Fálkinn - 18.06.1938, Side 10

10
F Á L K 1 N N
Nr. 503. Adamson blæs í saxófón.
S k r í 11 u r.
.1 ð jieir skuli nenna þessu. . . •
Yfirsæng fakirsins.
- Þjer megiö trúa jwí, aö maö-
nrinn minn sendir yöur líka hlýjan
hug i dag, frú Hansen.
Almáttugur! Naðra!. ■ ■ ■ Mikil
lukka að jeg komst á óhnltan staö.
Itaöiö ei’ lllbiiiö, i/öar hágöfgi,
f
r
Og niest hefi jeg jxi ánægju aö
tilkynna stjórninni, aö hárlyf okkar
hefir breiöst stórkostlega út á síö-
asta ári....
Halló, er þaö dgrauöröurinn ?
Viijiö jijer senda upp eftir kofort-
linum míniim og láta koma þeim á
járnbrfiUtarstöðina, Suo kem jeg
niður eftir dálitla stund og borga
reikninginn minn.
Finst þjer ódýrara að búa
niatinn til sjálf en að kaupa hann
lilbúinn ?
Já, það er ekki sámbæril^gt.
Maðurinn niinn borðar svo mikiu
minna síðan.
Hirkis kaúþmaður og konan hans
hafa átl i heiftúðlegum illdeilum.
Rirkis vill semja frið og segir:
Góða mín, við sknluin nú
dpaga slæðij fypir bennan atbi|rð.
Slæðp? Ónei, jiað dugar ekkj
niinna en joðkápa,
Draumurinn kuetur.
Hann
l'erd’numl er I suitabaöi,
FfRÐ'
MAND
MARTRÖÐIN
MIKLA — eða