< ¦> R L I 5! Sk 1 L ¦¦/!.«' í 1 •l_j -» H o R F 1 R ¦=r* A M 9 ! A £),5 - 1 e 1 K SKÓi %%ef~i% l/Hi- 'A T 1 JWM N £ í s r A «-i ;: a £> A ! _ L á, í. o U P* nc- >»r (-!,« 5 I R ';'•;* A F _. A R t'lVh A - j> I úk e KS A í- M fí LfíUS U M HALA P R Cu) fNtUAR íl LL T f>AA £> Lfa LoCx. u ^IÐ HAN/, PATRISIA Viö sátum við middagsboröið heima hjá dr. phil Pliníusi lektor. Frú Pliníus, ruglaði drengurinn og tveir fjórtán ára drengir, sem doktorinn hafði í fæöi, voru búin með kjarna- mjólkursúpuna, og frú Pliníus hafði einmitt hringt á þjónustustúlkuna, til að biöja hana aö fara fram meö diskana, þegar henni varð litiö framan ímanninn sinn. Hann sat meö hnyklaöar brýr og hakan meö gránað- an skeggtoppinn skaust út í loftiö. Frú Plinius var strax Ijóst aö eitthvaö haföi fariö úrskeiöis. Ætli kótelettan hafi veriö seig eða rauðvínið súrt? Eða haföi einhver drengjanna rennt augum sínum gírugur til fæðunnar? Pliníus var því andvígur að barnsmagi væri troðinn út af kjöti, og þar fyrir utan þarfnaöist hann, eini stritvinnandi maðurinn í húsinu, kraftmeiri matar en aðrir. Því miöur skildu drengirnir þaö ekki alltaf. — Þetta er þó ómögulegt, taut- aöi Pliníus samanbitnum tönnum. — Nú gengur það út yfir allt velsæmi. Hjartaö í frú Pliníus fór að banka. Skyldi þaö eitthvað vera sem hún bæri ábyrgð á? Pliníus var reglumaður geröi miklar kröfur bæöi til sjálfs sín og annarra. — Helgi, sonur minn, stattu upp og lokaöu glugganum, skipaöi Pliní- us. Drengurinn þaut upp úr sæti sínu og framkvæmdi skipunina. Pliníus kinkaði kolli dimmur á svip og beitti athygli sinni af áhuga og dugnaöi aö kótelettunni. Þegar hann haföi lokiö viö hana, tæmdi hann glasiö sitt. Lasinn magi hans þarfnaöist eins rauðvínsglass meö miðdegismatnum. Hann hafði einhverjar óljósar fréttir af, aö steinefnin í víninu væru holl fyrir hann. — Vilt þú rababaragraut, Pliní- us? spurði frúin. — Ég á einhverja ögn af þeyttum rjóma handa þér. Pliníus hugsaði sig um og komst aö þeirri niðurstöðu að rabarbara- grautur meö rjóma gæti varla skaö- að. Drengirnir voru búnir, en sátu teinréttir á meðan doktorinn borðaöi. Samkvæmt skipunum húsins var þeim bannaö aö tala saman er þeir sátu undir boröum, aö undanskildu er doktorinn eða frúin ávarpaði þá. — Jæja, drengir, sagöi Pliníus hress í bragöi. — Þá höfum við nú gegnt líkamlegum kröfum okkar. Hvernig verður það þá meö þær andlegu? Hastrup aöstoðarkennari sagöi mér í dag, aö Ove legöi ekki mikiö á sig í landafræöinni. — Láttu þaö ekki endurtaka sig, væni minn. — Nehei, sagði Ove og byrgði sig. — Verði ykkur aö góðu, sagði Pliníus, og drengirnir hneigöu sig fyrst fyrir honum og svo fyrir henni: — Takk fyrir matinn, herra Pliní- us. Takk fyrir matinn, frú Pliníus. Pliníus kinkaöi náöarsamlegast kolli til þeirra og fór inn í vinnuherbergiö. Eftir miödag var hann vanur aö hvíla sig í hálftíma, er hann tók aftur til viö hið erfiða verkefni sitt í latínu- skólanum. Frú Pliníus fylgdi eftir til að breiða svefnteppið yfir hann. — Fór eitthvaö úrskeiðis viö matborðið? spurði hún. — Heyröurðu það ekki? spurði hann og kom sínum afturþunga líkama fyrir í svefnsófanum. — í grammófóninum? spuröi hún. — Já, fyrir opnum gluggum, sagöi Plínius og hrukkaði enniö. — Og lagiö var hinn svokallaði Sósíalistamarz. Þaö verður að fyrtr- gefast að ég er frjálslyndur maður og ber virðingu fyrir öllum ærlegum, tilfundnum skoðunum. En þetta fólk flíkar skoöunum sínum á ósmekkleg- an hátt. Þaö er þó munur á miklu, aö ég verö aö sitja í minni eigin stofu og þröngvast til aö hlýöa á þessa flokksmúsikk þess. Ósjálfrátt spyr maður sjálfan sig að því, hvort það hafi ekki einmitt verið ásetningur hr. yfirkennara og latínuskólakennara Knudsens aö áreita mig. Hann þekkir pólitíska fullvissu mína og veit aö mér var stillt upp á borgaralistann viö borgarstjórarkosn- ingarnar. Allt andskotans uppátækj- unum hans hr. Knudsens aö kenna og þess vegna var ég ekki kosinn. Þaö er leiöinlegt aö þau skuli vera nábúar okkar, sagöi frú Pliníus, og breiddi meö nærgætni heklaöa svefnteppið yfir mann sinn. Doktorinn tók sterku gleraugun með hringlaga þykka glerinu af sér og nuddaöi útstandandi rauöþrútnu augun. — Á tímum sem þessum verður maður aö láta sér lynda þeir nábúar sem maður fær, sagði hann. — í minni ætt hafa verið prestar í tíu kynslóðir og embættismenn og vísindamenn. Þú ert komin af gamalli háviröulegri prestætt. Eftir því sem ég best veit var faöir herra Knudsens tréskósmiður, og kona hans er vafalaust fyrrver- andi mjaltastúlka, sem hefur veriö hálft ár í háskóla. Ég er háskólaborgari og dr. phil., og hann er hálflærður þorpari. En þjóöfélagsiega í al- mennu tilliti, eöa hvað maöur á aö kalla þaö, erum við lagöir að jöfnu. Hann er gagnfræðaskólakennari og ég menntaskólakennari og í vitund almennings er þaö hvort tveggja þaö sama og nú á tímum er þaö almenn- . ingsálitiö sem gildir. — Þú mátt ekki æsa þig upp, góði minn, sagöi frú Pliníus. — Mundu aö þú átt eftir tvo latínutíma síðdegis. — Auðvitað æsi ég mig ekki upp, sagöi Pliníus. — Ég athuga tilveruna meö sókratískri ró og yfirsýn. Gættu nú að aö kaffiö veröi tilbúiö stundarfjóröungi áöur en ég fer og vektu mig. Pliníus velti sér þunglega á hliö- ina og konan hans læddist hljóölega út. Þann hálftíma sem doktorinn fékk sér miðdagshvíld, gilti það fram yfir allt í veröldinni aö foröast allan hávaða. Væri ekki fullkomin kyrrð í húsinu, gat Pliníus ekki sofiö og var stiröur og ergilegur það sem eftir var dagsins. Maöur sem þrælaöi varö að fá sína hvíld. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.