Fálkinn


Fálkinn - 09.08.1930, Blaðsíða 5

Fálkinn - 09.08.1930, Blaðsíða 5
F Á L R I N N Snnnudagshugleiðing. Sá, sem þjónustu hefir á hendi, gæti hennar eftir þeim mætti, sem guð gefur honum, ,svo að guð í öllura greinum vegsamist fyrir Je- súm Krist. (1. Pjet. 4, 11). Af þessum orðum postulans niá ráöa það, að hann gerír ráð fyrir því og ætlast til þess, að hver maður hafi eitthvert æfi- starf á hendi og þegar liann kall- ar starfið þjónustu, þá minnir hann á að vjer éigum að þjóna guði með öllu því, sem vjer ger- um. Postulinn mundi hafa litið svo á, að það væri ókristilegt að vilja ekki hafa neina þjón- ustu á hendi, vilja ekki leggja fram krafta sína til einhvers sem er nytsamt og gott. Það fylgja hverjum mánni líkamlegar þarfir, sem kostar áreynslu að hæta úr, svo þegar af þessari á- stæðu er hverjum manni skylt að haf a eitthvert starf með höndum, hann hefir engan rjett hvorki frá guði nje mönnum til til að heimta að aðrir hæti þarf- 'ir hans, svo framarlega sem hann getur það sjálfur. öll sú óbeit á vinnunni, sem er svo algeng, að minsta kosti þeirri, sem kostar verulega áreynslu, bendir þvi í rauninni á ókristilegt hugarfar og gleymsku á þeirri skyldu að þjóna guði. Það ér því í raun og veru alvarleg sjón, að mæta dags daglega mönnum með fullum kröftum sálar og líkama, sem ganga iðjulausir dag eftir dag og ár eftir ár og hugsa sjer ekki hærra en svo að 'láta aðra bæta þarfir sinar. Þeir þjóna engum, - ekki sjálfum sjer, ekki mönnum og allra síst guði. — Þegar postulinn minnir oss á þá þjónustu, sem vjer allir erum kalláðir til, þá er liann ekki að gylla þjónustuna fyrir oss með því, að heita oss svo og svo mikl- um jarðneskum hagsmunum, hann mundi helst hafa kosið, að meðvitundin um velþóknun guðs í trúmenskunni væri oss hin dýrmætustu laun. Það er því ekki annað en gleymska á hinni æðstu hugsjón þjónustunnar að hugsa fyrst og seinast um það, hvern arð hún gefur í aðra hönd og hvernig liann megi verða sem mestur með sem minstri á- reynslu. - Minstu þess þá, hver sem þú ert að þú ert af guði sett- Ur í þennan heim til þess að hafa Þjónustu á hendi, en að það er ekkert aðalatriði hvort hún er há eða lág, mikils eða lítils met- ln af samferðamönnum þínum, ^rðsöm eða afkomulítil, heldur hitt hvort þú rækir hana eins °g frammi fyrir augliti guðs og hefir von um að hann muni veita Pjer trúrra þjóna laun. Reyndu W að fiqna gleði í þjónustunni hver sem hún er, sú gleðin verð- FRÁ SÚDAN, þar sem menningin er að ryðja sjer til rúms. srr Súdan er gríðarstórt land, sem nær yfir að minsta kosti 5 milj. ferkílómetra -áf hinu geysilega landflæmi Afríku. Að norðan- verðu við það er eyðimörkin Sa- hara og Nílarfljót- ið rennur um það að austanverðu. Súdan, land svert- ingjanna eða Blá- land, er allfrjó- samt og vel rækt- að og íbúatalan er álíka og í Þýska- landi, um 60—70 milj. Að vísu eru ekki til áreiðan- legar tölur um ibúafjöldann þrátt,.. fyrir framfarir vorra tíma, þvi að Evrópu - þ jóðirnar hafa einnig náð yf-J" irráðum yfir hin- um viltu og her- skáu ættbálkum Múhameðstrúar- manna, sem búa í Súdan. hverjurn þeim, sem verður ber að þrælaverslun. Það var hinn frægi hershöfð- ingi, Gordon, sem gekk til fulls milli hols og höfuðs á þrælakaup- j,- >=•=.' :A,.af \ \ :.C ás £&T AFfíH ¦#*?' X »tl.CIAWm*SÍC( , . • .éouáo) £«<«r«>l-^ *Í£'J)tA.N (f'C&'Atf' WWSr^s, k' í « i\ m En þó að menrl hafi ekki til fulL ¦ <>—^ Ti- ¦ ¦¦¦: W"! ! . .. Jaa '^fy T*Uir«t. .^ §«***?*¦<»».¦* mm fengið nákvæmar^da6r^ "/ AftTÍkn me® Sl}dan (idekkri |"?: 0™** ... ,, , .staairnir, Khartum og Omdurman, sem nu eru blom- !?, ,l!r ,^uann,a i x legar borgir, sjást í landinu norðaustanverðu. Blalandi, hefir liinuin gamla heimi þó tekist með valdi sínu og áhrifum að skapa smámsaman skipulegt þjóðfjelag og koma' röð og reglu á í Súdan. Það er nú orðið langt síðan Evrópa varð ótta slegin við fregnirnar um hryðjuverk hins vitstola Mahdis, er nann framdi vegna trúarofstækis síns og f ylgif iska sinna. Súdan var einn þeirra staða, þar sem þrælaverslun- in hjelst lengst við lýði. Það hefir meira að segja ekki enn tekist til fulls að útrýma þeim ósóma í Sú- dan frekara en raunar viða ann- arsstaðar í heim- inum. En opinher- lega hefir þó verið gengið milh bols og höfuðs á þræla- verslun og þræla- haldi og svertingj- arnir vita að rjett- ar og laganna sverð vofir yfir mönnunum i Súdan á árunum milli 1870 og 1880. Starf það, er hann inti af höndum í þessu efni nm 5 ára skeið, mun ætið halda nafni hans á lofti. E.n hann Minnismerki Gordons hershöfðingja i Khartum. ur áreiðanlega hollust og ending- arbest. Minstu þess, sem Jesús sagði að sjer bæri að vinna verk þess, er sendi hann meðan dagur væri, og reyndu til að nota á sama hátt þinn stutta og stopula æfidag. Þá mun blessun guðs fylgja starfi þinu hvert sem það ljet líka að lokum lífið sjálfur í Súdan. Árið 1881 reis upp nýr Mahdi i Súdan, f oringi, sem haf ði vit og lagni til þess að færa sjfer í nyt trúarofstæki Múhameds- manna. Hann kallaði þá til þess að heyja „hið heilaga stríð" og til þess að berjast fyrir rjetti sín- um til þrælahalds. Sjálfur var þessi foringi, Muhamed Ahméd hjet hann, meðal þeirra manna, sem vissu, hvað þrælaverslunin gat gefið í arð. Hinum „vitstola Mahdi" eins og hann var nefnd- ur, tókst að koma á stað ein- hverri þeirri ægilegustu hre>rf- ingu, sem sögur fara af. Að því er villimensku og óheyrilegt framferði snerti var hann og Svertingjar búnir til þess að stiga „sólardansinn". Maðurinn í miðiS er 7 feta hár. fylgifiskar hans líkastir ind- versku uppreisnarmönnunum og foringja þeirra, Nana Sahib árið 1856—,57. Egyptar reyndu að veita honum viðnám, en þeir voru sigraðir. Þá sendu Englcndingar hinn margreynda, ágæta hershöfðingja, Charles Gordon, til Súdan af tur, en hann varð inniluktur og einangraður í borginni Khartum, sem honum lókst að halda á sínu valdi í 10 mánuði með þvi að verjast þang- að til bókstaflega enginn var eft- ir af mönnum hans. Kitchener er og þá mun hann af náð sinni launa þjer sem trúum þjóni. í Jesú nafni. Amen.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.