Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 26.01.1980, Blaðsíða 4
KONUR VIÐ Ekki er gott að vita, hvert er upphaff allra þeirra gamanmála, sem gerð hafa verið um konur við stýri bifreiöa. Menn hafa skemmt sér á okkar kostnað í áraraöir og gera enn. Vart líður sá dagur, að ekki birtist skrítla í einhverju dagblaðinu, þar sem akstursmáti kvenna er bendlaður við klaufaskap, eða þá eitthvað enn verra. Ýmsar staðhæfingar, án alls rökstuðnings, hafa heyrst, þar sem hæfni kvenna til að aka bifreið er iéttvæg fundin. Sú staðreynd hefur þá gleymst, að tækifæri kvenna til að fá æfingu við aksturinn hafa oft verið af skornum skammti. Karlmaðurinn hefur ekið daglega, en konan sjaldan, ef til vill aðeins einu sinni í viku. Þaö á við hér, sem svo oft áður, æfingin skapar meistarann. En það var efftir lestur einhverrar skrítlunnar, þar sem ökulag kvenna var gert að gamanmáli, að sú spurning leitaði á hugann, hve langt væri síðan að konur fóru að aka bíl og hver hefði verið sú fyrsta, sem fékk ökuréttindi, hérlendis. Steinunn Sigurðardóttir Áslaug Þorláksdóttir Johnson Fyrsta konan, sem fékk ökurétt- indi hér á landi, hét Áslaug Þorláks- dóttir Johnson, skírteini hennar er nr. 81, gefið út 21. september árið 1918. Það er þvíekki hægt aö segja, að íslenskar konur hafi veriö seint á ferðinni, fyrsta ökuskírteinið var gef- ið út hérlendis 17. júní áriö 1915. Áslaug var rædd 4. maí 1885, dóttir hjónanna Ingibjargar Bjarna- dóttur frá Esjubergi á Kjalarnesi, og Þorláks Ó. Johnson, kaupmanns í Reykjavík. Það kemur reyndar ekki á óvart að ung kona alin upp á því heimili, skuli hafa veriö svo fljót aö tileinka sér þá nýjung, að aka bifreið. Þorlákur faðir hennar var brautryðj- andi á svo mörgum sviöum, sem til framfara horfðu hér í borg, það er næstum með ólíkindum hvað hann hefur veriö langt á undan sinni samtíö. Þaö er því bæði fróðlegt og skemmtilegt að lesa æfisögu hans, „Úr heimsbyggð í Grjótaþorp" og skráð er af Lúðvík Kristjánssyni. Áslaug ólst upp á heimili foreldra sinna aö Lækjargötu 4, yngst sex barna þeirra. Systkini hennar, sem náðu fullorðinsaldri, voru Sigríður, Bjarni, Kristín og Ólafur. Áslaug giftist Sigfúsi M. Blöndal, útgerðarmanni og konsúl, árið 1922. Hún lést langt um aldur fram 23. nóvember 1925. Áslaug var barn- laus, en afkomendur systkina hennar eru fjölmargir. Fjórða konan, sem fékk ökurétt- indi var Steinunn Sigurðardóttir, skírteini hennar er nr. 253, gefið út 19. nóvember 1919. Steinunn var fædd í Reykjavík 20. mars, 1887, dóttir hjónanna Margrétar Magnús- dóttur og Sigurðar Sigurðssonar í Steinhúsinu. En það stóö niður við sjó, fyrir neöan Hlíðarhús og taldist til þeirra. Systkinin voru fimm, fjórar systur og einn bróöir. Steinunn giftist Sveini Hjartarsyni frá Reyni- mel við Bræðraborgarstíg. Sveinn var þekktur bakari hér í bæ, hann stofnaði Sveinsbakarí, sem lengst af var til húsa á horni Vesturgötu og Bræðraborgarstígs, á fyrsta áratug aldarinnar. (Líkl. 1908). Heimili þeirra, sem rekið var af mikilli rausn og myndarskap, var uppi yfir bakarí- inu. Þau ólu upp kjördóttur, Steinunni, og er hún systurdóttir Steinunnar. Auk þess tóku þau í fóstur börn tveggja systra Steinunnar, sem lét- ust frá mörgum börnum í spönsku veikinni 1918, þau Ágústu Agústs- dóttur, Guömund Ágústsson og Pét- ur Snæland. Fleiri af börnum systra hennar áttu sitt annað heimili hjá þeim hjónum, í lengri og skemmri tíma. Steinunn klæddist jafnan íslenskum búningi, einnig þegar hún ók bíl. Hún var mikil dugnaðarkona og bar það með sér, það hreinlega sópaði aö henni þar, sem hún fór. Steinunn unni útilífi og stundaði veiðiskap með börnum sínum fram á efri ár, en mun lítið hafa ekiö bíl eftir að kom fram á stríðsárin. Steinunn andaöist 13. ágúst 1961. Nr. 'éHS^L Tyyf'iúgelil>/7y/\9/9 Fult nafn '04^4 Hefur rétt lli_Ji) shni J/ágregh*)*Xi í__,/*' AIIiíi. SliirlrtTMfeTa akal birrelðantjórl jiifnaii íiiifn a Mjjkpt' fer Ii.'inn ekur blfreið, og sýna lðgregLunoi, ef krafíft.er. ,. ¦¦ \i.', .-'Ijí-U.lí. » »*í»*\A'<*»«) ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.