Morgunblaðið - 17.09.2008, Blaðsíða 30

30 MIÐVIKUDAGUR 17. SEPTEMBER 2008 MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
✝ Þórey Ólafs-dóttir fæddist á
Naustum 1 á Akur-
eyri 15.2. 1942.
Hún andaðist laug-
ardaginn 6. sept-
ember sl.
Foreldrar henn-
ar eru Ólafur Guð-
mundsson, f. á
Naustum 15.5.
1918, d. 5.3. 2005,
bóndi og síðar
verkamaður, og
Sveinbjörg Bald-
vinsdóttir, f. að
Hálsi í Öxnadal 6.12. 1916, hús-
freyja að Naustum 1.
Systkini Þóreyjar eru: Helga
Steinunn f. 14.7. 1937, Herdís f.
11.9. 1944, Lilja Rósa f. 26.6.
1947, Magnús f. 3.4. 1950 og
Aðalheiður f. 16.6. 1956.
Þann 24.5. 1969 kvæntist Þór-
ey Benidikt Sigurbjörnssyni
húsasmíðameistara f. 4.1. 1932 að
Ártúni í Höfðahverfi. Þau bjuggu
Sverrisdóttur f. 4.4. 1955. Börn
þeirra eru Selma f. 16.5. 1975 og
á hún 2 börn. Benidikt f. 30.4.
1978 og á hann 3 börn, Anna
Sigurbjörg f. 3.11. 1982, á hún
eina dóttur, og Helga Bergrún f.
11.3. 1984.
2) Sveinn Eyjólfur f. 23.2. 1958,
kvæntur Auði Eiðsdóttur og eiga
þau 3 dætur, Anna Gréta f 24.11.
1987 og á hún 2 dætur, Bergþóra
f 26.12. 1991 og Guðrún f 21.8.
1995.
3) Matthildur f. 16.12. 1961,
gift Þorsteini Árna Gunnarssyni f
2.5. 1959. Börn þeirra eru: Gunn-
ar Þorvaldur f. 28.1. 1981 og á
hann einn son, Anna Þóra f.
16.12. 1992 og Veigar Þór f. 26.2.
1998.
Þórey var gagnfræðingur frá
Gagnfræðaskóla Akureyrar 1958
og fór svo í húsmæðraskólann á
Laugalandi 1960–1961. Hún vann
við ýmis störf í gegnum tíðina en
síðustu 5 árin vann hún sem
starfsstúlka í þvottahúsinu á
dvalarheimilinu Hlíð á Akureyri.
Þórey verður jarðsungin frá
Glerárkirkju í dag og hefst at-
höfnin kl 14.
allan sinn búskap í
Skarðshlíð 21 á
Akureyri. Dóttir
Þóreyjar og Jóhanns
Steinmanns Sigurðs-
sonar er Elínrós, f.
26.7. 1966, maki Sig-
urjón Hermann Her-
bertsson f. 31.10.
1962. Dóttir Elínrós-
ar og Bjartmars
Ágústssonar er
Nanna Þórey f. 3.2.
1988. Sigurjón á 4
börn úr fyrra hjóna-
bandi. Dóttir Þór-
eyjar og Benidikts er Anna, f.
24.3. 1969, maki Ólafur Jónsson f.
1.10. 1968. Börn Önnu og Guð-
laugs Smára Jóhannssonar eru
Hildur Dögg f. 10.8. 1996 og
Jóhann Aðalbert f. 26.11. 2003.
Ólafur á fyrir eina dóttur. Beni-
dikt átti 3 börn frá fyrra hjóna-
bandi sem Þórey gekk í móður
stað. Þau eru: 1) Sigurbjörn f.
22.11. 1952, kvæntur Emelíu
Elsku mamma mín, ég trúi því
ekki að þú sért dáin, en Guð hlýtur
að hafa ætlað þér eitthvað stærra og
meira hlutverk. En þú sem varst
alltaf svo yndisleg og góð og vildir
allt fyrir alla gera, móðurarmur
þinn var sá besti og það var alltaf
svo gott að leita til þín og þú fylgdist
alltaf vel með okkur öllum. Alltaf
hringdir þú í mig minnst þrisvar á
dag bara til að heyra í mér hljóðið og
ég talaði við þig um tíuleytið á föstu-
dagskvöldið og þú varst svo ham-
ingjusöm og ekkert var að. Svo farið
þið pabbi að sofa í hjólhýsinu ykkar
og þú vaknar ekki meir, ég get bara
ekki skilið þetta og sárið í hjartanu
er stórt, en vonandi fæ ég einhvern
tímann svör við öllum mínum spurn-
ingum. Ég hefði ekki getað hugsað
mér betri móður og uppalanda og þú
og pabbi eruð klettarnir í lífi mínu
og höggið er þungt og stórt að missa
þig. Minningarnar um þig geymi ég
í hjarta mínu, elsku mamma mín, og
við systkinin og barnabörnin höld-
um fast utan um pabba og ömmu í
þessari miklu sorg okkar allra.
Þú ert einstök fyrir Guði
miklu meira virði en nokkur
jarðneskur auður.
(Höf. ók.)
Ég kveð þig í bili, elsku mamma,
ég trúi því að við hittumst aftur.
Þín dóttir
Anna.
Þórey systir mín varð bráðkvödd
laugardaginn 6. september sl. Hún
kvaddi óvænt og skyndilega. Um-
hyggja er það orð sem fyrst kemur
upp í hugann þegar ég minnist
hennar. Umhyggja er margslungið
fyrirbæri sem okkur er mislagið að
veita. Til þess að hún sé sönn þarf
margt til, svo sem kærleik, auðmýkt
og jákvæða afstöðu til annarra og
áhuga á vegferð þeirra. Allt þetta
hafði systir mín til að bera í ríkum
mæli. Sá sem er heill í umhyggju
sinni lætur ekki mikið á henni bera.
Þann háttinn hafði Eyja ævinlega á.
Ávallt einkenndist umhyggjusemi
hennar af hógværð og lítillæti, en
þeir sem hennar nutu stóðu styrkari
eftir. Mig grunar að stundum hafi
meira verið gefið en þegið. Það var
þó aldrei látið í ljós, jafnan hugsað
meira um aðra.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir.)
Á kveðjustundu vil ég þakka
kærri systur minni allar góðu stund-
irnar fyrr og síðar. Þeirra mun ég
sakna mjög, við áttum margt gott
hljóðskraf saman. Ég bið góðan guð
að styrkja Benna, börnin og fjöl-
skyldur þeirra í sorginni og missi
þeirra. Guð blessi minningu Þóreyj-
ar Ólafsdóttur.
Magnús Ólafsson.
Mamma, elsku hjartans engillinn
minn.
Að sitja hér og vera að skrifa
minningargrein um þig er nokkuð
sem ég hélt að ég þyrfti ekki að gera
strax.
Þú sofnaðir föstudagskvöldið 5.
september í Rima, litla sumarhús-
inu ykkar pabba, og lést í svefni um
nóttina. Ekkert var hægt að gera,
þú varst bara farin og pabbi stendur
einn eftir og það er svo sárt.
26 ára gömul fluttir þú sem ráðs-
kona til Benna pabba, í Skarðshlíð
21, með mig á öðru ári. Þar tókst þú
við heimili og 3 móðurlausum börn-
um sem pabbi hafði eignast í fyrra
hjónabandi. Þú hefur oft sagt mér
frá því, að þegar við vorum að fara
að borða okkar fyrstu kvöldmáltíð
þarna, hafi ég sagt, pabbi taka Ellu,
og hann tók mig í fangið og þú
fékkst tár í augun. Síðan hefur
Benni verið minn besti faðir sem
hugsast getur. Börnunum hans,
þeim Sibba, Sveini og Hildi hefur þú
reynst sem besta móðir og verður
pabbi þér ævinlega þakklátur og ég
veit að þau sakna þín sárt.
Þann 24. mars 1969 fæddist litla
systir mín hún Anna, hún grætur
sárt og missir hennar er mikill, en
ég verð að reyna að vera sterk fyrir
hana.
Þið giftuð ykkur svo 24. maí sama
ár, svo mikil ást og innileiki hefur
verið á milli ykkar að unun hefur
verið að sjá. Þið voruð alltaf saman
og gerðuð allt saman.
Þegar ég eignaðist dóttur mína
hana Nönnu Þóreyju, varðstu svo
glöð og ánægð, og verð ég alltaf
þakklát fyrir það, mamma mín.
Hún saknar þín svo ofboðslega
mikið. Þið voruð mikið búnar að
spjalla og brasa saman og alltaf átti
hún vísan faðm til að leita í. Og alltaf
var það þegar við vorum að keyra
hér á milli Akureyrar og Dalvíkur,
þá fylgdu orðin: Keyrið nú varlega
og hringið í mig þegar þið komið
heim.
Hugur minn hefur flakkað svo
mikið undanfarna daga, en minning-
arnar ætla ég að geyma í hjarta
mér, ástin mín. Oft vorum við búnar
að sitja saman þegar ég var lítil og
syngja og fyrsta lagið sem þú
kenndir mér var Kóngaljós, því þú
sagðir að ég væri kóngaljósið þitt.
Fyrsta bænin mín er „Nú legg ég
augun aftur“ og hef ég beðið bænina
á hverju kvöldi. Elsku mamma, að
fara svona snögglega er svo sárt,
enginn tími til að kveðja, við áttum
eftir að gera svo margt en það bíður
betri tíma þar til við hittumst á ný.
Hlýr móðurfaðmur og móðurkoss,
orðin Ég elska þig og heyri í þér á
morgun, lifa í hjarta mér.
Elsku pabbi og systkini mín, sorg-
in er sár og stór, en við verðum að
vera sterk, mamma hefði viljað það.
Elsku amma mín, að horfa á eftir
barninu sínu er eitthvað sem enginn
á að gera, en ég veit að afi hefur tek-
ið vel á móti henni. Mamma, ást-
arengillinn minn, sofðu rótt uns við
hittumst á ný. Guð geymi þig og
vertu minn verndarengill.
Mamma, elsku mamma,
man ég augun þín,
í þeim las ég alla
elskuna til mín.
Mamma, elsku mamma,
man ég þína hönd,
bar hún mig og benti
björt á dýrðarlönd.
Mamma, elsku mamma,
man ég brosið þitt;
gengu hlýir geislar
gegnum hjarta mitt.
Mamma, elsku mamma,
mér í huga skín,
bjarmi þinna bæna,
blessuð versin þín.
Mamma, elsku mamma,
man ég lengst og best,
hjartað blíða, heita –
hjarta, er sakna ég mest.
(Sumarliði Halldórsson.)
Þitt kóngaljós,
Elínrós.
Mig langar í örfáum orðum að
minnast mágkonu minnar, Þóreyjar
Ólafsdóttur eða Eyju eins og hún
var alltaf kölluð. Það var alltaf gott
að koma til Eyju, það var góður andi
hjá henni og hún tók alltaf vel á móti
gestum. Eyja hafði sérlega gaman
af því að hafa fólk í kringum sig og í
góðra vina hóp var oft glatt á hjalla.
Hún var kona sem vildi öllum gott
gera og hvort sem var í Skarðshlíð-
inni eða út í Rima þá var alltaf tekið
vel á móti manni með kaffi og til-
heyrandi.
Eyja var söngelsk og vildi gjarn-
an að lagið yrði tekið þegar fólk kom
saman og þá spilaði Benni gjarnan
undir á harmonikkuna. Þetta voru
oft hinar mestu gleðistundir og frá
þeim á ég margar góðar minnigar.
Kæri bróðir, sendi þér og fjöl-
skyldu þinni mínar dýpstu samúðar-
kveðjur.
Meigi guð styrkja þig á þessari
stundu.
Ingi Ragnar og fjölskylda.
Elsku amma mín, núna er þetta
allt svo erfitt, ég trúi því ekki að þú
sért farin og komir aldrei aftur. Þú
misstir af svo miklu hjá okkur, ég
vildi að ég hefði haft lengri tíma með
þér, og ég vildi að ég hefði hringt í
ykkur afa þegar ég var á Reykjum,
en svona getur lífið verið ósann-
gjarnt. En af því að þetta gerðist
svona snöggt þá er bara eins og
trukkur hafi keyrt yfir okkur öll, en
við fáum þessu víst ekki breytt og ef
ég mætti ráða værir þú hér enn.
Langafa hlýtur að hafa vantað ein-
hvern til að tala við og knúsa. Og þó
að ég sé ung þá skil ég þetta alveg
en eins og mamma þá neita ég að
trúa að þú sért dáin. Það var alltaf
svo gott að koma til ykkar eftir
skóla og bara alltaf, það er rosa
skrítið að koma þarna núna og sjá
þig ekki í stólnum þínum og heyra
þig segja: „Halló, hver er þetta?“
„Ó, ert þetta þú elskan mín, komdu
inn til ömmu“. Nú geymi ég minn-
ingar í hjarta mínu og þar verða þær
að eilífu, þú varst mér allt og verður
það alltaf. Ég trúi því að við eigum
eftir að hittast síðar, en þangað til
vakir þú yfir mér.
Ég elska þig meira en allt, elsku
amma mín.
Þín ömmustelpa
Hildur Dögg.
Elsku hjartans amma mín, ég skil
bara ekki að þú sért dáin, þú sem
kenndir mér svo margt og varst allt-
af svo góð við mig. Og það var alltaf
svo gott að koma til ykkar afa í
Skarðshlíðina eða út í Rima. Ég
sakna þín svo sárt, elsku amma mín.
Ó, Jesú bróðir besti
og barnavinur mesti,
æ, breið þú blessun þína
á barnæskuna mína.
(Páll Jónsson.)
Takk fyrir allt, þinn ömmustrák-
ur
Jóhann Aðalbert.
Elsku amma mín og nafna, af
hverju er lífið svona óréttlátt núna?
Þú áttir svo miklu meiri tíma eftir
með okkur, en þér er greinilega ætl-
að stærra hlutverk hjá Guði. Það er
svo erfitt að trúa því að þú sért farin
frá okkur, en elsku amma, við vor-
um búin að eiga æðislegar stundir
saman, ég, þú og afi. Ég flutti til
ykkar í Skarðshlíðina haustið 2004
þegar ég byrjaði í Verkmenntaskól-
anum en svo hætti ég veturinn 2006
og fór aftur til Dalvíkur. En á nýárs-
dag á þessu ári flutti ég til ykkar á
nýjan leik því að ég var komin með
vinnu hérna í bænum, í vor fékk ég
svo þá flugu í höfuðið að drífa mig í
skólann aftur og ég gleymi því ekki
hvað þú varst bæði ánægð og stolt af
þessari ákvörðun minni.
Þú varst svo góð vinkona og ég
gat alltaf leitað til þín og fengið að
hjúfra mig upp í þinn hlýja og mjúka
faðm ef eitthvað á reyndi og þú vild-
ir alltaf gera allt fyrir alla ef þú
mögulega gast. Svo vorum við alltaf
að stefna á kennslustund í sýróps-
lengjubakstri, það gerir engin eins
góðar sýrópslengjur og þú og þetta
langaði mig endalaust til að læra en
sú kennslustund verður að bíða. En
elsku engillinn minn, ég er svo sár
og reið við sjálfa mig fyrir það að
hafa ekki komið til þín í vinnuna á
föstudaginn og knúsað þig og kysst
áður en ég fór til Dalvíkur en ég
hugsaði með mér að ég myndi knúsa
þig, kyssa og hjúfra mig upp að þér
þegar ég kæmi aftur til ykkar á
sunnudagskvöldið, ég fékk ekki að
kveðja þig almennilega og það er
sárt, hjartað mitt er svo rifið og
tætt. En amma mín, ég vil þakka þér
fyrir allt sem þú gerðir fyrir mig, ég
ætla að búa hjá afa áfram og við ætl-
um að styðja hvort annað í þessari
miklu sorg og við höldum utan um
langömmu og alla fjölskylduna.
Elsku engillinn minn, ástar þakk-
ir fyrir allt.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson.)
Þín nafna
Nanna Þórey
Elsku Eyja.
Okkur langar í fáum orðum að
þakka þér allt sem þú hefur gert
fyrir okkur frá því þú komst í
Skarðshlíðina og gekkst okkur í
móðurstað. Það er sárt að hugsa til
þess að að þú sért ekki hér lengur.
Upp koma ótal góðar og skemmti-
legar minningar sem við búum að
ævilangt. Þú hugsaðir alltaf vel um
okkur og passaðir ætíð að við hefð-
um það gott. Þegar við vorum lítil þá
leið varla sú helgi á sumrin að ekki
var farið í útilegur með tjald í
Skarðsskóg, Flateyjardal og Fjörð-
ur, að ógleymdum ferðum okkar til
Ísafjarðar, og vítt og breitt um land-
ið. En síðustu 20 árin hafið þið pabbi
unað ykkur vel í litla sumarbústaðn-
um ykkar í Rima úti í Höfðahverfi,
þangað fóru þið alltaf þegar þið gát-
uð, og þó að Rimi væri ekki stór bú-
staður var alltaf nóg pláss og
hjartarými þegar við komum í
heimsókn. Elsku Eyja, minning þín
lifir í hjörtum okkar.
Undir dalanna sól við minn einfalda óð
hef ég unað við kyrrláta för.
Undir dalanna sól hef ég lifað mín ljóð,
ég hef leitað og fundið mín svör.
Undir dalanna sól hef ég gæfuna gist,
stundum grátið en oftast í fögnuði kysst.
Undir dalanna sól á ég bú mitt og ból
og minn bikar, minn arin, minn svefnstað
og skjól.
(Hallgrímur frá Ljárskógum.)
Matthildur, Sveinn
og Sigurbjörn.
Til elsku Eyju systur minnar
Þú ert ljós í myrkri minnar sálar,
minningarnar ylja á sorgarstund.
Er þræddi’ eg ljósi byrgðar brautir hálar,
birti upp þín hlýja og góða lund.
Þú gafst mér von í veður- lífsins dróma
vinur, sem að aldrei gleymist mér,
með nálægð þinni hvunndag léstu ljóma
og lífið varð mér sælla nærri þér.
Þú verður hér í draumi dags og nætur
ef dreyra þakinn hugur kvelur mig,
er sorgir á mig herja’ og hjartað grætur
huggunin er minningin um þig.
Vertu sæl, ég kveð með harm í hjarta,
þú hefir lagt af stað þín síðstu spor.
Til himnaföður liggur leið þín bjarta,
liðnar þrautir, aftur komið vor.
(Rúna Guðfinnsdóttir)
Hinsta kveðja, þín systir
Herdís.
Elsku Þórey, eða Eyja frænka
eins við kölluðum þig alltaf, við syst-
ur skrifum þessi orð þér til minn-
ingar vitandi það að þú sért nú kom-
in á betri stað, sitjir við háborðið
með Óla afa og hinum englunum,
horfir niður til okkar og brosir. Þér
líður vel.
Mamma færði okkur systrum
þær fréttir að Eyja frænka væri dá-
in. Það gerði hún laugardagsmorg-
un einn í byrjun september, það var
fallegt haustveður og kyrrð ríkti yf-
ir bænum okkar. Viðbrögð okkar
systra voru eins, við trúðum því
ekki að hún elsku Eyja frænka hefði
verið tekin frá okkur jafn skjótt og
raun ber vitni. Hún sofnaði bara,
það gerist stundum, sagði mamma í
viðleitni sinni til að veita einhverjar
skýringar. Þegar við systur vorum
litlar vorum við svo heppnar að eiga
heimili mjög skammt frá þínu. Það
var gott að horfa út um stofuglugg-
ann í Skarðshlíð 24 og sjá ljósið í
glugganum í Skarðshlíð 21. Því við
vissum að þangað gátum við hlaupið
hvenær sem var og þegið nýbakað-
ar kleinur og mjólk eða faðmlag frá
Eyju frænku þegar þannig stóð á.
Dyrnar þínar stóðu okkur alltaf
opnar og litum við ávallt á Skarðs-
hlíð 21 sem okkar annað heimili.
Stundum þurftum við líka að hlaupa
með miða á milli þín og mömmu með
mikilvægum skilaboðum, þú varst
vön að pakka þeim vel í lófann okk-
ar og segja að þú treystir okkur fyr-
ir mikilvægum upplýsingum. Við
pössuðum skilaboðin alltaf vel og
þegar við færðum þér svarið til
baka hrósaðir þú okkur vel og laun-
aðir með brosi og knúsi.
Við eigum margar góðar minn-
ingar um þig, það er ekki pláss fyrir
þær allar hér en þær búa í huga
okkar og hjörtum og þær rifjum við
systurnar reglulega upp.
Elsku Eyja okkar við skrifum
þessi orð til þín með miklum sökn-
uði enda reyndist þú okkur systrum
alltaf vel á uppvaxtarárum okkar og
fyrir það verðum við ávallt þakk-
látar. Haltu áfram að brosa og gefa
af þér hlýju eins og þér einni var
lagið.
Hvíldu í friði, elsku frænka.
Elsku Benni, Ella, Anna og aðrir
aðstandendur, við vottum ykkur
samúð okkar, hugur okkar er hjá
ykkur á þessum erfiðu tímum.
Sólrún og Sveinbjörg
Torfadætur.
Þórey Ólafsdóttir