Stúdentablaðið - 01.12.1966, Qupperneq 11

Böðvar Guðmundsson, stud. mag.:
Efling
Háskólans
Eg vil taka fram í upphafi míns
máls, að ég hef ekki fundið upp hjá
sjálfum mér að úthrópa álit mitt um
eflingu Háskóla Islands, en þar sem
ég veiti þeirri nefnd S. H. í. forstöðu,
sem fjallar um menntamál stúdenta,
er mér ekki heldur stætt á því að
þegja þunnu hljóði um svo mikil-
vægt mál. Því að það er eitt atriði,
sem ég veit trúlega betur en þeir for-
ráðamenn þjóðar og skóla, sem á-
huga hafa á eflingu Háskólans. Það
er álit stúdenta sjálfra á núverandi á-
standi skólans. Þetta tel ég reyndar
svo mikilvægt mál, að það nægir
mér til að leggja söðul á ritmerina
og halda fram á ritvöllinn.
Sá, sem í „einlægni” ræðir við
stúdenta í Háskóla Islands, þarf ekki
langan tíma til að finna, að stór hóp-
ur þeirra er óánægður með afar-
margt, sem viðkemur náminu og
finna þeir skóla og kennslu flest til
foráttu, námsbækur engar eða úrelt-
ar, — aðstaða til tilrauna og vísinda-
iðkana léleg sem engin, pláss á les-
stofum skólans hvergi nærri nóg,
kennsluaðferðir löngu úreltar o. s.
frv., o. s. frv. Ég segi ekki, að öllum
stúdentum finnist það sama, en ein-
hvers konar umkvörtun er næsta al-
geng, þegar stúdent fer að ræða að-
stöðu sína til náms. Annað er það,
sem er mjög áberandi hjá stúdentum,
en það er, hversu oft þeir bera Há-
skóla Islands saman við erlenda há-
skóla. Nú hagar því hins vegar svo
til, að einungis lítill hópur stúdenta
við Háskóla Islands hefur stundað
nám og kynnst aðferðum við erlenda
háskóla. Það má því fullyrða, að það
sé órannsakað mál, hvort óánægja
þeirra hefur við rök að styðjast, —
og einhver mundi ef til vill spyrja
sem svo, hvort hér sé um annað að
ræða en eðlislæga minnimáttar-
kennd Islendinga. Því held ég nú að
megi svara neitandi. Þegar þeir stúd-
entar, sem stundað hafa nám um
tíma erlendis, koma heim, flytja þeir
með sér fréttir af gjörólíkum
kennsluaðferðum, gjörólíkri aðstöðu
og ótrúlega góðum og gáfulegum
bókum, sem hinum erlendu starfs-
bræðrum þeirra er bent á að Iesa.
Auðvitað verður frásögnin dálítið
ýkt, — en hefur þó sannsögulegan
kjarna. Nú er það ekki svo, að ég
vilji á einn eða annan hátt vefengja
sannleiksgildi orða þeirra stúdenta,
sem gjarnan tala um hinn mikla
mun á Háskóla Islands og öðrum
háskólum. Mér vitanlega hefur ekki
verið gerð nein rannsókn á því, hvar
Háskóli Islands er staddur miðað við
aðra skóla. Hins vegar má það vera
öllum ljóst, að á sumum sviðum get-
ur sá samanburður ekki orðið óhag-
stæðari, t. d. hvað varðar námsbóka-
leysi. Því ber vitanlega að fagna,
því að batnandi manni er bezt að
lifa. Jón gamli Steingrímsson, sá
sem messaði hvað snöfurlegast í
Skaftáreldi, mun hafa orðið að skrifa
sínar námsbækur sjálfur. Ojá, þetta
voru neyðartímar. En því er ég að
segja þetta, að ég hef heyrt, að sú
kennsluaðferð, að láta stúdenta gera
sjálfa sínar námsbækur, sé enn við
lýði í Háskóla Islands. Þessu trúi ég
nú reyndar ekki, en mér hefur verið
sagt, að ónefndir prófessorar geri
ekki annað í kennslustundum, en að
láta stúdentana skrifa upp „orðrétt”,
það sem þeir hafa sjálfir samið af
kostgæfni. Það þarf auðvitað engan
meðalspeking til að sjá, að hér er
um háskalega, mér liggur við að
segja siðlausa, sóun á tíma stúdenta
að ræða. Ef það er svona nauðsyn-
legt, að stúdentar nái ræðu prófess-
ora orðréttri, hvers vegna er hún þá
ekki fjölrituð, og kennslustund svo
varið til kennslu, — í stað þess að
láta stúdenta puða við störf, sem
fjölritarar eru venjulega látnir gera?
Kennsla við Háskóla Islands fer,
guði sé lof, einnig fram með fyrir-
lestrum, seminörum og yfirheyrsl-
um. Margir stúdentar eru mjög á
móti fyrirlestraraðferðinni, og hafa
þeir að mínu áliti allmikið til síns
máls. Þegar haldinn er fyrirlestur,
skiptir ekki máli fyrir þann, sem á
hlýðir, hvort hann hefur búið sig
undir hann heima. Þ. e. a. s. sá, sem
á hlýðir á ekki á hættu að verða tek-
inn upp af grályndum kennara og
leikinn hart. En aðeins að þessu
leyti skiptir undirbúningur ekki
máli. Sá, sem ætlar sér að fylgjast
með öllu, sem um er að ræða í fyrir-
lestri, þarf hins vegar vissan undir-
búning. M. ö. o. það er algerlega á
valdi og ábyrgð stúdenta sjálfra,
hvort þeir hafa gagn af fyrirlestri eða
ekki, og flestir held ég, kikna undir
þeirri ábyrgð. Þar af leiðandi fer efni
fyrirlestrar fyrir ofan garð og neðan
hjá öllum þorra stúdenta, sem síðan
11
STÚ DENTABLAÐ