Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Qupperneq 59

skuli ekki fylgja sömu reglum hér
og á Charing Cross spítalanum,
segir ökumaður. —Læknarnir þar
fá tvö hundruð krónur fyrir hvern
sjúkling, sem læknast, og afleið-
ingin er sú, að þar hefur enginn
látist í fimm mánuði.
— Aktu mér þangað, segir
Sam.
— Það er löng leið, segir öku-
maður og hristir höfuðið, —og
það mundi kosta þig tuttugu
krónur í viðbót. Væri ekki rétt, að
þú reyndir Lundúnaspítalann
fyrst?
— Þú ekur til Charing Cross,
segir Sam og skipar Ginger að fá
honum peningana. —Og hafðu
hraðan á, þessar druslur eru ekki
eins hlýjar og þær ættu að vera.
Ökumaðurinn sneri hrossi sínu
og lagði af stað syngjandi. Vagn-
inn stansaði tvisvar stutta stund og
síðan langan tíma, og ökumaður-
inn kom aftur og gægðist inn um
gluggann.
— Það er leiðinlegt lagsi, sagði
hann, —sástu mig tala við skarf-
inn, sem var hérna rétt í þessu?
— Hvað um það? segir Peter.
— Hann er aðstoðardyravörð-
ur í spítalanum, segir ökumaður
OLÍUVERZLUN ÍSLAIMDS HF.
HAFNARSTRÆTI 5 • REYKJAVÍK
SÍMI 24220
MEIRI
ENDING
MINNA SLIT
BPMobil
SMUROLÍUR OG SMURFEITI
og skyrpir, og hann segir, að hvert
einasta rúm sé yfirfullt og tveir
sjúklingar í sumum.
— Mér er sama þó ég sofi í
rúmi með öðrum, segir Sam.
— Já, segirökumaðuroglíturá
hann, en hvað um hinn aðilann?
— Jæja, hvað á þá að gera?
segir Peter.
— Þú gætir farið til Guysspit-
ala, segir ökumaður, —hann er
ekki verri en Charing Cross.
— Égálít þú ljúgir þessu einsog
þú ert langur til, segir Ginger.
— Út úr vagninum mínum,
segur ökumaður hinn versti. —Út
með ykkur alla saman!
Ginger og Peter voru fúsir að
fara, en Sam vildi ekki heyra það
nefnt. Það var nógu illt að vera
vafinn í lak inni í vagni án þess að
þurfa að fara í því berfættur út á
götu, og að endingu bað Ginger
ökumanninn afsökunar með því
að segja, að ef hann væri lygari,
gæti hann ekki gert að því sjálfur.
Ökumaður innheimti tíkall í við-
bót fyrir að aka til Guysspítala,
skreiddist upp í sætið og ók af
stað.
Þeir voru allir orðnir leiðir í
vagninum þegar hér var komið og
Ginger varð gripinn sárum þorsta.
Hann teygði sig út úr vagninum,
kallaði til ökumannsins og bað
hann að stansa nærri krá. Seint og
um síðir lét ökumaður að óskum
hans og Ginger og Peter fóru inn
og létu færa Sam lögg í krús. Þeir
fengu sér eina krús í viðbót, og
Ginger, sem tekið hafði gleði sína
á ný, bauð ökumanninum að fá
sér sopa.
— Reyndu að flýta þér, Ging-
er, sagði Sam heldur snakillur.
—Þú gleymir, að ég er veikur.
Ginger sagði, að þeir myndu
ekki verða tvær sekúndur, og
ökumaður náði í dreng til að gæta
hestsins, síðan fóru þeir inn. Þetta
var lítil róleg krá og afar notaleg,
og Sam, sem gægðist út um vagn-
gluggann, sá þá alla þrjá halla sér
VÍKINGUR
59