Eintak - 21.04.1994, Side 33

og standa þær sig vel sem slíkar.
Þættirnir eru íjölbreyttir; skemmti-
legir, leiðinlegir, og allt þar á milli,
en það sem mestu máli skiptir er að
það er yfirleitt eitthvað í hverjum
þætti sem er athyglisvert og hægt er
að velta sér upp úr og gera að um-
ræðuefni í vinnunni daginn eftir.
Þar af leiðandi er maður varla við-
ræðuhæfur ef maður missir af
Dagsljósi og það hlýtur að orsakast
afþví að eitthvað er spunnið í þætt-
ina. Áfram með smjörið! G
Popp
ÓTTARR PROPPÉ
Geimferðaskrifstofan
góðan dag
PlNK FLOYD
The Division Bell
kk
Pink Floyd flýtur óræð í popp-
sögunni. Hljómsveitin var stofnuð
á hippatímabilinu af síðhærðum
listhneigðingum sem teiknuðu lög-
in sín frekar en að skrifa þau niður.
Þeir könnuðu óskiljanlegar víddir,
töluðu við píramída og lýðurinn
féll fyrir þeim, hneig niður og dýrk-
aði kosmíska tónasúpuna. Eins og
goðsveita er háttur heltust meðlim-
irnir úr lestinni einn af öðrum. Syd
Barrett hvarf fyrstur. Hann fór yfir
sýruna miklu og hóf að syngja um
leikföng og hver veit hvað? I dag
hafa verið stoínaðir um hann fjöldi
sértrúarhópa sem skilja jafn lítið í
raunveruleikanum og gúrúinn. Ro-
ger Waters tók við forystu í Pink
Floyd, kom henni á toppinn og
samdi rokkóperuna The Wall. En
Wagner var ekki lengi í paradís.
Waters yfirgaf hópinn til að rifja
upp eigin ffægð og gítarleikarinn
Dave Gilmour tók að sér að tína
upp brotin. The Division Bell er svo
gott sem sólóplata Gilmour. í stað
þess að þróa Pink Floyd endanlega í
gegnum sálffæðina og út fyrir sól-
kerfið er brugðið á það ráð að líta
yfir farinn veg. Það er fátt á þessari
plötu sem hefði ekki getað verið
gefið út á áttunda áratugnum. Inn-
hverfar rólegheitaballöður renna í
gegn í takt við fjarrænan gítarinn
sem sprengdi ófáan hugann fyrir
tuttugu árum. Eitt brjálað lag í stíl
við Thc Wall er látið fylgja með,
sennilega til að gefa út á smáskífu.
Þetta er klassísk Pink Floyd plata.
Plata sem maður tekur með sér í
leðjubað við sólsetur, og svo er bara
að fýra! 0
Jón Páll Halldórsson er
eigandi og húðflúrmeistari á
húðflúrsstofúnni Tattoo JP í
Hafnarstræti 20. Hann hefúr
teiknað og málað frá því
hann man eftir sér og var
eitt ár í Myndlista- og hand-
íðaskóla Islands. „Mér fmnst
húðflúr lifandi og skemmti-
leg leið til að fá sköpunar-
þránni útrás,“ segir hann,
„og tattó er varanlegra list-
form en flest annað.“
„Áhugi minn á húðflúri
kviknaði þegar ég var sautján
ára snáði í Amsterdam og
asnaðist til að fá mér fyrsta
tattóið. Ég fór síðan í læri hjá
frægum tattómeistara í
Grikklandi en námið fór
fram á stofunni hjá honum.
Þar sat ég frá morgni til
kvölds eitt sumar og hlustaði
og fylgdist með því sem hann
var að gera áður en ég fór að
flúra sjálfur."
„Húðflúr er gert með sér-
stökum nálum sem rispa í
efsta lagið á húðinni,“ segir
Jón,“en litirnir fást úr bleki
sem verður eftir í sárinu.
Tattó geta verið margs konar
skreytingar eins og til dæmis
svört ættflokkamunstur eða
eitthvað táknrænt fyrir við-
komandi einstakling. Sumir
fá kikk út úr að fá sér tattó
því líkaminn gefur frá sér en-
dorfín til að deyfa ertinguna,
en það er ekki ósvipað og
morfín. Húðflúr væri ekki
það sem er ef sársaukinn
fylgdi ekki með í kaupun-
„Núna er ég með tvö bök í
gangi sem ég á að þekja frá
a-ö. Þetta eru stærstu verk-
efni mín hingað til en ís-
lendingar eru svo nýir í
þessu að þeir eru enn að
fikra sig áfram. Þeir eru að fá
kastið yfir sig. Ég er með
aragrúa af myndum í tveim-
ur möppum sem fólk getur
valið úr. Ef það finnur ekk-
ert við sitt hæfi þá setjumst
við niður og ræðum hug-
mynd viðkomandi og ég
teikna hana á blað. Þegar
búið er að velja myndina
tyllir kúnninn sér í stól og ég
stimpla myndina á húðina
og gref hana síðan í. Fólk sér
yfirleitt ekki eftir að fá sér
tattó nema kannski þeir sem
hafa fengið sér flúr á fylleríi.
Hingað inn kemur enginn
drukkinn og ég flúra engan
sem er undir áhrifum."
VEGNA?
„Því miður eru mjög
niargir sem fá sér tattó bara
af því það þykir töff og er í
tísku. Löngunin í húðflúr
kraumar oft lengi í fólki áður
en það lætur hana verða að
veruleika. Það er mjög al-
gengt að fólk ánetjist þessu
og fyrsta húðflúrið er vart
gróið áður en það fær sér
annað. Vinsælustu staðirnir
hjá körlum eru handleggirnir
en hjá konum eru það herða-
blöðin. Það var einn sem
bókaði um daginn til að fá
tattó á kynfærin, en hann
skrópaði og ætlar að mæta
síðar. Kunningi minn lét
hins vegar raka sig að neðan
og við settum þrjá sæta bros-
andi fíla í kringum slátrið."
O BONNI
„Mig langar að flúra í eitt
til tvö ár í viðbót og halda
síðan áfram í einhverju list-
námi sem verður væntanlega
mjög ólíkt því sem ég er að
gera núna.“
EINAR MED OLLUM
skekki mig allan og skæli. noti bara
hugarorkuna einsog uri geller og...
„é sgil eggi gva ðú erd að fara, einar, á
þedda aþ vera finnndiþ?" auðvitað er
þetta ekkert fyndið. en svona lít ég út
fyrir næsta ævintýri. ég bið eftir því að
allir umturnist, og allt verði sumarlegt.
þetta er ekkert fyndið. það gerist
ekkert! nemaefég...
mæli með því að allir snúi sér i hundrað
hringi og þar með geti virt fyrir sér allar
myndirnar af mér hundrað sinnum og
þá verð ég fimmfaldur en...
það er líklegt að þig svimi nokkuð, því
er öruggara að þú sjáir mig bara þrisvar
sinnum, þegar sviminn líður hjá og ef
þú sérð bara einn einar á næstu mynd...
sem virðist sjáfur vera úrkula vonar
með að nokkuð geti gerst, skemmtilegt,
er hann alveg sammála. hann getur
ekki einu sinni skipt sér í parta til að
hætta að vera einn með engum.
fyrirutan allt þá veit hann ekki fyrr en í
næsta blaði hvað bíður hans og hann
bíður spenntur... framhald i næsta blaði
FIMMTUDAGUR 21. APRÍL 1994
33