Vísir - 13.12.1980, Blaðsíða 1

Vísir - 13.12.1980, Blaðsíða 1
Or handritinu.'Vinstra megin er skyndimynd af önnu ásamt oröunum: „Hryllileg" — hægra megin sést ein leiöréttinganna sem geröar eru meö grænum kúlupenna. Dagbók Önnu Frank: Eru „falsanirnar" falsadar? — Umffangsmikil réttarhöld um bókina heffjast i Hamborg á næsta ári Dagbók öniui Frank þarfnast ekki kynningar, þessi angistar- fulla skýrsla ungrar gyðinga- stúlku um lil' sitt hefur frá því hún var fyrst birt verið talin vera einhver áhrifamesta ákæra á hendur nasistaböðlum Hitlers-Þýskalands. Ýmsir hafa þcí dregiðáreiðanleik dagbo'kar- innaríefa og taliðhana falsaða. Árum saman hafa hægrisinnuð öfgasamtök ráoist hvað eftir annað a' dagbókina og reynt að skapa efasemdir um gildi henn- ar en þær tilraunir hafa sjaldn- ast verið teknar alvarlega. Nýj- asta árásin er öllu alvarlégri en hinar fyrri: komiðhefur iljo's að sum orð dagbokarinnar eru skrifuð með kúlupenna sem ekki va'r fundinn upp fyrr en árið 1951, það er að segja sex árum eftir að Anna Frank lét lifið í út- rýmingarbúðum nasista. Einnig hefur verið sagt að þau orð sem skrifuð eru með umræddum penna séu með sömu rithönd og dagbókin i heild; þvi hafi sanfa manneskja óumdeilanlega skrifað hana alla, löngu eftir strfð. Helsti árásar- aöilinn gamall nasisti Snemma a næsta an verður settur dómur i Hamborg til þess að freista þess að fá botn i linnu- lausar deilurnar um dagbók þessarar hollensku gyðinga- stulku og vonast hægriöfgasinn- ar og nýnasistar til þess að þar með verði hægt að kveða þessa ákæru gegn þeim niður. Breskir blaðamenn sem kannað hafa málið hafa nú upplýst að ýmsar misfellur eru á rannsókninni sem á að sanna að dagbókin sé fölsuð. Kemur þar einkum þrennt til: t fyrsta lagi er Ernst Roemer, maðurinn sem stendur á bak við nýjustu fullyrðingarnar um fölsun btíkarinnar, fyrrum nas- isti sem starfaði m.a. i hinni al- ræmdu Geheime Feldpolizei, leynilögreglu Hitlers sem bar ábyrgð á Hfum óteljandi gyðinga um alla Evrópu. I öðru lagi kom frumkvæði árdsarinnar frá dularfullum hóp fylgismanna Adólfs Hitlers sem aðsetur hefur i Englandi. Og i þriðja lagi virðast oröin sem skrifuð voru með kUlupenna vera leiðréttingar sem gerðar voru löngu eftir að dagbókin var skrifuð. Telja bresku blaðamennirnir auðsætt að einhver ættingi eða fjöl- skylduvinur hafi leiðrétt ýmsar villur eða óskyrleika i dagbók- inni og gengið þar gott eitt til. Enski sagnfræö ingurinn ekki til Herferðin til að sanna að dag- bókin væri fölsuð hófst i febrúar 1976 en þá byrjaði hinn 76 ára gamli Ernst Roemer,sem er á eftirlaunum i Hamborg, að dreifa bæklingi til áhorfenda að sýningu á leikgerð dag- bókarinnar. Bæklingurinn bar heitið: Dóu sex milljónir i raun og veru? en þótt undarlegt megi viröast reyna nýnasistar enn að draga óumdeilanlegar staðreyndir i efa. Bæklingur Roemers var i sama dúr og mörg fyrri smiða- verk gamalla eða nýrra nasista, þar hélt hann þvi fram að sögurnar um gyðingaofsóknirn- ar væru uppspuni frá rótum og aldrei hefði verið hreyft hár á höfði nokkurs gyðings i þeim löndum sem nasistar réðu. Jafnframt var þvi skotið að leikhiisgestum að sýningin sem þeir væru að fara að sjá væri fölsun, Dagbók Onnu Frank væri blekking ein. Bæklingurinn var sagður vera eftir Richard nokkurn Harwood og þvi var bætt viðað hann væri „hjá há- skólanum i London". Otgef- endur voru sagðir vera The Historical Review Press i Rich- mond. Þó Lundúnaháskóli hafi aldrei haft innan sinna vébanda mann að nafni Richard Har- wood og þtí The Historical Review Press væri ekki til hóf Roemer að nota bæklinginn sem vopn i herferð ,,til að leiða sann- leikann i' ljös". Gagnger rannsókn á handritinu Reynt var að fá gamla mann- inn til að hætta að dreifa snepli sinum en hann var ekki á þvi og á endanum leitaði leikhússtjðr- inn til lögreglunnar og bað um að maðurinn yrði fjarlægður. Það var gert og Roemer var dreginn fyrir dómstóla og ákæröur um að draga i efa sannleiksgildi dagbókarinnar og þar meö leiksýningarinnar. Dómarinn féllst á rökstuöning ákæranda og Roemer f ékk 1500 þýskra marka sekt. Hann áfrýjaði málinu og þegar það var tekið upp aftur i mars 1978 kom lögfræðingur hans þvi til leiðar að réttarhöldunum yrði frestað meðan rækileg og gagn- ger rannsókn færi fram á dag- bókinni. Sýnt var að um yrði að ræða mikilvægt prófmál i þeim deilum sem staðið hafa um dag- bókina. 1 april i ár flaug hópur sér- fræðinga frá Rannsoknardeild þýsku lögreglunnar til Basel i Svissþarsem Otto Frank býr en hann var faðir önnu Frank og er hinneini af fjölskyldunni sem er á lifi. Voru það bæði rithandar- sérfræðingar og greiningar- fræðingar með smasjár og önn- ur tæki i fdrum sinum. Þeir gaumgæfðu þær blaðsiður upp- haflega handritsins,sem enneru til^mjög nákvæmlega ,bæði pappi'rinn blekið og rithöndina, og snemmsumars var rann- snknum þeirra lokiö. ljóst að dagbókin hafði verið fölsuð eftir striðið. 1 siðasta mánuði birti timaritið Der Spiegel niðurstöður rannsókn- anna og það með að ef þær væru réttar, „væri það olia á eld gróusagnanna". Otto Frank látinn Maðurinn sem hefði getað varpað ljósi á þessi og fleiri vafaatriði,Otto Frank,var þá ekki lengur til staðar til að- stoðar. Hann lést i ágúst sfðast- liðnum, saddur lifdaga og áður enblaðamenn Spiegelskomust i málið og fengju ráðrúm til að spyrja hann um málið. Ekkja hans, austurriskur gyðingur sem kynntist Otto eftir striðið og varð si'ðari eiginkona hans, hélt upp vörnum. Hún Ekkja OttoFranks, Fritzi og Kmst Roemer, gamall nasisti. Svartur, grænn og blár kúlupenni. Þeir komust að þvi fyrstir manna að ýmis orð i texta önnu Frank höfðu verið skrifuð með þrermir mismunandi kúlupenn- um, svörtum, grænum og blá- um. Þó svo að kúlupennar hafi verið fundnir upp fyrir strið og notkun þeirra þegar orðin allUt- breidd er það bjargföst vissa sérfræðinganna að sii tegund sem notuð var til að krota i dag- bókina haf i ekki verið f ramleidd fyrr en 1951. Þetta var i sjaifu sér ekki svo slæmt fyrir orðstir dagbtíkarinnar — einhver hinna fjölmörgu fjölskylduvina gat hafa leiðrétt sitthvað sem hon- um fannst betur mega fara. Það sem sló aðdáendur Onnu Frank illa var að rithandarsér- fræðingur komst aö þeirri niðurstöðu að allt handritiö,þar með taldar leiðréttingarnar, væri skrifað með sömu hendi, hendiönnuFrahkaöþvi er talið var. Ef þetta var satt var aug- benti á að skýrslan um rithönd dagbókarinnar hafði aðeins veriðheildarumf jöllun um texta bókarinnar en hafði ekki tekið tilsérstakrarmeðferðareinstök orð. Hún réðiþvi ErhardFriess, svissneskan rithandarsér- fræðing, til að framkvæma nýja rannsókn. Friess komst fljót- lega að niðurstöðu um þau orðsem skrifuð voru með gr»sn- um kúlupenna — niu alls — og segir i skýrslu sinni að augljóst sé að þau séu skrifuð með ann- arri hendi en afgangur bókar- innar. Auk þess leggur hann áherslu á að flest „aðkomu- orðin" væru þar sem uppruna- legi textinn væri óskýr eða ógreinilegur vegna blekklessa eða annars I þeim dúr. Þau orð væru þvi augljóslega hreinar leiöréttingar. Einstök orö og leióréttingar Orðin sem skrifuð voru með Svörtu og bláu kúlupennableki ^reyndust erfiðari viðfangs og Friess skorti nauðsynleg tæki til að rannsaka þau til hlitar. Við fyrstu sýn var5 ekki annað séö en þau væru sams konar og all- ur þorri dagbókarinnar. Þá kom til kasta Dr. Alois Werner en hann stjtírnaði hinni nakvæmu rannsókn á dagbók- inni. Hann tjáði breskum blaöa- mönnum nyiega að þau orð væru svipaðs eðlis og „grænu orðin", einstök orð og leiðrétt- ingarenhvergi heilirkaflar eða blaðsi'ður. Hann sagði og að það renndi stoðum undir gildi dag- bókarinnar að nú væri það al- gerlega óvéfengjanlegt að blek- ið sem dagbokin i heild var skrifuð með hafi verið tegund sem notuð var á striösárunum. „Taparengu þó hún sé skáldsaga" Bresku blaðamenmmir sem á vegum blaðs sins, The Sunday Times.hafa kynnt sér nákvæm- lega allar hliðar þessa máls komast þvi að þeirri niðurstöðu að allar likur bendi til þess að Anna Frank hafi I raun og snn- leika skrifað dagbókina sem henni er eignuð. Hún skrifaöi hana með blekpenna (og stund- um blyanti) þau tvö ár sem hún ásamt f jölskyldu sinni var I fel- um i Amsterdam en nokkrum árum eftir að hún dó og striðinu lauk fór fjölskylduvinur gegn- um pappirana og leiðrétti það sem honum þurftí nauðsyn á og notaði til þess þrjá mismunandi kúlupenna. Meðal þeirra sem koma helst til gréina að hafa gert þetta er Johannes Klei- mann en hann birtist i dagbók- inni undir nafninu Herra Koop- huis. Meðan Frank-fjölskyldan var i felum hætti hann lifi sinu hvað eftir annað til að færa fjöl- skyldunni mat og aðrar vistir. Gera má ráð fyrir þvi að áróðursherferðin gegn Dagbók önnu Frank haldi afram. Meðal þeirra sem verða I fararbroddi er enski sagnfræðingurinn David Irving en hann hef ur vak- ið mikla athygli fyrir þær full- yrðingar sinar að Hitler hafi sjálfur ekkert vitað um gyðingaofsóknirnar. Hann kveðst ekki trUa þvi að dagbókin sé eftir 13 ára gamla stúlku. „Mér finnst dapurlegt aö fólk skuli trúa þvi", segir hann. ,,Mér finnst þessi bók vera jafn- oki Oliver Twist eftir Dickens. EkkitaparsUbóknokkru þóhUn sé skáldsaga". (Endursagt úr Sunday Times)

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.