Skinfaxi - 01.02.1958, Side 19

SKINFAXI
19
Guðmundur skáld Böðvarsson
er fæddur árið 1904. Hann er
Borgfirðingur að ætt og upp-
runa og af miklu skáldakyni.
Hann býr búi sínu að Kirkju-
hóli í Hvítársíðu. Jafnvel hinir
vandlátustu búmenn í uppsveit-
um Borgarfjarðar bera honum
bann vitnisburð, að liann sé
kunnáttusamur, hagsýnn og að
öllu hinn nýstasti bóndi.
En samt sem áður er hann
orðinn eitt af merkustu Ijóð-
skáldum íslendinga, og er þá
mikið sagt. Hann er mikill mál-
og bragsnillingur, smekkvís um
val orða og hkinga, raunsær
og draumamaður i senn. Hann
ann allri fegurð, livar sein lnin
hirtist sjónum lians, liefur næmt
auga, eyra og tilfinningu fyrir
hverju tilbrigði islenzkrar nátt-
úru, ber gott skyn á aldalanga
menningarbaráttu íslenzlui þjóð-
arinnar við hin erfiðustu skil-
yrði, en sér vitt um veröld og
bjáist með þjáðum, hvar sein þeir
eru á jörðinni og hvert scm er
þeirra litarraft. Kvæðið í vor,
(jti&mundu
uóinundur lOoóuaraon:
I V □ R
Úr Undir óttunnar himni.
T nótt urðu allar grundir grænar í dalnum,
því gróðursins drottinn
kom sunnan af hafi og hafði um langvegu sótt.
Og fljótið strauk boganum blítt yfir fiðlustrenginn
og bláar dúnmjúkar skúrir liðu yfir engin
í nótt.
O, börn, mælti jörðin, á svifi í sumarsins skýjum,
nú fer sólin að skína,
ó, munið að vera ekki deilu- og drottnunargjörn.
Hver kenndi yður, smávinir, misskipting mömmunar gjafa
og að metast til dauða um hvern blett minna landa og hafa?
ó, börn!
Þann draum hef ég elskað að varðveita börn mín og blómstur
í blessun og friði
stutt augnablik þeirra við eilífðarhafsins straurn
með jafn-háum rétti til vaxtar í vorinu bjarta,
frá vöggu til moldar ég gaf hverju óspilltu hjarta
þann draum.
Svo góð er sú móðir hins skamnivinna lífs er vér lifum
í ljósi og skugga.
1 perludúk gróðursins þerrar hún barnanna blóð
ógæfusömust af öllum himinsins stjörnum,
en aldrei var samt nokkur móðir jafn frávita börnum
svo góð.
I dag strauk hún enn vfir enni mitt blæmjúkri hendi,
í ástúð og trega,
og rödd hennar var eins og hljóðlátt og' huggandi lag:
Yertu rólegur, drengur minn, dagur og nótt skulu mætast,
því draumar þíns hjarta í nótt, ó, þeir skulu rætast
í dag.
sem er eitt af beztu ljóðum
Guðmundar, sýnir glögglega
snilli lians, raunsæi hans og
víðsýni og þá trú, sem hann
ber í brjósti, þrátt fyrir allt —
á sigur lífs og gróðurs.
GuSmundur hefur gefiS út
fjórar ljóSabæluir, og KvæSa-
safn hans kom út í einu bindi
áriS 1956.
•♦•