Fálkinn


Fálkinn - 24.04.1959, Blaðsíða 10

Fálkinn - 24.04.1959, Blaðsíða 10
10 FÁLKINN »«>^^«^^«^^s^«ssö^^$^«^«$$^^$^§$«s$^$^^§^e^ smq^i klumpur Myndasaga fyrir börn 140. ' - ¦ ¦ _^^ - (Í&\ ."W W _ —-r/ yW^ 'V -"~^|; --- — ffi-r jf^Pv^ IPISS? «r» *—. ^s^S^!^ fr*y-1 Ms-sfsjsi;—^Wfr\ / ':'(£FsJ ^gf KJ 'tT »j3 'jT" • ¦ ^7<j ^MMobs ¦ ^^K^&y/lln - *~?== t/inJ^^. 1 líjjNuMK T>^7^~Æ h^^^^-^ *~í-éÆ« 19-13 — Heyrðu, Kráka gamla, megum við ekki — En þið getið hjálpað mér með annað, — Sjáið þið til, ég baka köku þrisvar á þvo upp fyrir þig, í þakkarskyni fyrir þenn- sérstaklega hann Prófessor, því að hann er dag og læt hana út til þess að hún kólni. Eg an ágæta mat?— Það er vel boðið, vinir svo slyngur, hefi ég heyrt. veit aldrei hvort hún fær tíma til að kólna, mínir. En ég sé ekki betur en Skeggur og því hún er alltaf sótt. En ég veit ekkert hver Díll éti diskana mína með matnum. sækir hana. — Nú ætla ég að setja kökuna á borðið. Svo — Vertu sæll á meðan, Prófessor. Nú hang- — Það er betra að springa en leifa af matn- skulum við sjá hvort hann Prófessor getur ir þú þarna og horfir á kökuna gegnum stækk- um, Skeggur. Nú þurfum við að fá okkur séð hver stelur henni. — Treystu mér, Klunip- unarglerið þitt. Og þá ætla ég að vona að blund. — Já, ekkert er jafn hollt og blund- ur. Enginn skal geta stolið þessari köku. enginn steli kökunni, og við fáum hana með urinn, eftir að maður hefir étið sig saddan. kaffinu. — Sá kann að koma sér fyrir, — Finnst þér þetta ekki — Hjálp! Hjálp! Það er búið — Það er líklega mausangúsi, liann Prófessor. Hann hefir merkilegt? Þarna stendur þessi að éta kökuna. Aldrei má maður sem hérna hefir verið að verki. hugsað fyrir að vakna vel. — kaka oft á dag. Og ég ét hana festa blund í eina mínútu. Ég hleyp og stöðva þann fyrsta Namm-namm, Skeggur! Hefurðu aftur og aftur til þess að hún sem ég sé sleikja út um. séð þessa girnilegu köku þarna? skuli ekki þorna. * Sbrítlur * — í þessum kjól þarna kistulagði ég þriðja manninn minn. Þetta var snemma morguns þann 18. júní. Tveir sem höfðu verið að skemmta sér, komu niður Hverfis- götuna. Sólin var nýkomin upp og þá segir annar: — Heyrðu, Gvendur, sérðu að það er fullt tungl í kvöld? — Tungl? segir Gvendur. — Ertu ekki meS öllum mjalla? Og svo fóru þeir að rífast um hvort þetta væri tunglið eða sólin og kom- nst ekki að neinni niðurstöðu. Þá sáu þeir mann koma á móti sér, og kom saman um að spyrja hann. — Afsakið þér, sögðu þeir báðir í senn. — Viljið þér segja okkur hvort þetta sem við sjáum er tunglið eða sólin. Það gildir veðmál. — Þvi miður get ég ekki sagt um það, því að ég er ókunnugur hérna. Ég er austan úr Mýrdal og alveg ó- kunnugur i bænum. — Svo að þér viljið fá leyfi til að fara í brúðkaupsferð. Hve lengi ætlið þér að verða? — Ja, hvað finnst yður? — Eins og ég geti sagt um það. Ekki hefi ég séð stúlkuna. — Hvers vegna hefirðu stráð sagi á gólfið í dag? spurði maðurinn, sem kom inn á barinn „Norðurljósið". — Þetta er eiginlega ekki sag. Það er afgangurinn af stólunum, sem þeir börðust með í gærkvöldi. — Mikil heppni að þetta skyldi vera nylonskyrta. Þær kvað endast árum saman.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.