Iðnneminn - 01.05.1968, Blaðsíða 10

Ný kynslóð tankskipa
RISARNIR
Skjpasmíðar haja að undanförnu verið ofarlega i huga margra. — Ég vil hér aðeins
drepa á skipasmiðar i Japan, en Japanir standa nú mjög framarlega á því sviði atvinnu-
lífs. Er það von mín, að þetta greinarþorn verði til notyurs fróðleiþs, en það er teþið
saman úr noþþrum greinum í erlendum hlöðum og fellt saman eftir hentugleiþum.
S. Ó.

SKIPASMÍÐASTÖÐVAR
JAPANA
í FARARBRODDI
Segja má, og það með sanni, að mikið vatn
hafi runnið til sjávar síðan Elizabeth Watts, sem
var 224 tonn, lagði í fyrstu olíuflutningasiglingu
heims 1861, frá Philadelpiu (USA) til London.
Olían var flutt í tunnrnn og hræðslan um leka
var svo mikil, að siglt var með shanghaiaða
áhöfn. Þegar fyrsta sérbyggða olíuskipið kom
til New York hafði lafhrædd áhöfnin skrapað
í burt nafn hins 3020 tonna þýzka skips, Gliick-
auf (sem þýðir heppni), og sett í þess stað Flieg-
auf (sem þýðir sprenging).
Það var ekki fyrr en eftir aldamótin 1900, sem
olíuskip urðu þýðingarmikill hluti í heimssigl-
ingunum. — I dag er nú holskefla tankskipa að
flæða inn á heimsmarkaðinn, aðaláherzlan virð-
ist vera lögð á risaskip og í samanburði við þau
eru frumherjamir einna líkastir leikfangaönd-
um í baðkeri.
Ástæðan fyrir þessari flóðöldu risaskipa er
augljós. Mestur hluti olíunnar á markaðinum
kemur frá fjarlægum „krummaskuðum", sem
ekki em í alfaraleið og risarnir skera niður
V
10
IÐNNEMINN