Lesbók Morgunblaðsins - 15.10.1988, Side 5

Lesbók Morgunblaðsins - 15.10.1988, Side 5
einu sinni lesið Helgarpóstinn á undan- fomum mánuðurn. Hjörleifur Guttormsson hafði áður farið með álíka fullyrðingar á Alþingi, og Ámi Hjartarson endurtók þær í Helgarpóstinum. Óttar Proppé, ritstjóri Þjóðviljans, spurði síðan 30. apríl sl.: „Er hugsanlegt, að þrátt fyrir alla sérþekkingu sína hafi Þór White- head ekki vitað um þetta skeyti frá Mr. Trimble [sem nú átti að hafa staðfest ásak- anir Tangens] þótt það hafi birst í HP í desember sl. og um það hafi verið fjallað oftar en einu sinni hér í blaðinu á undanförn- um mánuðutn?" Víst hefði það verið einstætt að bíða álits- hnekki af því að hafa ekki lesið Helgarpóst- inn sáluga. En sannast sagna hef ég aldrei átt undir viku- eða dagblöð að sækja um aðdrætti bandarískra stjómarskjala. Allra þeirra gagna, sem ofangreindir menn hafa reynt að hampa til að blása lífi í dauðar ásakanir Tangens og sínar eigin, hafði ég aflað eftir eðlilegum leiðum mörgum ámm áður en ég skrifaði álitsgerðina um málið. Ef ég hefði hins vegar verið háður dag- blöðum um þær heimildir, sem menn drótt- uðu að mér að hafa aldrei augum litið eða „stungið undan", hefði þeim verið nær að álasa mér fyrir að hafa ekki lesið Þjóðvilj- ann fyrir átta árum (sjá mynd til vinstri) fremur en Helgarpóstinn fyrir tíu mánuðum. Það gildir nefnilega sama um gögnin, sem þessir menn báru á borð í vor til sönnunar á ásökunum Tangens, og þau, sem hann vísaði sjálfur til í fyrravetur og þóttist hafa höndlað á ævintýralegan hátt: glefsur úr þessum gögnum hafa birst á íslandi fyrir löngu. Aftur á móti varð að bíða eftir því í tæpan áratug eða lengur að leidd væri af þeim sú frumlega ályktun, að Stefán Jóh. Stefánsson hefði verið flugumaður banda- rísku leyniþjónustunnar, eins konar agent „007", sem leiddi ísiendinga inn í Atlants- hafsbandalagið eftir fyrirmælum CIA í Washington. Svona ganga hlutimir stundum í fræðunum. Það þarf að bíða lengi eftir því að nýir og hugkvæmir menn hristi ryk- ið af birtum heimildum og finni í þeim æsi- leg og áður hulin „sannindi". Þótt slíkir pappírar gleymist flestum þess á milli, er það tæplega nokkrum manni til álitshnekk- is nema kannski þeim, sem eignuðu Helgar- póstinum ellismelli Þjóðviljans og stað- hæfðu, að heimildaöflun mín og sagnfræði- legt mat hefði bmgðist vegna þess að ég hefði ekki fylgst með handritaútgáfu helgar- blaðsins. SKÁLDAÐÍEYÐUR En hvemig skyldi sú saga hafa komist á kreik, að ég hefði tapað þannig af þessum heimildum og hver er afstaða mín til þeirra? Þegar ég í janúar sl. ræddi við fréttamenn- ina tvo, sem einkum komu við sögu Tangen- málsins, spurðu þeir mig, hvort ég ætlaði að fjalla um „Helgarpóstsskýrslumar" í væntanlegri álitsgerð minni. Ég svaraði þeim eitthvað á þá leið, að ég hefði ekki lesið helgarblaðið um skeið, en bað annan fréttamanninn að lýsa lauslega fyrir mér efni skýrslnanna. Þótt lýsingu hans skakk- aði auðheyrilega, þannig að þar væri Stef- áni Jóhanni gerð upp ný sök, kannaðist ég strax við gögnin úr rannsóknum mínum, en taldi að skekkjan gæti e.t.v. orsakast af því lýsingin væri gerð eftir minni. Þessum fréttamanni og félaga hans sagði ég, að skýrslumar væra mér velkunnar, og öðram þeirra og e.t.v. þeim báðum greindi ég frá því, að Þjóðviljinn hefði birt útdrætti úr þeim á áram áður. í þeim væri ekki að finna neina stoð fyrir ásökunum Tangens á Stefán Jóhann. Til vonar og vara gekk ég síðan úr skugga um það, hvaða gögn Helgarpóst- urinn hefði birt. Mikil var því undrun mín, þegar Þorleifur Friðriksson hóf þau brigsl í blaðaviðtali — og það í Þjóðviljanum — að ég hefði litið framhjá þessum „nýbirtu" gögnum í Helgar- póstinum og þau væra mér jafnvel með öllu ókunn. Undrunin stafaði af því, að Þorleifur vísaði í samtöl mín við fréttamenn og var engu líkara en hann væri orðinn eins konar blaðafulltrúi þeirra. Það hafði hvarflað að mér í símtölum við fréttamenn, að þeir ætluðu að nota Helgarpóstsgögnin sem síðbúna réttlætingu á mistökum sínum, og nú var ljóst að svo var. Samtímis átti að koma höggi á mig, þótt heldur væri klaufa- lega að farið. Eins og ég hafði skýrt fyrir útvarpsmönn- um, hlaut álitsgerð mín einkum að beinast að frásögnum þeirra af ásökunum Tangens á Stefán Jóhann og heimildum, raunveraleg- um eða ímynduðum, sem þar var vísað til. Þetta helgaðist af því, að ríkisútvarpið hafði kynnt tíðindamann sinn, Tangen, sem sagn- fræðing, er lokið hefði margra ára heimilda- könnun í Bandan'kjunum. Hvort tveggja var rangt, en látum það liggja á milli hluta. Á sviði sagnfræði er ein höfuðreglan sú, eins Trimble, bandarískur sendiráösmaöur, lagöi til uiö Stefán Jóhann- REKTU ERUNGI OG TERESÍU! Erhng Ellingsen flugmálastjóri oar rekinn — Teresía Gudmundsson veöurstofustjón í rannsókn „oi.i.m. . nRisiiiofn unoir ioimbii Slelsni Johsnni sheirmli og ihelds Helgarpósturinn hefur undir höndum leyniskjöl, sem sýna fram á, að náið samband var á milli Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þá forsætis- ráðherra, og bandaríska sendiráðsins í Reykjavík. í skeyti, sem Will- iam C. Trimble, annar æðsti starfsmaður scndiráðsins og staðgengill sendiherra. sendi Dean Acheson, utanríkisráðherra Bandaríkjanna, kemur fram, að Bandaríkjamaðurinn gerði það að tillögu sinni 1948, að tveir meðal æðstu starfsmanna rikisins væru leystir frá störfum vegna gruns sendiráðsmannsins um, að þau væru höll undir komm- únisma. Um var að ræða Erling Ellingsen flugmálastjóra og Teresíu Guð- mundsson veðurstofustjóra. í skeytinu kemur jafnframt fram, að Hendrik Ottósson, fréttamaður Ríkisútvarpsins, ,,óður kommúnisti" eins og segir í skeytinu, hafi verið gerður óskaðlegur með því að færa hann til i starfi innan stofnunarinnar. Þá kemur einnig fram, að utanríkismálanefnd Alþingis kom mjög sjaldan saman vegna þess, að í nefndinni átti sæti Einar Olgeirsson, þingmaður sósíalista og formaður Sameiningarflokks alþýðu. Þess í stað hafði verið sett á laggirnar óformleg neind stjórnarflokkanna til að gegna hlutverki utanríkismálanefndar — og um leið án þátttöku Einars. Skeytið bendir ótvírætt til þess, að á árum þessarar ríkisstjórnar, undir forsæti Alþýðuflokksins, hafi bandaríska sendiráðið nánast gef- ið fyrirmæli um brottvikningu æðstu embættismanna ríkisins úr embættum, sem voru hernaðarlega eða pólitískt mikilvæg. Skjölin eru fengin fyrir milligöngu Árna Hjartarsonar jarðfræðings. Iiri« OlAI MANNIIAlSiON OG MAIIOO* MAUDO«SSON I öllum þeim þremur tilvikum, sem um er að ræða. ler Eysteinn Júnsson meö ríöherravald og sér um Iramkvæmd tillagna eða fyrir- tnæla eltir þvi *em unnt reynist við íslenskar aðstæður og ná þessar að- gerðir Ijans ylir Ijðgurra ára timabil. Hendrik Ottósson fréttamaður, sonur Otlós N. Þorlákssonar, lyrsta lorseta Alþýðusambands íslands. var einn Irumherja kommúnista- hreylingarinnar á íslandi. Hann var alburðasnjall málamaður og var ráðinn al Brynjólli Bjarnasyni. þá menntamálaráðherra. til Ríkisút- varpsins 1947. Eltir byltinguna í Tékkóslóvakiu I febrúar 1943 var n sakaður um aö hala vitnað til Irétta Moskvuútvarpsins af þeim al- burðum. Þáverandi menntamála- ráðherra, Evsteinn Jónsson. hafði samband við samllokksmann sinn Jónas Þorbergsson útvarpsstjóra og var Hendrik lærður til i starfi og lengið það verkelni að skrila sógu útvarpsins. Ber heimildarmónnum HPsaman um að Hendrik hafi verið ..settur i salt“ um eins árs skeið, þar lil honum voru altur lalin fyrri störl. enda .einstaklcga aðgætinn um hlutlæga Irásógn al atburðum". eins og einn lyrri samstarlsmanna hans orðaði það. Saga Rikisútvarpsins mun enn óskriluð. Erling Ellingsen verkfræðingut Erlmg tllingften — hana halla undir kommunista og vitdu að hanni yröi vikið fré. Rann- ftOknamafnd var »• tt til hófuðft hannl 1952 — én arangurs. hans skipt og Agnar Kofoed-Han- sen settur honum jalnlætis og siðan stolnað flugráð undir lormennsku kommúnisti Irá unga aldri og Agnars. sem lók við llestum verk- skeið lontjóri Nafta. oliu- rfnum Erlings Ellingsen. Tveimur árum siðar var Erling sagl upp og embætti hans lagt niður með lög- um Hann lór i mál við ríkíð vegna þessa og vann það og lékk miklar miskabætur. léresfa Guðmundsson veðurlræð- lélags á snærum kommúnista einnar helstu Ijáruppsprettu llnkks- slarfseminnar. Ilann er lyrsli llug- málasljöri íslands 1945—51. Pegar Eysteinn lekur við flugmálunum i sljórn Stefáns Jóhanns er embætti HELGARPÓSTURINN ingur var norsk að uppruna og eig- inkona Barða Guðmundssonar. prófessors og alþtngismanns. sam- llokksmanns Stcfáns Jóhanns og á þessum tima lorseta neðri deildar Alþingis. Mágur fians, Bernharð Stelánsson. kvæntur Hrelnu systur Barða. var á sama tiina lorseli elri deildar. (H-gar Áki Jakobsson skipar Teresiu veðurstolustjóra lannst Iramsóknarmönnum Ireklega geng- ið Iram hjá Jóni Eyþórssyni. sem var Teresiu jirem árum eldri i slarli. Fjórum árum siðar en mr. Tremble átti tal við Stelán Jóhann „fól sam- gónguráðuneytið „samkvæmt krolu fjármálaráðuneylisins" tveim- ur mönnum ,að gera athugun á skipulagningu og starfsemi Veður- stolu íslands til þess að komast að raun um. hvort ekki er unnt að starl- rækja hana á hagkvæmari hátt en nú er gcrt" (Brél.samgöngumála- ráðuneytisms:i0.ágúst l952.|Rann- sókn þessi leiddi ekki til neinnar niðurstöðu. Fjármálaráðherra þá var Eysteinn Jónsson. KÆRLEIKSHEIMILI „KOMMA" OG ÓLAFS THORS Þegar dró að lokum seinni heims- ] styrjaldarinnar og stolnun lýðveldis á islandi læróist nær varð meiri samslaða með Sjállstæðisflokknum og sósialislum um það mál en i arra flokka mönnum Þetta leiddi til þess að Ólafi Thors tókst að mynda „Nýskópunarstjórn" sina2l.okt. 1944 með lulltingi Sósi- alistallokksms og Alþýðullokksins. auk Sjálfstæðisflokksins. sem gekk þó ekki alheill lil þess leiks, þar sem limm þingmenn hans neituðu að. styðja stjórnina. Tæpt slóð einnig með það að krat- ar lengjusl til samstarfsins Það var að lokum samþykkt í miðsljórn llokksins með eins alkvæðis mun. Formaður flokksins. Stefán Jóhann Stelánsson. var andvígur aðild | flokksins að stjórninni. „Fór ég aldrei dult með þá skoðun. að ég lengi vart til þess hugsað. að llokk- urinn tæki þátt i stjórn með komm- únistum." Taldi hann háskalegt og vart sæmandi lýðræðislkikki e og Alþýðuflokknum að „rugla s; an reytum" við knmmúnista. og seg- ir. að vantrú sin. ..ég vil segja ógeð" á samstarli við þá hafi átt sér djúpar rætur i langri og ömurlegri reynslu. al óheilindum þeirra og vinnu- brógðum. eins og Stelán Jóhann / Helgarpóstmum 17. og 22. desember sl. voru þessi sömu skjöl birt í ísleuskri þýðingu og fylgdu þeim fullyrðingar, sem fíallað verður um í síðari hluta þessar- ar greinar. Ami Hjartarson stóð fyrir birtingu skjalanna í þetta sinn og var hún liður í málsvörn hans fyrir Dag Tangen, sem þá var orðinn uppvís að því að hafa borið Stefán Jóhann Stefánsson ósannri sök um tengsl við bandarísku leyni- þjónustuna CIA. Stefán Jóhann Ráðgast við Kanann I bandarískum skjölumfrá 1948 kemurfram aðforsœtisráðherra íslendinga rœddi við starfsmann bandaríska sendiráðsins um brottrekstur embættismanna tneð óceskilegar pólitískar skoðanir Forsætisráöherrann (Stefán Jó- hann Stefánsson) sagöi einnig | að tiltölulega fáir fundir hefðu | verið haldnir í utanríkismála- nefnd Alþingis undanfarna j marga mánuði þar sem hr. Einar Olgeirsson, einn af þingmönnum kommiinista, v*ri í nefndinni. I staðinn hefði verið sett á fót 6- formleg þingnefnd sem saman- stæði af fulltrúum ríkisstjórnar- flokkanna þriggja, stjórninni tU ráðuneytis um crlend málefni. Þannig cru í íslenskri þýðingu lokaorðin í skcyti scnt William C. Trimble, annar æðsti maður i bandaríska scndiráðinu á Islandi, scndi„Dean Acheson utanríkis- ráðherra Ðandaríkjanna þann 23. mars 1948. í gær birtist í Helgarpóstinum grein cftir Áma Hjartarson jarð- fræðing um bandarisk lcyniskjöl og Stefán Jóhann Stefánsson en þau mál hafa vcrið nokkuð til umræðu að undanförnu vegna Tangen-upphlaupsins svo- ncfnda. Með grcininni birtist fyrmefnt skeyti Trimblcs til Áchcson og endursögn á öðru skcyti scm fór milli. sömu aðila 29. mars 1948. 1 skcytunum kemur fram að Trimble þessi hefur setið á rök- ræðum við Stcfán Jóhann forsæt- isráðherra íslendtnga og að þctm hafi farið sitthvað flcira á milli cn kurteislcgt hjal um fegurð lands- ins. Samkvæmt frásógn Tnmbles hefur Stcfán Jóhann látið í ljos áhyggjur við hann vegna þess hve margir kommúnistar störfuðu hjá þvt' opinbera. P6 hefði Hendrik Ottósson, öður kommi. vcrið látinn hætta sem frcttamaður hjá útvarpinu og menntamálaráð- herrann (Eystcinn Jónsson) væri að leita að manni nicð heilbrigðar hugmyndir til að gegna stöðunni Trimblc segist hafa notað tæki- færið og bent á að fa þyrfti nýtt fólk fyrir Erltng Ellingsen flug- málastjóra og Teresíu Guð- mundsson. forstjóra Vcðursto- funnar. Tnmblc telur og að bandaríska utanríkisráðhcrran- um þyki fréttnæmar skýringar Stefáns Jóhanns á því hvc sjaldan sé fundað í utanríkismálanefnd alþingis. Þjóðviljtnn hafði í gær sam- band við Árna Hjartarson og spurði hann hvaðan þessi skjöl væru komin. „Elfar Loftsson sagnfræðingur fékk þau frá Washington þcgar hann var að vinna aö doktorsrit- gerð sinni. Hún kom út í Gauta- Daginn eftir fyrri skjalabirtingu Helgarpóstsins úutti Þjóðviljinn ofangreinda frétt um „nýju tíðindin" helgarblaðsins og spurði Árna Hjartarson, hvaðan skjöl- in væru komin. Svarið var: frá Elfari Loftssyni! Hringrásinni var lokið. Nú áttu þessi skjöl að vera orðin einhvers konar síðbúin staðfesting á ásökunum Tang- ens um samband Stefáns Jóhanns við CIA 1947-49, en þeim hafði Þjóðviljinn óspart hampað nokkru fyrr. Þá var vitnað í „ný !eyniskjöl“, sem Tangen átti að hafa komist yGr á ótrúlegan hátt vestra, en voru í raun gögn, sem prentuð höfðu verið í skjalaútgáfu Bandaríkjastjórnar fyrir röskum áratug og birst höfðu í Reykjavíkurblöðunum, þ.á m. í Þjóðviljanum 1976. Þar var ekki vikið auka- teknu orði að Stefáni Jóhanni. og í öðram greinum vísinda, að sérhver stað- hæfing fræðimanns skuli dregin af til- teknum heimildum, sem gerð skuli skýr grein fyrir, svo aðrir geti sannreynt. Frétta- ritari útvarpsins í Ósló hafði og eftir Tang- en þá ótvíræðu fullyrðingu, „að menn innan bandarísku leyniþjónustunnar [Central In- telligence Agency] hafi haft náin persónuleg tengsl við Stefán Jóhann Stefánsson, fyrram forsætisráðherra". Þessu til sönnunar var vísað í ákveðna heimild: leyniþjónustuskýrsl- ur í Traman-safninu um vamir íslands. Næsta dag reyndist „sagnfræðingurinn" ekki geta afhent neina skriflega sönnun fyrir fullyrðingu sinni, þegar eftir var leit- að. Er þá komið að kjarna málsins: í stað þess að skýra hlustendum frá þessum heim- ildabresti, lét fréttamaður svo heita, í sam- ráði við fréttaritarann í Ósló, að Tangen hefði framvísað réttri heimild. Þetta segist fréttamaðurinn hafa gert í þeirri trú, að heimildin hlyti senn að koma í leitimar hjá fræðimanninum. Yfir þetta meginatriði var síðar vandlega breitt í greinargerð frétta- stofunnar um málið. Það eitt sýnir, að könri- un utanaðkomandi aðila var nauðsynleg til að leiða í ljós, hvemig hér hafði verið að verki staðið af mönnum, sem eiga reglum samkvæmt að vanda heimiidir sínar í hvívetna. Þegar reynt er að réttlæta meðferð út- varpsins á Tangen-málinu, hlýtur sú spum- ing að vakna, hvemig viðkomandi frétta- menn og málsvarar þeirra vilji að fréttastof- ari starfi? Mér virðist auðsætt, að eigi að líða vinnubrögð eins og hér vora viðhöfð með því að skírskota til málfrelsis, verði að afnema hefðbundnar starfsreglur útvarpsins og gefa fréttamönnum þess skáldaleyfi. Óska þeir eftir slíku leyfi? Vilja þeir fá að gerast fréttaskáld, þegar þeim býður svo við að horfa? Ég efast ekki um að sú hugs- un væri flestum þeirra framandi, en spum- ingin er leidd beint af málflutningi Þorleifs Friðrikssonar og félaga og úrsögn útvarps- manna úr siðanefnd Blaðamannafélagsins í mótmælaskyni við úrskurð nefndarinnar í málinu. Þótt allar síðbúnar „sannanir" á ásökunum Tangens hefðu við rök að styðj- ast, en því fer fjarri, breyta þær engu um skáldskapinn, sem menn leyfðu sér að hafa frammi í fréttatímum. Tangen í Fimmta Veldi Þegar upp komst um pretti Tangens í nóvember sl. vora hann og útvarpsmenn orðnir fjórsaga um heimildir hans. Lýsing fréttaritarans í Ósló á skjali því, sem Tang- en bar fyrst fyrir sig, sýnir ótvírætt, að hann hafði í huga skýrslu Þjóðaröryggisráðs Bandaríkjanna um öryggishagsmuni þeirra á íslandi, dags. 29. júlí 1949, þótt í þessu skjali væri í raun' ekki stafkrók að finna um Stefán Jóh. Stefánsson og það væri ekki frá leyniþjónustunni komið. Haft var eftir Tangen, að skýrslan væri í þremur hlutum alls 10 blaðsíður, og það stemmir nákvæmlega við blaðsíðufjölda Þjóðarör- yggisráðsskýrslunnar og fylgiskjöl hennar. Skýrslu þessa afhenti Tangen síðan frétta- ritaranum, þegar falast var eftir sönnun á ásökunum hans. Nokkra síðar ræddi Am- þrúður Karlsdóttir við Tangen í sjónvarpi, en Steingrímur Hermannsson, utanríkisráð- herra, hafði þá flett ofan af vinnubrögðum hans. Þá neitaði Norðmaðurinn því að hafa sakað Stefán Jóhanri um tengsl við CIA, en bar á hann aðra og óljósari sök: [Amþrúður:] „Hvaða íslendingar era nefndir í skjölunum?" Tangen: „í þeim skjölum, sem ég hef, eitt er ekki hér, það er á íslandi, þar era Stefán Jóhann Stef- ánsson og Bjami Benediktsson nefndir. Það er ekkert undarlegt, því bandarísk yfirráðastefna byggir mikið á aðilum eða tengiliðum sem þeir treysta." „í tengslum við hvað?“ „í tengslum við að þetta skjal er frá 29. júlí 1944 [svo] og þá óttuðust menn mjög uppreisn kommúnista á íslandi." (Mbl. 25. nóv. 1987.) Enn var það skýrsla Þjóðaröryggisráðs- ins, sem Tangen var að vísa til, en hún var dagsett sem fyrr segir 29. júlí 1949, en ártalið '44 era augljós mismæli eða prent- villa Mbl. Nokkra síðar dró Tangen enn í land í viðtali við fréttastofu útvarps: Ég hef ekki sagt, að ég hafi séð skjöl, sem sýna samband milli CIA og Stefáns Jóhanns Stefánssonar. Ég sagði: Ég hef undir höndum skjöl, þar sem vísað er í samtöl í Washington milli utanríkisráð- herra á íslandi í mars 1949 um mögu- leika á byltingu kommúnista. Skjalið, þar sem nafti Stefáns Jóhanns stendur, er ómerkileg orðsending, sem segir, að full- trúar Bandaríkjanna skuli ræða við hann. Annað hefði auðvitað vakið mikla athygli. Ekki fer á milli mála, að Tangen var að tala um sömu heimild og fyrr (notaði meira að segja bögumælið, sem fyrir kemur í fram- texta skýrslunnar, „Icelandic Foreign Min- isters“), en hafði snúið við blaðinu síðan Amþrúður Karlsdóttir rakti úr honum gam- imar, og hélt því ekki lengur fram að nafn Stefáns kæmi fyrir í skýrslu Þjóðaröryggis- ráðsins. Bréf eða orðsendingu, sem hann hafði áður sagst hafa fundið um ráðherr- ann, hafði hann nú einnig lýst fánýta, en aðrar heimildir, er vitnað hafði verið til í frásögnum um málið, vora hugarsmíð út- varpsmanna (ein frá fréttaritara en önnur frá fréttamanni). Eftir að ég hafði lýst þessum málavöxtum ítarlega í álitsgerð til ráðherra, snerist Ámi Hjartarson til vamar Tangen í Helgarpóstin- um. Stóð það honum nærri. Ámi mun hafa verið viðtakandi að skjölum, sem Tangen sendi til íslands, og þannig hafði það atvik- ast, að hann varð eins konar fræðilegur umboðsmaður hér á landi fyrir hinn „kunna norska sagnfræðing og sérfræðing í utan- ríkissamskiptum Bandaríkjanna“ (sbr. kynningu Áma á Tangen í Helgarpóstinum í desember sl.). Aðferð Áma var sú að nota röksemdafærslu mína til að sýna fram á, að í skýrslu Þjóðaröryggisráðsins fyndist ekk- ert til stuðnings ásökunum Tangens á Stef- án Jóhann. Þetta var honum síðan opin- beran þess (þvert á málsgögnin lauslega rakin hér að framan), að norski fræðaþulur- inn hefði aldrei stuðst við þessa skýrslu. Það væri því Þór Whitehead en ekki Dag Tangen sem væri sökudólgur í þessu máli! Ég hefði reynt að leiða menn afvega, með því að rekja ásakanimar á Stefán til hald- lausrar skýrslu: Tangen hefði einkum verið með aðra og pottþétta heimild í huga og S LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 15. OKTÓBER 1988 5

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.