Stúdentablaðið - 01.02.1971, Blaðsíða 6

VIÐTAL VIÐ HELGA
SKÚLA KJARTANSSON
Venja hefur verið að birta 1. des. ræð-
una i Stúdentablaðinu. Þar sem ræða
Helga Skúla Kjartanssonar hefur þegar
verið birt, sá ritnefnd ekki ástæðu til
að gera það. Var því brugðið til þess
ráðs að taka viðtal við Helga og voru
Kári Stefánsson og Eiríkur Brynjólfs-
son valdir til þess starfa. Var Eiríki falið
að ná samræðum á segulband, en þegar
til kom reyndist hann ekki kunna
meðferð þvílíkra tækja. Náðist því
ekkert á segulbandið og var því reynt
rifja upp samtalið og glefsur af þvi
ritaðar niður eftir minni. Leit Helgi
Skúli síðan yfir glefsurnar og aðgætti
að engu væri á sig logið. Birtist hér
árangurinn.
Helgi Skúli, þú varst meðmælandi
B-listans 1968 og 1969, en nú í ár varstu
meðmælandi Vökulistans. Hvað veld-
ur?
Það stafar aðallega af trausti mínu
og góðum kynnum af Baldri Guðlaugs-
syni. Hitt er svo annað mál, að mér
fannst Verðandimenn sýna nokkuð
annað andlit fyrir kosningar nú en
áður. Það hafði samt ekki áhrif á val
mitt; Ég var búinn að ákveða mig
áður.
Og hefur Baldur reynzt traustsins
verður?
Já, svona yfirleitt, þó hefur hann
reynzt meiri „flokksmaður“ en ég átti
von á.
Hvernig leizt þér á afstöðu hans til
opnunar stjórnar stúdentafélagsins?
Ég hef nú ekkert heyrt um það mál.
En mér finnst fráleitt að opna fundi
kjörinnar stjórnar, þannig að hver sem
er geti tekið þátt í störfum hennar. Þá
væri nær að hætta alveg við stjórnar-
fundi en halda í staðinn almenna félags-
fundi, sem væru þá sómasamlega aug-
lýstir, en fundarsókn og meirjhluti ekki
alveg háð tilviljunarkenndri smölun,
eins og væri á „opnum“ stjórnarfundi.
Hitt finnst mér vel geta komið til
álita, að menn gætu fengið að hlusta
á stjórnarfundi.
Nú héldu Verðandimenn sérstaka
1. des. hátíð.
Hvernig leizt þér á?
Ég get ekki annað en harmað það,
að ekki skyldi verða eining um há-
tíðarhöldin 1. desember. Annars fannst
mér lítil klofningsgleði hjá Verðandi-
mönnum að hafa ekki sína samkomu
sama tíma og hina. Það er eins og þeir
hafi verið eitthvað hikandi við þetta.
En þó ég harmi klofninginn var sitt
hvað á vinstri samkomunni, sem ég
vildi siður hafa misst af, t.d. ræða
Þrastar.
í 1. des. ræðu þinni talaðir þú um
stúdentaóeirðir, ofbeldi o.s.frv. Hvaða
álit hefur þú á hertöku sendiráðsins í
Stokkhólmi.
Ja — ef ég hefði verið þarna, þá
hefði ég ekki viljað taka þátt í þessu.
Og það sem S.Í.N.E.-menn og fieiri
hafa sannfærzt um, að sendiráðstakan
hafi haft mikil áhrif á gang lánamál-
anna, það er a.m.k. ekki eins víst og
sumir vilja vera láta. Og eiginlega
finnst mér nú koma þarna til það
sjónarmið, að svona lagað á maður
bara ekki að gera.
Nú mætti segja að námsmenn er-
lendis hafi verið beittir ofbeldi af rík-
inu.
Það er sjónarmið, jú. En ég er bara
á því að það sé nokkuð sniðugt, að
ríkið hafi einkarétt á ofbeldi og að það
sé til sérstök stofnun eins og lögreglan
sem kemur til skjalanna, þegar vald-
beiting er nauðsynleg.
En Laxárvirkjunarmálið ?
Ég þékki ekki nógu vel til þess til að
geta sagt mikið um það.Ég hneigist nú
til þess að hneykslast á aðgerðum
bænda, en ég viðurkenni að afstaða mín
getur mótast af því að ég veit ekki nógu
vel, hverju þeir hafa áður orðið fyrir.
Þekkirðu Einar Ólafsson ?
Já.
Eitthvað að lokum?
Síðast þegar var tekið svona viðtal
við mig, það eru nokkur ár síðan, þá
var ég spurður að lokum, hvort ég
vildi finna að einhverju í Háskólanum.
Ég sagði að klukkan í anddyrinu seink-
aði sér. Nú er loksins, tveimur árum
seinna búið að taka klukkuna niður.
Segi menn svo, að hógvær og málefna-
leg gagnrýni sé ekki tekin til greina á
endanum.
(Ath.! Núna er klukkan komin upp
aftur.)
6