Tíminn Sunnudagsblað - 08.03.1970, Side 4

VIS RáðhústorglS í Kaupmannahöfn
Ingólfur Davíðsson magister:
„Ljúft er hrós
fyrir liðna stund"
Fyrrum þekkti ég hana Höfn,
heiman sigldi um íslandsdröfm,
iærði á bók og lærði á lýð,
‘liðna sjö ár,a stúdentstið.
Löngum voru mér blómin
bræður,
blíðust stund út í grænum lund.
Forlögum sá, er fyrir ræður,
flest lét heppnast við Eyrarsund.
Fyrir fjörutíu árum þóttist sá
stúdent hólpimn, sem fékk tólf
hundruð króna styrkimn. Það var
þá hæsti styrkurinn, veittur fjór-
nm á ári til fjögurra ára. Hundr-
að 'krónur á mánuði nægðu nokk-
um veginn fyrir litlu herbergi og
fátæklegu fæði úti í Kaupmanna-
höfn i þá daga. Hve mikið þarf
nú? Hinir styrklausu fengu venju-
lega dálitía úrlausn í hinni dönsku
deild sáttmálasjóðs. En vitaniega
var oft þröngt 1 búi hjá stúdent-
um. Ekki gátu þeir leikið sér að
því að fljúga heim um jólin eins
og allalgengt er nú. Þeir héldu
jafnan jólin erlendis.
Fyrir heimsstyrjöldina var nóg
framboð af herbergjum með nauð-
synlegustu húsgögnum fyrir 25—
35 krónur á mánuði. Stúdentaráð-
ið danska vísaði á herbergi, en
einnig lásu menn auglýsingarnar í
Berlínaranum eða Politiken. Fóru
síðan út í borgina til að iíta á her-
bergi og húsráðendur, semja og
veija. Venjulega voru það helzt
rosknar konur, sem leigðu her-
bergi, eftir að börnin voru flogin
úr hreiðrinu.
Flestir íslenzkir stúdentar sigldu
heim á vorin til að vinna. Sögðu þá
lausum herbergjunum og tóku önn
ur á leigti að hausti. Þannig bjó ég
á níu stöðum í Kaupmainnahöfn á
árunum 1929—1936. Sumir bjuggu
samt árum saman í sama matsölu-
stað eða pensjónati, þar sem þeir
höfðu bæði fæði og herbergi. Á
Gamlagarði bjó þá aðeins einn ís-
lendingur, en nýir stúdentagnrðar
voru í deiglunni. Mörgum þótti
hentugast lausafæði — fengu sér
til dæmis hádegismat á mats.ofu
stúdenta í Nörregade, rétt hjá
háskóianum, en keyptu ennfremur
aukabita hér og hvar eftir aura-
ráðum eða mölluðu eitthvað heima
hjá sér á primus eða við gasloga.
Víðast þurftu menn sjálfir að
kynda ofninn sinm og kaupa brenni,
koks og kol.
Ég bjó fyrsta haustið í Norður-
götu 40 og borgaði 105 krónur á
mánuði fyrir fæði og herbergi.
Tveir hnellnir Jótar og söngvinn
Svíi bjuggu í næstu herbergjum.
Þarna á horni Norðurveggjar var
umferð mikil og ónæðissamt, svo
ég fluttist um áramótin í lítið, frið-
sælt herbergi í Vonarhólmstrjá-
göngum 49 — i húsakynnum syst-
ur R. Jessens grasafræðiprófess-
ors og borgaði 25 krónur á mán-
uði. Morgunhressingu og hádegis-
mat keypti ég í matsölu í grennd-
inni og borgaði fjörutíu krónur á
mánuði. Fékk ég mér flesta daga
aukaskammt einnvers staðar úti t
bæ á 25 aura, 50 aura, 80 aura,
1,50 og svo framvegis. Háskóla-
deildirnar voru þá þegar á ýmsum
stöðum.
172
T I M 1 N N — SUNNUDAGSBLAÐ