Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Blaðsíða 60

fram á barinn og láta fara vel um
sig. Tvisvar sendi hann drenginn
inn til að reka á eftir þeim, en þeir
réðust á hann með skömmum
fyrir að yfirgefa hestinn.
Vesalings Sam gamli sat þarna
norpandi innan í lakinu og varð æ
óðari og óðari. Hann gat ekki
kallað til þeirra af ótta við, að fólk
kæmi til þeirra og héldi, að hann
væri brjálaður. Ginger sat bros-
andi með stóran vindil og gerði sér
dælt við afgreiðslustúlkuna, en
Peter og ökumaður sátu og skegg-
ræddu við einhverja kumpána.
Sam sat þarna í meira en
klukkutíma, og svo sendi hann
drenginn inn á ný. Nú varð öku-
manni skapbrátt, hann elti dreng-
inn út á götu og gaf svo öðrum
dreng tuttugu og fimm aura fyrir
að taka við starfinu og lofaði
honum öðru eins, þegar hann
kæmi út. Sam reyndi að hafa tal af
honum, en ökumaður lést ekki
heyra, og það leið enn hálftími
þangað til þeir komu allir út,
hlæjandi og masandi.
— Jæja, til spítalans, segir
Ginger og opnar vagndyrnar.
—Fljótur, Peter, svo Sam aum-
inginn þurfi ekki að bíða.
— Tíkall, segir ökumaður,
—tíkall fyrir biðina fyrst.
— Hvað? segir Ginger og
glápir á hann. —Eftir að hafa
gefið þér öll þessi glös?
— Tíkall, segir ökumaður,
—það er samkvæmt taxta.
Ginger hélt í fyrstu að hann
væri að gera að gamni sínu, en
þegar hann komst að raun um, að
svo var ekki, reiddist hann og
kallaði hann öllum þeim ónefn-
um, sem hann mundi eftir, meðan
Peter Russet stóð brosandi hjá og
reyndi að komast að raun um,
hvar þeir væru staddir og hvað um
væri að vera.
— Borgaðu tíkallinn svo þetta
taki einhvern enda, segir Sam
vesalingurinn að lokum. —Ég
kemst aldrei á spítalann með
þessu áframhaldi. Og þetta eru
mínir peningar.
— Þú heldur þér saman og tal-
ar ekki fyrr en þér er sagt, segir
Ginger.
— Farðu inn, Peter.
Peter, sem stóð þarna brosandi
og slagandi, misskildi hann og fór
aftur inn í krána. Ginger fór að
sækja hann og heyrði hávaða að
baki sér og sá, að ökumaður var að
draga Sam út úr vagninum. Hann
kom mátulega snemma til að ýta
honum inn aftur, og næstu fimm
mínútur áttu þeir í ströngu stríði.
Sam hafði nóg með að halda að
sér lökunum, og tvisvar dró öku-
maður þann hálfan út, og tvisvar
ýtti Ginger honum inn aftur,
skellti aftur hurðinni, og svo hættu
þeir til að blása mæðinni.
— Við sjáum til, hvor verður
þreyttur á þessu fyrr, segir Ginger.
—Haltu í hurðina að innan, Sam.
Ökumaðurinn klifraði upp í
sætið, og þegar Ginger hljóp til að
sækja Peter, ók hann burt á fullri
ferð.
Sam vesalingurinn hélt, að
hann myndi hristast í mola, með-
an ekið var á fyllsta hraða úr einni
götunni í aðra. Að lokum beygði
vagninn inn í húsagarð og stans-
aði.
— Kallarðu þetta spítala? segir
Sam og virðir fyrir sér hesthúsið.
— Halló, ert þú þarna ennþá,
segir ökumaður, —ég hélt ég hefði
látið þig út.
— Þú færð fimm mínútur til að
aka mér til spítalans, segir Sam —
annars kalla ég á lögregluna.
— Gott og vel, segir ökumað-
ur, spennir hestinn frá og setur
hann inn í hesthúsið. —Gættu þín
að fá ekki kvef.
Hann kveikti á týru og fór að
gefa hestinum, en Sam vesaling-
urinn sat þarna og varð stöðugt
kaldara og kaldara og vissi ekki
sitt rjúkandi ráð.
— Ég skal kæra þig fyrir
mannrán, kallaði hann eins hátt
og hann gat.
— Mannrán? segir ökumaður.
—Hver heldurðu að kærði sig um
að ræna þér? Hliðið er opið, og þú
getur farið, þegar þér sýnist.
Sam skreiddist inn í garðinn og
hélt að sér lökunum. —Jæja, viltu
aka mér heim?
— Ekki að tala um, ég er sjálfur
að fara heim. Þú ættir að hypja þig
burt, því ég ætla að læsa.
Gamla góða merkið
^^TRETORN
Merki stígvélanna sem sjó-
menn þekkja vegna gæð-
anna.
Fáanleg:
Með eða án trésóla.
Með eða án karfahlífar
Stígvélin sem sérstaklega
eru framleidd með þarfir
sjómanna fyrir augum.
EINKAUMBOÐ
JÓN BERGSSON
H/F
LANGHOLTSVEGI 82
REYKJAVÍK
SÍMI36579
60
VÍKINGUR