Morgunblaðið - 17.07.2004, Síða 43

MENNING
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 17. JÚLÍ 2004 43
FRÍ SÓLGLER
GLERAUGU
fylgja þegar keypt eru ný
OPTICAL STUDIO RX - SMÁRALIND
OPTICAL STUDIO SÓL - SMÁRALIND
OPTICAL STUDIO KEF - KEFLAVÍK
OPTICAL STUDIO DF - LEIFSSTÖÐ
Sólgler* í þínum
styrkleika er kaupauki
með öllum nýjum
gleraugum.
Við pöntun fylgir frítt
par af sólglerjum í
þínum fjærstyrkleika
í eigin umgjörð eða
við bjóðum þér nýja
á hagstæðu verði.
* Styrkleiki 0 til – 6.00 / 0 til + 4.00,
sjónskekkja til 1.00.
L I N D B E R G
S
éverine fékk hin virtu Ilaire
Vorcona-verðlaun, fyrir ljóðabók-
ina, sem hafa verið veitt frá árinu
1952 fyrir handrit að ljóðabók.
Bókin hefur nú verið gefin út hjá
Jacques Brémond bókaforlaginu. Hún segir
að ljóðin séu bergmál þess sem hún hefur séð
á heimsóknum sínum til Íslands, kynnum
hennar af Íslandi og þeim áhrifum sem ferð-
irnar hingað höfðu á hana, einskonar inn-
hverfar ljósmyndir af heimsóknum hennar.
Séverine er gift Adolf Friðrikssyni forn-
leifafræðingi og hefur síðustu fimm ár komið
reglulega til Íslands og dvalið hér í nokkurn
tíma í hvert sinn og fylgt manni sínum á ferð-
um hans um landið vegna fornleifafræðirann-
sókna.
„Við ferðuðumst um landið á bílnum, hann
leitaði að svæðum til uppgraftar og ég leitaði
ekki að neinu. Ég horfði í kringum mig og
kynntist landslaginu og Íslendingum. Á þann
hátt varð ég gegnsýrð af Íslandi, með lands-
lagið allt í kringum mig, án þess að vita hvað-
an ég kom, hvert ég væri að fara eða hvar ég
væri stödd. Maðurinn minn var upptekinn af
öðru, ég hafði algjörlega tapað áttum og
reyndi að finna mig úti á víðavangi á Íslandi,“
segir Séverine.
Ástar-haturssamband
Biðin gat tekið á. „Stundum beið ég í bíln-
um á bílastæðum, í sjoppum, kirkjum eða á
ökrum úti og ég beið eftir að hann kláraði.
Stundum í rigningu og stundum í roki. Stund-
um var það erfitt og alls ekki þægilegt. Stund-
um stoppuðum við þar sem mig langaði alls
ekki til að stoppa. Svo höfðum við ekki tíma til
að stoppa þar sem ég hefði viljað staldra við.
Ólíkar tilfinningar bærðust um í mér. Hann
leitaði og ég beið og horfði í kringum mig.
Þetta var eins og draumur, ferðalag sveipað
dulúð og ég held að textinn sé frekar draum-
kenndur, það er í það minnsta það sem fólk
hefur sagt mér. Mér fannst eins og ég væri
ekki stödd í raunveruleikanum á þessum ferð-
um.“
Séverine lýsir sambandi
sínu við Ísland fyrstu árin
sem einskonar ástar-
haturssambandi. Hún hafi
ekki valið Ísland, heldur
orðið ástfangin af íslensk-
um manni. „Ég kom hing-
að til að kynnast landinu
hans, menningunni og
tungumálinu. Mér fannst
að ég yrði að elska þetta
allt, því að það væri hann.
Í upphafi varð ég fyrir
miklu menningarsjokki,
mér líkaði alls ekki á Ís-
landi í fyrsta skipti sem ég
kom hingað. Ég var al-
gjörlega týnd, hafði ekkert
haldreipi og fannst Ísland
ótrúlega frábrugðið Frakk-
landi og öllu því sem ég
hafði áður kynnst. Það var
frekar erfið reynsla,
kannski vegna þess að mér
fannst ég vera skyldug til
þess að líða vel á Íslandi.
Mér fannst ég vera of frá-
brugðin og hélt að mér
tækist aldrei að ná áttum
hér.“
Séverine segir að smám
saman hafi jákvæðu hlið-
arnar komið í ljós. „Þetta
var ekki ást við fyrstu sýn, eins og ferðamenn
upplifa. Hjá mér var þetta frekar stigvaxandi
ástarsaga. Jafnvel enn í dag flakka ég á milli
tilfinninga, en þannig er ástin kannski einmitt,
það er ekki alltaf í eina átt. Smám saman
vandist ég Íslandi og fann mig hér. Þetta er
sönn saga, hún er ekki uppi á yfirborðinu,“
segir hún.
Eftir að hafa dvalist hér í nokkur skipti
settist Séverine niður og fór að vinna úr þeim
tilfinningum og hugsunum sem höfðu gerjast í
henni á þeim tíma. „Ég skrifaði um Ísland, en
einnig um þau áhrif sem Ísland hafði á mig.
Ég vann mikið með þögnina, öndunina og
auðnina,“ segir hún. Innt eftir því hvort ljóðin
feli í sér þá þróun sem varð innra með henni,
hvernig hún tók landið smám saman í sátt,
segir Séverine frekar telja að í ljóðunum sé
hægt að sjá öfgarnar sem toguðust á í henni.
„Ég held að maður geti séð stórkostlega nátt-
úrufegurð og gífurlegan söknuð eða hræðslu,
hrifningu og kvíða.“
Ljóðunum vel tekið í Frakklandi
Séverine segir að ljóðunum hafi verið vel
tekið, en ljóðin höfðu öll áður birst í tímaritum
í Frakklandi. Hún segir að það sé mjög erfitt
að fá ljóð birt í Frakklandi, en þessi ljóð hafi
greinilega snert einhvern streng hjá fólki því
öll fengust þau birt. Ljóðabókin kom út í byrj-
un júní og verður með tíð og tíma fáanleg hér
á landi. Séverine segir að verðlaunin sem hún
fékk fyrir handritið, Ilaire Vorcona, hafi
hjálpað henni að koma sér á framfæri heima
fyrir. Bókaútgáfan sem gaf út bókina taki t.d.
ekki við innsendum handritum, heldur velji
sjálf hverjir verði gefnir út.
„Ég hef alltaf viljað koma Íslandi á
framfæri í Frakklandi. Breyta einhverju.
Núna er þetta líf mitt, að vera á milli þessara
tveggja landa og þar sem ég stunda skriftir
hefur það haft áhrif á skrif mín.“ Séverine
hefur einnig þýtt úr íslensku, m.a. smásögur
eftir Þórarin Eldjárn og hefur skrifað skáld-
sögu sem gerist í Hrísey. „Bókin fjallar um
arkitekt sem missir vinnuna og fer til Íslands,
þar sem hann endar með tapa öllu, tungumáli
sínu og sjálfum sér. Þetta er saga af eins-
konar skipbroti í vitfirringunni,“ segir
Séverine.
Á meðan maðurinn hennar gróf í jörðina og leitaði að fornminjum sat Séverine Daucourt-Friðriksson og beið.
Hún hefur nú gefið út ljóðabók sem kallast „L’Île écrite“ þar sem hún bregður upp mynd af upplifunum
sínum á Íslandi, fólki sem hún hitti og þeim áhrifum sem Íslandsheimsóknir hennar höfðu á hana. Hún sagði
Nínu Björk Jónsdóttur að fyrst hefði sér ekkert litist á blikuna. En smám saman komu jákvæðu hliðarnar í ljós.
Bergmál af Ís-
landsheimsóknum
Morgunblaðið/Árni Torfason
Séverine Daucourt-Friðriksson ásamt tveimur barna þeirra
Adolfs, Heiðu og Ísari. Einnig eiga þau soninn Eldjárn.
nina@mbl.is
SENDIRÁÐ Íslands í Peking stóð
fyrir fagnaði á dögunum með opn-
un ljósmyndasýningar og útgáfu
ljósmyndabókar um Ísland undir
yfirskriftinni „Beautiful Iceland“.
Ljósmyndirnar tók Li Renchen,
einn af ritstjórum Dagblaðs alþýð-
unnar í Kína. Myndirnar voru tekn-
ar sumarið 2001 þegar ljósmynd-
arinn, sem hluti af kínverskri
sendinefnd, sótti Ísland heim í
tengslum við að 30 ár voru liðin frá
stofnun stjórnmálasambands milli
Íslands og Kína.
Ljósmyndirnar sem birtast í bók-
inni eru á annað hundrað og er ætl-
að að gefa Kínverjum fjölbreytta
sýn á Ísland. Myndirnar varpa ljósi
á náttúrufegurð, gróður, dýralíf,
menningu og listir. Formálar í bók-
inni eru ritaðir af Davíð Oddssyni,
forsætisráðherra Íslands, og Tian
Jiyuan, fyrrum varaforseta fasta-
nefndar kínverska þjóðþingsins.
Auk sendiráðs Íslands í Peking
komu að útgáfu bókarinnar og ljós-
myndasýningunni aðilar á borð við
forsætisráðuneytið, utanríkisráðu-
neytið, Ferðamálaráð Íslands og
Icelandair.
Hátt í 200 gestir mættu á opnun
ljósmyndasýningarinnar og í mót-
tökuna sem haldin var í kjölfarið,
þar af fjöldi háttsettra, kínverskra
embættismanna en auk annarra Ís-
lendingar búsettir í Peking.
Eiður Guðnason sendiherra og frú ásamt ljósmyndaranum Li Renchen fyr-
ir framan húsakynnin þar sem ljósmyndasýningin var haldin.
Ljósmyndabók um
Ísland gefin út í Kína