Fréttablaðið - 15.04.2005, Blaðsíða 64

SÍMANÚMER FRÉTTABLAÐSINS: 550 5000, fax: 550 5099 Ritstjórn: 550 5005, fax: 550 5006, ritstjorn@frettabladid.is
DREIFING: dreifing@posthusid.is Auglýsingadeild: auglysingar@frettabladid.is Veffang: visir.is
VI Ð S EG J U M F R É T T I R SM Á A U G L Ý S I N G AS Í M I N N E R 550 5000
Besti
vinurinn
Léttur öllari
Áhyggjur
og spilling
Það er alltaf eitthvað. Alltaf eitt-hvað til þess að valda manni
áhyggjum. Stundum sefur maður
ekki af áhyggjum vegna valdníðslu
yfirvaldsins á því kotbýli heimsins
sem Ísland er. Það er sparkað í
þorpsfíflið, ömmuna, ómagann og
hundinn – og mjólkurkýrin seld.
Það er alltaf verið að setja ný gjöld
á pakkið til þess að tryggja að allir
haldi áfram að streða og puða
meira í dag en í gær. Ráðsmenn-
irnir á býlinu orðnir svo drýldnir
að það hefur skroppið út úr topp-
stykkinu á þeim að þeir eru bara
ráðsmenn.
RAUNVERULEIKAFIRRING-
IN svo fullkomin að það hvarflar
aldrei að þeim að hinn vinnandi
lýður kunni að reka þá í næstu
kosningum – nema það verði ekki
neinar næstu kosningar vegna
þess að „engum öðrum sé treyst-
andi fyrir djobbinu,“ eins og
venjulega. Hver veit hvað þessu
drasli dettur í hug næst. Það eina
sem hægt er að gera nefskattslaust
í dag er að anda og hver veit
hvenær þau forréttindi heyra sög-
unni til; einhverjum ráðsmannin-
um detti í hug að setja öndurnar-
mæli á nefið á öllu sem enn hreyf-
ist.
Á MEÐAN verið er að brjóta og
týna öllu heima hjá sér er verslað í
útlöndum. Þótt svo virðist sem
aðallega séu það maurarnir á býl-
inu sem séu að spreða í föt út á
vísakort í útlöndum eru aðrir sem
versla með öðrum og stórvirkari
verkfærum. Það eru keyptar
faktóríur og búðir, hótel, bankar,
hugbúnaðar- og símafyrirtæki, svo
eitthað sé nefnt.
ÞETTA með símafyrirtækin veld-
ur mesta svefnleysinu þessa dag-
ana. Heill þáttur í sjónvarpinu hér
í Ameríku um spilltustu löndin á
vesturhveli jarðar, Búlgaríu og
Rúmeníu. Allir spilltir, frá korna-
börnum upp í kommissara. Og það
rifjast upp að krónuræktendur
ofan af Íslandi hafi verslað síma-
kontór í Búlgaríu um árið. Núna
sefur maður ekki af áhyggjum yfir
því að þessir grunlausu sveita-
menn tapi barasta öllu sínu í spill-
ingarbælinu, eða smitist af spill-
ingunni – sem Guð gefi að verði
ekki. Hefði ekki verið klókara að
kaupa bara bjórverksmiðju – ann-
ars staðar? ■
SÚSÖNNU SVAVARSDÓTTUR
BAKÞANKAR