Tíminn - 17.03.1990, Side 10

20
HELGIN
Laugardagur 17. mars 1990
SAKAMÁL SAKAMÁL SAKAMÁL SAKAMÁL SAKAMÁLSAKAMÁL
Heimilisvinurinn
myrti sex
móður
Óheppnin elti löngum Lisu Guardiola og þegar hún var myrt þá misstu sex ung
barna
I Hvað olli því að fremur
óvelkominn heima-
gangur svipti þrenna
unga tvíbura móður
sinni? Hann gaf enga
viðunandi skýringu
sjálfur og ólíklegt er að
hann sitji inni lengur en
15 árfyrir vikið.
Hefði einhver verið að virða fyrir
sér skóglendið þennan svala morgun
hinn 16. nóvember 1987 þá hefði
hann séð grannvaxna konu hlaupa
niður stuttan slakka að næsta húsi.
Hún datt en stóð upp aftur. Augljóst
var að eitthvað var ekki með felldu.
Konan var með skelfingarsvip á and-
litinu og æddi bara áfram. Aða baki
hennar í ffiðsælu umhverfi við inn-
ganginn að Regional—garðinum, gat
að líta ólýsanlegan hrylling.
Nokkrum mínútum síðar opnaði ná-
grannakonan dyr sínar og varð litið
framan í tárvott andlit kunningja-
konu sinnar sem skalf öll á beinunum
og stamaði með erfíðismunum hvað
hún hafði séð rétt áður. Konan dró
hana inn í húsið, studdi hana til sætis
og hringdi síðan í neyðarsímann.
Nokkru neðar við sömu götu var Ir-
vine—lögreglustöðin, fámenn en vel
metin stöð. Bíll var þegar sendur að
garðinum sem er staðsettur milli
Santa Ana og Costa Mesa í Or-
ange—umdæmi í Kalifomíu.
Fulltrúi lögreglustjóra í Or-
ange—umdæmi, Richard Olson,
kom á eftir lögreglubílnum. Þá var
klukkan rúmlega sex að morgni.
Menn vissu hvar þeir áttu að leita og
þegar þeir litu inn í kjarrið sem var
hálfskrælnað vegna þurrkanna sáu
þeir að konan hafði ekki séð neinar
ofsjónir. Sú sem hringdi hafði eftir
henni að „það lægi nakið lík í kjarr-
inu“.
Það var þar sannarlega, lá á grúfú og
var af feitlaginni konu. Yfir efri hlut-
anum og niður fyrir mitti var lauf og
sprek. Líkið var nakið að öðru Ieyti
en því að skrautlegar bikini—buxur
voru flæktar um annan öklann. Það
þótti strax benda til kynferðislegs of-
beldis eða að minnsta kosti tilraunar
til slíks.
Aðkoman var óhugnanleg en Olson
var vel þjálfaður í starfi og byijaði á
að ganga úr skugga um að konan
væri látin. Þá hraðaði hann sér að bíl
sínum og kallaði á alla þá hjálp sem
til reiðu var.
Þetta var upphafið að einu erfiðasta
morðmáli í sögu umdæmisins. Rann-
sóknin lá eins og mara á Olson i
meira en tvö ár. Hann hugsaði um
málið ffá því hann vaknaði á morgn-
ana og þar til hann sofhaði á kvöldin
allan þann tíma.
Eftir rannsókn sem tók yfir mikið
svæði, jafnvel út yfir landamerki
Kalifomíu, þá lauk málinu á mjög
svo óvenjulegan hátt í þéttsetnum
réttarsal á heitu síðdegi í júní 1989.
Þá var það ekki mál Olsons lengur,
bom móður sína.
heldur herskara annarra sem unnið
höfðu sleitulaust að rannsókn þess.
Hver var hin myrta?
Þegar slóðin lá til Houston í Texas
tóku Winkelman lögregluforingi og
tæknimenn hans við. Þegar allt var
samanlagt höfðu menn hér gullið
tækifæri til að láta reyna á alls kyns
rannsóknartækni sína.
Morguninn sem líkið fannst kom í
hlut Olsons að skýra fyrir rannsókn-
arlögreglumönnum hvemig hann
kom að því. — Henni var fleygt
héma, sagði einn. — Þetta kemur
ekki heim og saman öðmvísi.
Enginn mótmælti því svo sem. Kon-
an virtist vera af mexíkönskum upp-
mna og enginn kannaðist við hana úr
nágrenninu. — Hver hættir á að
fleygja líki inni í íbúðahverfi þegar
örstutt er í óbyggð svæði í tvær áttir?
spurði annar.
Læknirinn setti plastpoka um hend-
ur líksins til vamar þeim. Þar sem um
nauðgun virtist að ræða var líklegt að
konan hefði tekið á móti árásarmann-
inum og undir nöglum hennar gætu
Ieynst leifar af húð hans og jafnvel
blóð. Ekkert sem bent gat til hver
konan var, var á líkinu, ekki einu
sinni hringur og hvergi nálægt var
neinn hlut að sjá.
Læknirinn taldi að konan hefði ver-
ið kyrkt með vír eða einhvers konar
spotta. Síðan var búið um líkið og
það flutt í líkhúsið, enn ónafngreint.
Það var þó ekki lengi. Menn höfðu
strax farið að finkemba næsta ná-
grenni í leit að einhveijum vísbend-
ingum. Gægst var á bak við hvert tré
og hvem mnna og loks fann einhver
kvenveski. Engir peningar vom í því
en nóg af skilríkjum.
Samkvæmt þeim hét hún Lisa Mar-
ia Guardiola, var bláeyg, 178 sm há
og tæp 90 kg. Hún var skráð til heim-
ilis í fjölbýlishúsi í Santa Ana.
Olson ók þangað og ræddi við hús-
vörðinn. Hann kvaðst ekki vita til
þess að neinn með þessu nafni byggi
í húsinu. Nokkrir íbúar sögðu einnig
að þeir hefðu aldrei heyrt minnst á
Lisu Guardiola. Hins vegar könnuð-
ust yfirvöld við hana. A skrám þeirra
sást að gefin hafði verið út ákæra á
hendur henni 1984 fyrir að gefa út
innstæðulausar ávísanir hvað eftir
annað. Hún lét allar aðvaranir sem
vind um eyru þjóta.
Læknirinn fann ekki margt á líkinu
annað en farið á hálsinum og nokkrar
skrámur. Undir líkinu fannst effi
hluti baðfatanna en bönd í honum
vom of sver til að falla að kyrkingar-
farinu. Læknirinn staðhæfði að það
væri eftir grannan spotta, jafnvel
skóreim. Líklega hefði hún verið
myrt milli kl. tvö og þijú um nóttina.
Tæknimenn lögreglunnar töldu sig
vissa um að Lisa hefði verið myrt á
öðmm stað og líkið síðan flutt til
garðsins. Ekki var unnt að sjá að kon-
unni hefði verið nauðgað en þó hafði
að líkindum verið gerð tilraun til
þess.
Sex bama móðir
Leitarmenn fúndu skó Lisu, nælon-
þráð og ódýrt armbandsúr í nær fimm
km fjarlægð, meðffam fáfomum veg-
arspotta. Nú fékk lögreglan upplýs-
ingar um hvar Lisa hefði í raun átt
heima og fór þangað. Það var þriggja
herbergja íbúð í Anaheim. Það sem
þeir komust að þar gerði málið enn
flóknara. Lisa var sem sé hamingju-
samlega gift og sex bama móðir.
Hvemig stóð á því að hún hafði verið
á baðfotum úti um miðja nótt?
Það kom í hlut Olsons að tilkynna
eiginmanninum að lík hefði fúndist
og væri sennilega af konu hans.
Skömmu síðar staðfesti hann það
formlega. Lisa Guardiola hafði verið
24 ára. Maður hennar sagði að hjóna-
bandið hefði verið prýðilegt og böm-
in sex vom þrennir tvíburar, fimm
drengir og ein stúlka, á aldrinum
fimm ára til 11 mánaða.
Aðfaranótt 16. nóvember sagðist
Guardiola hafa boðið góða nótt og
farið í rúmið um tvöleytið en þá hefði
Lisa verið inni í stofú að horfa á sjón-
varpið. Þegar hann vaknaði var hún
horfin. Hann hringdi til vina og ætt-
ingja og lét sér detta í hug að hringja
á lögregluna líka.
Þær upplýsingar sem lögreglan fékk
hjá ættingjum vora þær að morðið
væri bara einn harmleikurinn enn hjá
fjölskyldunni. í fyrsta lagi þjáðist
Lisa Guardiola af krabbameini í
barka og leið stöðugar þjáningar.
Ástand hennar hafði versnað því hún
hafði ekki ráð á að kaupa þau lyf sem
hún þurfti á að halda. Auraráðin vom
svo lítil að Lisa hafði nokkmm ámm
áður gripið til þess ráðs að skrifa inn-
stæðulausar ávísanir.
— Hún gerði það af því bömin
höfðu ekkert að borða, sagði eigin-
maðurinn. — Við gátum hvergi feng-
ið hjálp. Allar leiðir virtust lokaðar.
Eins og það nægði ekki þá hafði hann
sjálfúr misst vinnuna sem vörubíl-
stjóri. Fjölskyldubíllinn stóð í bíl-
skúmum því ekki vom til peningar
fyrir bensíni. Húsaleigan var í skuld
og mánuði áður hafði Lisa verið 10
daga á sjúkrahúsi vegna krabba-
meinsins og útilokað var að þau gætu
borgað þann reikning.
Lögreglumenn ræddu við nágrann-
ana og þeir sem þekktu Guardi-
ola—fjölskylduna bám henni vel
söguna. Fólk þama var yfirleitt fá-
tækt en deildi með sér því sem af-
gangs var.
Hvar var heimilisvinur-
inn?
í kjölfar morðs Lisu Guardiola greip
um sig hræðsla á svæðinu. Sumir
fengu sér byssur og allir fóm að læsa
að sér, jafnvel um hábjartan dag og
hleyptu engum ókunnugum nálægt
dymm sínum. Allir vom vissir um að
kynferðisglæpamaður gengi laus.
Glæpir vom sjaldgæfir á þessum
slóðum. Sjö ár vom liðin síðan þama
hafði verið ffamið morð og sá morð-
ingi hafði verið dæmdur til dauða og
sat í fangelsi.
Lögreglan velti fyrir sér hvort hér
væri um að ræða geðbilaðan mann.
Leitin og rannsóknin færðust óðfluga