Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Side 12

Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Side 12
Verðlaunagátur Krossgáta ----- laUSnír Verölaun hlutu: Kr. 25.000: Ólöf Birna Blöndal, Lagarási 8, Egilsstööum. Kr. 20.000: Sigurberg Guðjónsson, Efstasundi 77, Reykjavík og Ruth Erla Ármannsdóttir, Tunguvegi 4, Hafnarfiröi. Myndagáta Ráðningin er því: Veröbólgan leikur hér lausum hala, brenglar allt verðmætamat og grefur undan þjóðfélaginu. íslendingar veröa að leggja til atlögu við hana. Verðlaun hlutu: Kr. 25.000: Guðrún Guðmundsdóttir og Ingvar Hárlaugsson, Hlíöartúni, Biskupstungum, Árnessýslu. Kr. 20.000: Jónmundur Gíslason, Álftamýri 18, Reykjavík og Jónasína Arnbjörnsdóttir, Árholti 3, Húsavík. • L|) - ííuu 5MKK f'UU 16 Uti* tnu í£r ift r'"T. xSlw/ * LÆí- ru £?« <AÍL- D/R E AJD- IM6. ■«S-r r e k l N N T» F A 5 T u R s '1 L T / 'A L A N A O R F i -r<-ri A fc O K A R K 'l F r TU-t ■ F A 6, U R a A L l 5 K O R Víltil T Vf •' / N A R A R 1 £> L A K 5o«e T A F F A 7"jT Af> l"' '0 K A R A £> U R ',h> K H A F írtf-u- JMRA ! N T V A R ú 41 rnit OMfUNl A F H»*r H A t*vp Kflfl Æ Ð l N A hc.M R ■»“» A r*. N VMD >UN&> V 'I L V*LI Sr*«r K U L KíHfl L R U N N I jjjy" A R N A R F ...r F R L £ 1 R flÍt- IR A s ! ■ £ n mí IH 6 E. AJ ártfl A L í rAM* MK8K HU. 0' 'A F E R & I A N Ívíií- 1 Ð A R ÁWrf* ,.L. 5 1 F R l Ð A N MuK - /> D L ! i) N A R I N N H A F 1 Wío 5 N Æ MliT- uft ÁLFfl DU4. A 5 'I A 6«l IH- ir S> * L Ofl A ÖL a A BL£I- KM N MuftJ w F 1 H /TvfH- D/ÍS 4-» E £> -► S r i Cx A U Nl M*t>l V5t>A A s 1 T*c..n ÁlliíU* L o 0 KIKHWt NKFN 'O L I HtVlD r?a7~ 1 A £> A N =* R A K K 1 -► L £ s /m í ftM HLJ. 5 T ADiTof U £>ID L 1 J> í ríLKR T 6. 4223 '«• A R A R RiLftA L O N K A L I N D Vfl >0 K A R N A A N LiL T A U }*i 5.1« 5 'O L A 9«' Ll (A O U K. A L 4 A jS A t>- A L 1 R i'B Hl- Joa* '0 N? A trm A N Ck U R DýR U R -fýfR E'LiS H H *UtL ►'oíífl L -IlPl -Fróiv L> 5 I N Aí / K»B(. T A R F RaiT i 0 K *- Ó u R T U R 9«yjir VOTRI Nl u N iR 'A T A«« - R'iKI A N N 1 R »•<-- r/te- A K F Æ R l R A A A R HÍN- IR N O R P A R LÁLÐ £ r.MM F E R ...... Hóf 1 A L l N 'a N A N A D £ K A U T* txta L i 5 r 1 |u»P- A r R \ T A L 'fl L- ÚTfl R K íwe - A K U K y*MOi t.» V A N 1 ’Ú.*' Ð júuu 8 A v-‘r liCi- N l K F 1 L fm<- A R A R A T SÁR K A U N ý/f. £ I e * & u N N U R £C Hl'iO- 0 R F 1 N SPorr R Æ f> A £ T V 1 i) v'O - 'i K t rr. u N nHi r E K T ■ TVí'R T> £ ÍM L A T A i> H Cttu VUh N A N N A LiFlR K 1 N 0 K A 5 P' L Kjí. A T T A !E N F T L A AJ ua- 1 £> l fKÍTM Sr.FK r T r* <* N A #««»»* E T £ R KftÓMS l £) R A R ýi'flfl J> R £ 4k T R 1 rutu- L 'o A N DýR h R A n 'Á R L I t L r owN Vom £ 1 íiii í. H o fl. F i R 'A Tt M ý S =f A í) TOÉ / £ 1 K Sifóu vt>s- Á T I JíWpR A * N E 1 S T A R jrtTT A ±) A L L á L o '"V*4 5 I R A F L A R Vít A L £ 1 N Æ FMFn A L M $ \ iv.iíw’ A \_. V£R£> BoLS.FI N LEIKUK Héí?C>) LflUS U M HALA P R tú) To E> Cx? A T* / L A T L-O u \)IÐ HANA PATRISÍA Viö sátum við middagsboröið heima hjá dr. phil Pliníusi lektor. Frú Pliníus, ruglaöi drengurinn og tveir fjórtán ára drengir, sem doktorinn hafði í fæði, voru búin meö kjarna- mjólkursúpuna, og frú Pliníus hafði einmitt hringt á þjónustustúlkuna, til að biöja hana að fara fram meö diskana, þegar henni varð litiö framan ímanninn sinn. Hann sat með hnyklaöar brýr og hakan meö gránað- an skeggtoppinn skaust út í loftið. Frú Plinius var strax Ijóst aö eitthvaö haföi fariö úrskeiöis. Ætli kótelettan hafi verið seig eöa rauövíniö súrt? Eða haföi einhver drengjanna rennt augum sínum gírugur til fæöunnar? Pliníus var því andvígur aö barnsmagi væri troöinn út af kjöti, og þar fyrir utan þarfnaöist hann, eini stritvinnandi maöurinn í húsinu, kraftmeiri matar en aörir. Því miöur skiidu drengirnir þaö ekki alltaf. — Þetta er þó ómögulegt, taut- aöi Pliníus samanbitnum tönnum. — Nú gengur þaö út yfir allt velsæmi. Hjartaö í frú Pliníus fór að banka. Skyldi þaö eitthvaö vera sem hún bæri ábyrgö á? Pliníus var reglumaöur geröi miklar kröfur bæöi til sjálfs sín og annarra. — Helgi, sonur minn, stattu upp og lokaðu glugganum, skipaöi Pliní- us. Drengurinn þaut upp úr sæti sínu og framkvæmdi skipunina. Pliníus kinkaöi kolli dimmur á svip og beitti athygli sinni af áhuga og dugnaði aö kótelettunni. Þegar hann hafði lokiö viö hana, tæmdi hann glasiö sitt. Lasinn magi hans þarfnaöist eins rauövínsglass meö miödegismatnum. Hann haföi einhverjar óljósar fréttir af, aö steinefnin í víninu væru holl fyrir hann. — Vilt þú rababaragraut, Pliní- us? spurði frúin. — Ég á einhverja ögn af þeyttum rjóma handa þér. Pliníus hugsaöi sig um og komst aö þeirri niðurstööu aö rabarbara- grautur meö rjóma gæti varla skaö- aö. Drengirnir voru búnir, en sátu teinréttir á meðan doktorinn boröaöi. Samkvæmt skipunum húsins var þeim bannaö aö tala saman er þeir sátu undir boröum, aö undanskildu er doktorinn eöa frúin ávarpaöi þá. — Jæja, drengir, sagöi Pliníus hress í bragði. — Þá höfum viö nú gegnt líkamlegum kröfum okkar. Hvernig veröur það þá meö þær andlegu? Hastrup aðstoðarkennari sagöi mér í dag, aö Ove legði ekki mikiö á sig í landafræöinni. — Láttu þaö ekki endurtaka sig, væni minn. — Nehei, sagöi Ove og byrgöi sig. — Veröi ykkur að góöu, sagöi Pliníus, og drengirnir hneigöu sig fyrst fyrir honum og svo fyrir henni: — Takk fyrir matinn, herra Pliní- us. Takk fyrir matinn, frú Pliníus. Pliníus kinkaði náöarsamlegast kolli til þeirra og fór inn í vinnuherbergið. Eftir miödag var hann vanur aö hvíla sig í hálftíma, er hann tók aftur til viö hiö erfiöa verkefni sitt í latínu- skólanum. Frú Pliníus fylgdi eftir til aö breiða svefnteppið yfir hann. — Fór eitthvaö úrskeiöis viö matboröið? spuröi hún. — Heyröuröu þaö ekki? spuröi hann og kom sínum afturþunga líkama fyrir í svefnsófanum. — í grammófóninum? spuröi hún. — Já, fyrir opnum gluggum, sagöi Plínius og hrukkaði enniö. — Og lagiö var hinn svokallaði Sósíalistamarz. Þaö veröur að fyrir- gefast aö ég er frjálslyndur maöur og ber viröingu fyrir öllum ærlegum, tilfundnum skoöunum. En þetta fólk flíkar skoöunum sínum á ósmekkleg- an hátt. Þaö er þó munur á miklu, aö ég verö aö sitja í minni eigin stofu og þröngvast til aö hlýða á þessa flokksmúsikk þess. Ósjálfrátt spyr maður sjálfan sig aö því, hvort þaö hafi ekki einmitt verið ásetningur hr. yfirkennara og latínuskólakennara Knudsens aö áreita mig. Hann þekkir pólitíska fullvissu mína og veit aö mér var stillt upp á borgaralistann viö borgarstjórarkosn- ingarnar. Allt andskotans uppátækj- unum hans hr. Knudsens aö kenna og þess vegna var ég ekki kosinn. Þaö er leiöinlegt aö þau skuli vera nábúar okkar, sagði frú Pliníus, og breiddi meö nærgætni heklaða svefnteppiö yfir mann sinn. Doktorinn tók sterku gleraugun meö hringlaga þykka glerinu af sér og nuddaöi útstandandi rauöþrútnu augun. — Á tímum sem þessum verður maöur aö láta sér lynda þeir nábúar sem maöur fær, sagöi hann. — í minni ætt hafa verið prestar í tíu kynslóöir og embættismenn og vísindamenn. Þú ert komin af gamalli háviröulegri prestætt. Eftir því sem ég best veit var faðir herra Knudsens tréskósmiöur, og kona hans er vafalaust fyrrver- andi mjaltastúlka, sem hefur verið hálft ár í háskóla. Ég er háskólaborgari og dr. phil., og hann er hálflæröur þorpari. En þjóöfélagslega í al- mennu tilliti, eöa hvaö maöur á aö kalla þaö, erum við lagöir að jöfnu. Hann er gagnfræðaskólakennari og ég menntaskólakennari og í vitund almennings er þaö hvort tveggja þaö sama og nú á tímum er þaö almenn- ingsálitið sem gildir. — Þú mátt ekki æsa þig upp, góöi minn, sagöi frú Pliníus. — Mundu að þú átt eftir tvo latínutíma síödegis. — Auövitaö æsi ég mig ekki upp, sagöi Pliníus. — Ég athuga tilveruna meö sókratískri ró og yfirsýn. Gættu nú aö aö kaffið veröi tilbúið stundarfjóröungi áöur en ég fer og vektu mig. Pliníus velti sér þunglega á hliö- ina og konan hans læddist hljóölega út. Þann hálftíma sem doktorinn fékk sér miödagshvíld, gilti þaö fram yfir allt í veröldinni aö foröast allan hávaöa. Væri ekki fullkomin kyrrö í húsinu, gat Pliníus ekki sofiö og var stiröur og ergilegur þaö sem eftir var dagsins. Maður sem þrælaöi varö aö fá sína hvíld.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.