Lesbók Morgunblaðsins - 25.07.1998, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 25.07.1998, Blaðsíða 7
-f STOFA í einbýlishúsi í Reykjavík, að líkindum í einu af hinum gullfallegu húsum sem Sig- valdi Thordarson teiknaði á sjöunda ára- tugnum. Hér hefur verið unnið af miklu ör- yggi með formið og ólík byggingarefni kall- ast á: Múrsteinn í kringum arininn, hjálmur yfir honum og reykháfur úr járni, svartbikaðir bitar sem mynda einskonar falskt loft undir plötuklæðningu. Teppi er á gólfi og yfir pí- anóinu er landslagsmynd sem gæti verið eft- ir Ásgrím. Þótt áratugir séu liðnir er óvfst að betur hafi verið gert síðan. PAÐ GERIST ekki betra þótt áratugir hafi lið- ið: Barnaherbergi og bókakrókur í húsi á Akureyri. Allt sérsmíðað, enda var húsbónd- inn, Nói f Valbjörk, allt í senn; hönnuður, smiður og húsgagnakaupmaður. um, mátti heita að hillukerfi sem kennt var við Hansa gengi eins og rauður þráður í gegn- um allar nýlegar íbúðir á sjöunda áratugun- um. Þær voru ævinlega úr tekki og mátti heita að þær útrýmdu hefðbundnum bóka- skápum. Stofuskápurinn, sérstakt fyrirbæri sem kom upp hafði komið á árunum eftir stríðið og var geymslustaður fyrir fjölskyldu- myndirnar og sparistellin með einskonar sýn- ingarglugga efst, var nú útlægur ger, en skápar tengdir hansahillunum komu í staðinn. Myndlýsing: Guðný Svava Strandberg. RÚTAN ORSAGA EFTIR MARGRÉTI ÁSGEIRSDÓTTUR HRÍÐIN lamdi utan lítinn fjögurra rúðu glugga hins gamla gisthúss Grænumýra- tungu. Hvítt hreint teppi, hráslagi, við- kunnanleg notalegheit. Ruðst inn með fyrirgangi - rólegar æðru- lausar viðtökur. Ekki tafið. Þrír menn klæðast hlífðarfötum í flýti og svo ekur jeppi úr hlaði, út í illfært hríðarveðrið og snjókyngina. Morguninn eftir hafði birt örlitið til. Við vor- um vakin snemma og sagt að rútan væri að brjótast til okkar frá gististaðnum í skólanum. Við biðum og biðin var orðin töluverð. Fátt var talað meðan við drukkum kaffi í morgunsárinu, hver sat og hugsaði sitt. Ferð í hæpnu veðurút- liti fram undan yfir fannkyngdan veg og illfær- an - jafnvel ófæran í gömlum rútubíl en með harðduglegum bílstjóra. Best að treysta Guði og lukkunni, en sakaði þó varla að vera sjálfur í ráðum. Og svo atburðir kvöldsins áður. Eftir að tvisvar hafði verið drukkið morgun- kaffi og enn bið eftir rútunni, sem við höfðum þó fylgst með í gegn um sveitasímann á bæjun- um út með firðinum og hafði mjakast í námunda við okkur, og okkur sagt að bílstjór- inn myndi koma inn og fá sér hressingu og taka okkur svo um leið. Nú var eins og losnaði aðeins um tunguhaftið hjá þeim sem biðu: „Fórst þú með hann?" „Já, við fórum þrír." „Var hann erfiður?" „Jaha - Ne-i, hann var það nú eiginlega ekki. Það var svolítið æði á honum fyrst, en svo varð hann sæmilega rólegur." „Varstu var við þegar hann kom?" „Ég var ekki farinn að hátta og fór fram. Þeir feðgar voru þá að reyna að tala við hann og svo ákváðu þeir bara að keyra hann út eftir, annað varla vogandi. Hann leit út fyrir að vera að fá algjört æði. Svo fékk hann sprautu strax og hann kom út eftir." Nú, heyrðist í bíl og nokkru eftir sást rútan mjakast eftir beygjunni heim að bænum. Var nú enn drukkið kaffi og svo stigið í bílinn sem skrönglaðist áleiðis yfir misjafnlega háa og misharða skafla. Oft varð að stoppa til að moka frá hjólunum. Tveim tímum eftir hádegi vorum við farin að nálgast háheiðina. Þessi smáspölur sem maður ók á nokkrum mínútum að sumrinu ætlaði sannarlega að reynast drjúgur farar- tálmi á leið okkar suður. Um kaffileytið vorum við komin í brekkuna upp á næst síðustu bungu heiðarinnar áður en sæluhúsinu væri náð, og þar með háheiðinni. Kaffið sem við höfðum drukkið um morguninn var nú farið að segja til sín og tíndust karl- mennirnir aftur fyrir bflinn, einn af öðrum, en konurnar tvær sátu enn. Skafmold hafði verið nokkur og sást skammt frá bflnum, en nú lægði nokkuð og kom þá í ljós vörubfll, hálfur út af veginum, opin önnur hurðin og slóst til í vind- inum. Önnur konan reis á fætur og gekk út úr bílnum og hvarf svo fljótlega í kófið. Hún gekk þennan spöl að vörubílnum - rösklega - og lok- aði hurðinni um leið og hún gekk aftur með honum og fór síðan á bak við hann. Skömmu síðar gekk hún sömu leið til baka. Allir voru nú inni í rútunni og í áköfum sam- ræðum og smámsaman fékk sú nýkomna sam- hengi. „Víst er þetta bfllinn hans sem hann hljóp frá í gær. Og þú sást hann? Hann stóð þarna við bflinn rétt áðan, við sáum hann hérna þrjú." „Vitið þið eitthvað hvernig þetta gerð- ist?" „Já, þeir voru á skytteríi á heiðinni í fyrra. Voru vlst ekki alveg allsgáðir - voru orðnir villtir og fóru svo eitthvað að rífast um stefnuna til byggða. Skyldu svo í styttingi og fóru svo hvor í sína áttina. Hann ranglaði svo alla nóttina og komst til byggða daginn eftir og sagði til hins. Þá var farið að leita - og hann fannst svo seinni partinn - frosinn niður. Þetta var að haustlagi og mig minnir að þá hafi verið fyrstu næturfrostin. Þeir töldu hann hafa sofn- að. - Já, og svo í gær, þá sá hann hann alltaf í yósunum - beint fyrir framan, eða á hlið við sig _ þangað til hann þoldi ekki meira, enda bíllinn þá kominn út af - og hann bara hljóp í einum spretti niður alla heiðina - það var ekki kominn svo mikill snjór þá. Honum tókst víst að fylgja veginum. Hann sagði að hinn hefði alltaf verið á hælunum á sér - alla leiðina, enda var hann nærri sprunginn þegar hann náði bænum. Þeir þorðu ekki annað en fara með hann strax - eins og veðrið þó var, héldu að hann væri að tapa sér. Og svo sáuð þið núna - þarna við hægra hornið á bílnum - hvarf svo." Sú nýkomna sagði: „Sáuð þið draug hjá bfln- um?" Svörin voru dræm - litið í gaupnir sér - iðað svolítið. „Ja-á við sáum þarna eitthvað við bflinn - við sáum það öll." „Þið hafið séð mig - ég var hjá bflnum." Andlitin voru tóm, svo móðguð - ekkert svar. „Þið sáuð mig fara út?" „Jú, við sáum það," sagði einhver og bætti við dauft - „en hann lokaði bflnum." „Ég lokaði bílnum - komið út - ég skal sýna ykkur sporin mín," og sú nýkomna stökk niður af rútunni. Tveir fylgdu á eftir - og svo sá þriðji. „Sjáið þið, þetta er slóðin mín, ég labbaði að bílnum og aftur fyrir hann og lokaði honum í leiðinni." Efasvipur á andlitunum - ekkert sagt. „Þið sjáið að þetta eru mín spor - sko ég passa al- veg í þau, þau breytast sko ekki þó ég stígi í þau aftur - og haldið þið að draugurinn eigi virkilega þessi spor? Sko, þau liggja beint upp að bílnum og sjáið þið traðkið þar sem ég stóð við að loka hurðinni?" Efí í hverju andliti. Sú nýkomna sneri nú til rútunnar og inn og settist. Þeir sem inni voru voru hneykslaðir á svip, eins og þeir hefðu orð- ið vitni að guðlasti. Fátt var sagt. En þegar hún leit út um glugga rútunnar, sá hún tvo menn þræða sporaslóð sína til vörubílsins - hægt og horfðu niður. Höfundurinn er myndlistarkona og spókona. SIGURÐUR HARÐARSON ÁSTIN Á TÍMUM VÍKINGANNA Inn í hvítskúraða mjúkteppalagða prinsessuhöUina skal ég brjótast Sprengja upp fjárhirslur tilfinninga þinna Sveigja þær og beygja svo brothættar Rembihnýta við mínar ósveigjanlegar Aldrei framar ófunda hundinn þinn eða kannski ég bara leysist upp og líði sem hófugur ilmur reykelsis uppafvörmu spori nakins fótar Dansi við sofandi andardrátt þinn (fuglinn með nef undir væng) áður en ég blandast morgunþokunni fyrir utan gluggann Þúsjáirmig einusinni áður en hvessir. Höfundur er nemi í hjúkrunarfræði. LEIFUR MAGNÚSSON MINNING Þung þykja mér jbessi lokaskref með þér. Dauðinn er ekki flík sem fer þér. Þúert afl, styrkur áræði, staðfesta enníhugamér. Afls mér enn og aftur vitnast vaM. Það var kraftur íþínu hinsta taki. Höfundurinn er tölvunarfraeðingur. GUÐNY HARÐARDÓTTIR TÁR KÆRLEIKANS Hjarta þitt er perla hrein og tær í lokaðri skel. Kreppt lúkan yfir stirð, því enginn hefir náð til hjartans. Opnist lúkan lyki upp fölleitri perlu tári kærieikans. Höfundurinn er forstjóri í Reykjavík. H- LESBÓK MORGUNBLAÐSINS ~ MENNING/USTIR 25. JÚli 1998 7

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.