Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.12.1916, Blaðsíða 1

Skinfaxi - 01.12.1916, Blaðsíða 1
12. BLAÐ S&vKvJatx REYKJAVÍK, DESEMBER 1916. VII. ÁR. Skipulag ungmennafélaganna. Ein er sú hlið ungmennafélagshreyf- ingarinnar, sem lítið hefir verið talað um, en er þó mjög mikilsverð. Það er sú mikla æfing sem samvinnan veitir ung- lingunum, æfing í að starfa saman í stór- um heildum og að hlíta föstu skipulagi. Þetta er mikilsvert af því, að sundur- lyndi og sjálfbyrgingsháttur eru erfða- gallar íslendinga. Forfeður okkar þjáðust af sama meininu í Noregi. Og einangr- unin i dreifðu bygðunum hér á landi gerði þessa vöntun ennþá bagalegri. Vegna staðhátta var meginhluti þióðarinnar alls ókunnur landinu, nema átthögunum. Og skoðanir manna mótuðust í samræmi við þetta. Flestir urðu átthagabundnir i hugs- un og verki, þó ekki væri að lögum. Alloft leiddi af þessu deyfö og sljóleika. Hver bjó að sínu. En þar sem dugnaður- inn var meiri, breyttist heimóttarskapurinn of oft í átthagagorgeir, sem vilti fólkinu sýn, ól upp í einstaklingunum ramskakkar skoðanir um eigin mátt og rétt. Sjálf- byrgingurinn vildi vera sjálfum sér nógur og trúa á mátt og megin. En þegar hann kom að Grettistakinu, sem lá þvert yfir götuna* þá varð hann ráðþrota. Þrautin varð óleyst, Bjargið óhreyft eftir á alfara leiðinni. Einstaklingurinn gat ekki Iyft því. Ekki heldur fáir menn. Til að ryðja því úr veginumljjþurfti samhuga og samæfða PÍóð. Grettistokin eru mörg á leið íslensku þjóðarinnar. Og þau eru miklu fleiri en þurft hefði að vera, vegna þúsund ára gamallar sundrungar i þjóðfélaginu. Og þau halda áfram að liggja þvert yfir götu, þangað til bitur reynsla hefir kent brendu börnunum að forðast eldinn. Það sem unga fólkið þarf að vita er það, að ekkert heimili er nógu sterkt til aS standa eitt saman. Heldur ekki ein sókn, hreppur eða sýsla. Þjóðin öll, eða sama sem það, þarf að geta orðið sam- taka, þegar mikið liggur við. Samband ungmennafélaganna er spor i áttina. Það er einn þráður i hinni miklu afltaug, sem myndast þarf áður en þjóðin getur lyfti Grettistaki. Það á nú ítök í uieira en hálfu landinu, og það er stöð- ugt að færa út kvíurnar, eftir því sem framsýnir menn í ýmsum landshlutum skilja betur, að einstök félög og smásam- bönd eru ekki nema dægurflugur, bundin við einstaka dugandismenn sem halda þeim uppi um stundarsakir. Fyrir þessu er margföld reynsla. En það væri undarlegt, og næstum óeðlilegt, ef sundrunginn hyrfi alt í einu, og alstaðar, eins og þoka fyrir morgun- sól. Það væri eins og Englendingar kom- ast að orði „of gott til að vera satt". Sigurinn fæst ekki nema með baráttu og dýrkeyptri reynslu. Samheldnin meðal unga fólksins er heldur ekki of mikil ennþá. Það er margt sem skiluv, og margt af því framúrskarandi smátt, ekki nema af- brigðif afj átthagastærilætinu. Ann£irstaðar

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.