Tíminn - 25.01.1980, Blaðsíða 10

Tíminn - 25.01.1980, Blaðsíða 10
10 Föstudagur 25. janúar 1980 Eftirlitskona i lestinni Marianne Strasser í Munchen: Margir hafa gaman af ]>vi að reyna að ferðasi meö lestunum, án þess af) borga. Þegar þeir veröa að borga sekt, verða sum- ir árásargjarnir eða jafnvel gr ipa til ofbeldis. Póstfreyja Ingrid Hinterneder I Munchen: „Viðskiptavinir" minir verða alltaf fegnir, þegar ég kem úr fríum. Því miður verða hundarnir það lika. Lögregluforingi Wilma Zamzow I Hamborg: Hrædd? Til þess hef ég engan tima. í St. Pauii þarf að hafa hraðann á. Ég ber engin vopn. Prestur Sus anne Kahl i Berlin: Ég læt til- finningar minar I ljós og er oft hrædd og hissa. Þess vegna koma konur jafnvel úr öðrum sóknum með áhyggjur sinar til min. Nunna Systir Cöliana I Munchen: Aður fyrr átti ég engan fridag. En nú nota ég hann til að hjóla og taka myndir á meðan vasapeningarn- ir minir endast. Þeir eru 10 mörk (u.þ.b. 2300 isl. kr.) á mánuði. Vel klæddar og hreyknar í þjónustu ríkisins Konur, sem bera einkennis- klæðnaðistarfi sinu, vekja hvar- vetna athygli. Hvort þær eru hreyknar af búnaði sínum og hvort hann hefur forréttindi i för með sér, hvaða áhr if hann hefur á karlmenn og hvað greinir þær frá öörum konum, frá þvi segja nokkrar þýskar konur, sem eru klæddar einkennisbúningi við störf sin I eftirfarandi grein. Þær lenda i stöðugum vand- ræðum meðkarla sem ekki bera einkennisklæðnað. Þó að ein- kennisklæddar konur hafi fyrir- fundist i Þýskalandi allt frá tim- um keisaranna, kemur i ljós, að einungis aðrar konur virða vald kynsystra sinna. Karlmenn viröast ekki enn hafa vanist þeim. — Einn var nærri búinn að drepa mig, segir Gertrud Mer tin, 46 á r a lögr eglukona. Hún hafði sett sektarmiða á bilrúöu, þegar eigandinn kom aðvlfandi greip i kraga hennar aftanfrá og herti svo lengi að hálsi hennar, að hún rankaði ekki við sér fyrr en á sjúkrahúsi. Það, að þessi óði tilræðismaður var „heldri maöur", segir Gertrud að sé dæmigert. — Aumingja stúdent- arnir verða aldrei árásargjarn- ir, en karlarnir á stóru dýru bflunum geta ekki sætt sig við að vera sektaðir af konu. Það finnst þeim frekja". Enn á árinu 1979 reka karlar upp stór augu, þegar þeir koma auga á konu I einkennisklæðnaði. Þó aö þeir hugsi ekki eins og þær fá þeir allir sömu hugrenningar, nefnilega kynhvötin vaknar. I hvert sinn sem karlmaður kem- ur auga á lögreglukonu, óskaði hann þess helst, að i stað ein- kennisbúningsins bærihún stutt- pils og svipu. En þar sem slikar hugrenningar hafa ekkert sam- eiginlegt með raunveruleikan- um, verða einkennisklæddar konur oftfyrir aðkasti frá óein- kennisklæddum körlum. Þar að auki taka karlar sjaldan mark á valdi einkennisklæddra kvenna. Hafi t.d. karl fengið sekt fyrir að leggja bfl slnum ólöglega bregst það ekki aö hann reynir að fá henni hnekkt með smjaöri skritlufrásögnum eða ógnunum. Engin kona getur verið svo ósvéigjanleg, hugsa þeir. En lög- reglukonur eru ekki aðeins ósveigjanlegar I slikum tilfell- um, þær verða að vera það. Einkennisbúningurinn veitir ekki vernd. Þvert á móti er helst svo að sjá sem margir almennir borgarar sjái rautt þegar þeir Hta lögreglukonu að starfi. Dag- farsprúðustu menn eiga þá til að æpa að þeim svlvirðingum. Þeir geta ekki afborið það að það sé kona sem á almannafæri setji of- an i við þá og gefi þeim aðvaran- ir. — I fyröta sinn sem ég var kölluð ógeðsleg flathis, var mér skapi næst að'hætta, segir Ger- trud Mertin. Maöur hennar varð að beita öllum sinum úrtölumætti til að fá hana ofan af þvi. Það var ekki fyrr en henni skildist að „hatrinu var ekki beint gegn per- sónu minni, heldur einkennis- búningnum". Þeir sem sinna yf irmanna- störfum verða gjarna árásargjarnir Eða valdinu sem búningurinn veitir þeirri, sem ber hann. Sú er a.m.k. reynsla Petru Heller sem vinnur sem lögreglukona á flugvellinum i Munchen-Riem. Petra, sem er 19 ára, á þvi að venjast i einkalifi að menn ausi yfir hana gullhömrum. Þvi er öfugt farið, þegar hUn er að störfum. Varla er einkennisbUn- ingnum um að kenna þvi að hann var hannaður i kjólameistara- tiskuskóla og er eins glæsilegur og mögulegt er, þegar um ein- kennisbúning rlkisins er að ræða.Þar fyrir utan hefur Petra varið skóstyrknum, 400 þýskum mörkum til kaupa á sandölum með 12 sentimetra háum hælum. En ekkert af þessu virðist skipta máli, þegar Petra gengur tilstarfa. Alltgengur þó vel, þeg- ar hún kannar hvort kvenkyns flugfarþegar bera vopn eða skoðar farangur með gegnum- lýsingu. En þegar að þvi kemur, að hún verður að koma i veg fyrir að flugfarþegi taki með sér óleyfilegan farangur I farþega- rýmið, kárnar gamanið. — Það er skrýtið segir Petra, að ein- mitt þeir, sem virðast gegna yfirmannastööum og eru tiðustu flugfarþegarnir, veröa ósvifn- astir. Undir engum kringumstæðum er borin viröing fyrir konunum einungis einkennisbUningsins vegna. Þær þurfa lika að sýna sérstaka færni I starfi. Sem dæmi má nefna dr. Ursulu Herr- mann frá Köln. Þessi 38 ára gamli læknir er fyrsti fluglæknir vestur-þýska hersins af hinu svokallaða „veika kyni" og sú staðreynd gleður hana mjög. — Hermennirnir bera mig á hönd- um sér, segir hún. En áður en hún náði svona langt varð hún að vinna i 2 ár sem læknir við starfsmannaskrifstofuhersins i Köln. Þetta tilbreytingarlausa starf hafði hún tekið, þar sem ekki hafði gengið vel aö reka lækningastofu með eiginmanni hennar dr. Klaus Herrmann. — iAðeins annað okkar gat verið yfirmaður þar, segir hún og þá var ekkert vafamál hvort þeirra það yrði — auðvitað hann. I herþjónustunni stendur hins vegar enginn karlmaöur I vegi hennar. Þar varð hún aðeins að standast nokkur erfið próf áður en hún var raðin og eftir það hlaut hún þjálfun ásamt 20 s tar fs br æðr um I að s kjóta, mar - Þrjár nýjar bækur frá Penguin Books Five Constitutions. Edited, with an Introduction, by S.E. Finer. Penguin Books 1979. 350 bls. Þetta rit er hugsað sem hand- bok fyrir stiídenta I stjórnlaga- fræðum og rikisrétti. S.E. Finer hefur lengi kennt þessar greinar við ýmsa breska háskóla. Hann segir i inngangi, að hann hafi oft á tiðum orðið bæði undrandi og hneykslaður á þvi, hve li'tt studentar þekki þær stjórnar- skrár, sem rannsakaðar séu i kennslustundum. Meginástæðu þessa telur hann vera þá að textar stjórnarskráa séu ekki fáanlegir nema i stórum og dýr- um útgáfum, sem studentar veigri sér við að lesa og geti alls ekki keypt. Til. þess að reyna að bæta Ur þessu ákvað Finer aö gefa út i enskri þýöingu texta þeirra fimm stjórnarskráa, sem mest er fjallað um i kennslu i þessum bókum fræðum við vestræna háskóla um þessar mundir. Finer ritar ýtarlegan inngang og skýringar við stjórnarskrárnar fimm, auk þess sem hann ber þær saman i einstökum atriðum.Einnigritar hann góðan kafla um gildi stjórnarskrár, og ræðir spurn- inguna, hvort þær séu yfirhöfuð nauðsynlegar. Þær fimm stjórnarskrár; sem um er fjallað I bókinni eru: Stjórnarskrá Bandarikjanna, frá 1787, Stjórnarskrár Sovét- rikjanna frá 1936 og 1977, Stjórnarskrá Sambandslýö- veldisins Þýskalands, frá 1949, og loks Stjórnarskrá 5. franska lýðveldisins, frá 1958. Að auki er birtur texti frönsku mannrétt- indayfirlýsingarinnar frá 1789 og inngangurinn aö stjórnar- skrá 4. franska lýöveldisins frá 1946. Bretar eiga sér, sem kunnugt er, enga ritaða stjtírnarskrá,en höfundur ræðir nokkuð um bresk stjórnskipunarlög og hefðir og ber saman við þær stjórnarskrár^sem áðurer getiö. Paoio Filo della Torre, o.fl (útg.). Eurocom munism: Myth oi Reality?

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.