Samvinnan - 01.10.1982, Page 16

in
O
44
o3
>—-5
03
bo
03
C/3
>
M
á
ar
Á Húsavík um 1903. Fyrir miðju sitja Jakob Hálfdanarson og kona hans, Petrína K. Pétursdóttir. F.v. hjónin Aðal-
björg Jakobsdóttir og Gísli Pétursson, læknir. F.h. hjónin Jón Ármann Jakobsson og Valgerður Pétursdóttir.
Standandi f.v. Herdís Jakobsdóttir, Laufey Friðriksdóttir (síðar Oberman), dóttir Guðrúnar Jakobsdóttur, og Jakob-
ína Jakobsdóttir. (Ljósm. Eiríkur Þorbergsson).
samþykki sveitastjórnanna til gangna-
færslu, því eigi var hægt annað í samn-
ingum okkar Bridges en binda við þá
daga, að færa þurfti réttir og fjallskil til
baka um 3 daga. Það er nærri furða hve
allir brugðust vel við þessu, og gekk það
mótmælalaust fyrir sér. Markaðsstaðir
voru nú ákveðnir á Húsavík, Skógum
fram, Hraunsrétt, og að Þverá og Hól-
um.
• Engin þóknun fyrir pöntunarum-
stang
Um sumarið mun ég ltafa fengið frá
Reykjavík eitthvað af smávöru fyrir Mý-
vetninga, og eins og áður er ávikið haft
einhver félagsleg stærri kaup með af-
slætti hjá Predbirni lausakaupmanni.
Minnist ég þess, að ég fékk hjá gamla
Stefáni, sem var hér í Naustum, lánaðan
skemmuræfil, er stóð út við gilið - og ég
heft nýlega rifið - til þess að geyma í
dót frá Predbirni, og að við Pétur á
Gautlöndum, sem af Mývelningum var
þá að verða einna liprastur til þess kon-
ar vika, vorum að skipta varningi rnilli
Mývetninga. Höfðum við til þess
(kvarða?) vogarræfil gamla Stefáns.
Gleggst rekur mig minni til skipta á
hellulit, því það var okkur efni til óþolin-
mæði. í öðru lagi man ég eftir því saina
sumar, að ég fékk inni að vera í
pakkhúsi hjá Þór&i Guðjohnsen við
skipting og upptöku á álnavöru frá A.
Thomsen.
Yfirhöfuð var nú svo komið kjörum
mínum í þessu umstangi öllu, að ég gat
verið að búi mínu á Grímsstöðum ein-
ungis 3-4 vikur af heyskapartímanum;
og fann ég glögglega, að það hentaði
ekki við ábúð á svo vandgæfri og um-
fangsmikilli jörð sem Grímsstaðir eru;
og á hina síðuna ntan ég ekki eftir, að
ég hefði nokkra þóknun fyrir þöntunar-
umstang eða reikningshald, því það
hafði aldrei verið venja, að þeir, sem
gengust fyrir verslunarsamtökum í sveit-
um, hefðu nokkurn eyri fyrir það, og
mundi því ennú, þegar þarna var kom-
ið, ekki hafa verið vel tekið, ef ég hefði
komið upp með það. En af sauðaútveg-
unum hafði ég nú þetta ár 1% eða 1'/>%
kaupverðsins hjá Slimon, og í verð-mun
á heimilis- og búsnauðsynjum mínutn
hafði ég töluverðan hag.
• Vörur í fangahúsi
Eins og til ltafði verið stofnað og skýrt
er frá að fratnan, kom sauðatökuskipið
„Cumberland" hér á höfn ákveðinn dag
í september. Markaðir voru haldnir á
hinum ákveðnu stöðum og útskipun
varð á bátum, sem allt gekk lieldur vel.
Mig henti sú mæða, að ég varð hand-
lama af ftngurmeini um sama bil, - gat
ég aðeins fyrsta og annan markaðsdag-
inn haldið bókina, en síðan gjörði Bene-
dikt Jónsson á Auðnum það fyrir mig og
gjörðist upp frá því mín önnur hönd
að öðru hverju, annars staðar en hér,
þetta haust. En Sigfús Magnússon í
Múla, sá sem áður er getið, og seinna er
bóndi í Bandaríkjunum, var túlkur hjá
okkur á mörkuðunum og við reiknings-
skilin hjá Bridges, sem fram fóru um
borð í skipinu hér á höfninni, þegar all-
ir sauðirnir voru komnir um borð. Ég
var þá í því skipi yftr nóttina og sá ekki
annað en fénu liði þolanlega. I land fór
ég svo, þá er skipið skyldi létta akker-
um, og með 32.000,00 í gulli og silfri.
Þótti mér vandi nteð að fara, fyrst ofan
af borði í bát og svo, er í land kom, þar
sem ég hafði ekkert hús og enga skrá-
læsta hirslu. Fékk ég lánaðan skrifpúlts-
laup hjá Sveini Víking til þess að geyma
í peningana.
Meðan á mörkuðum og fjárkaupum
stóð varð að skipa upp hinni pöntuðu
vöru. Þá var ónotað fangahús hér á
bakkanum, það sem stendur norðan við
lækinn gegnt veitingahúsi Sveins \'ík-
ings, og nú er eign Jónasar Sigurðs-
sonar. Þetta hús leyfði sýslumaður mér
til þess að láta vörurnar inn í, og faktor
Þórður Guðjohnsen léði bæði bryggju
og báta til þess að skipa vörunum upp
í, - og það án alls endurgjalds, eins og
allt, sem hann að þessu hafði hjálpað
upp á í þessu umstangi. Kristján Jónas-
arson stóð mín vegna fyrir upp-
skipuninni.
Nú lá fyrir að klára viðskipti við
hvern einasta mann, sem um þessar
sveitir höfðu selt sauði, sumpart að
borga með peningum og sumpart að
auki með núkomnum pöntuðum vörum,
og suma þar að auki með sumarfengn-
um vörum. Þetta gekk nú allt greiðlega,
en eitthvað af vörunni lá þó óafltent
nokkuð fram á vetur. Hafði, að mig
minnir, Sveinn Víkingur afltending á
henni í fjarveru minni.
16