Iðnneminn - 01.05.1968, Page 12

lagði allt undir í alþjóðlegu fjárhættuspili og
tók vinninginn heim með sér!
Heimsstyrjöldin lagði atvinnulíf Japans í rúst,
uppi stóðu skipasmíðastöðvamar, sem byggt
höfðu hinn geysistóra herflota landsins, þær
voru nokkum veginn heilar eftir og eigendum-
ir — IHI, Mitsubishi, Mitsui, Nippon Kokan, og
fleiri — gizkuðu rétt á kröfur framtíðarinnar.
Heimurinn þarfnaðist stórra skipa, skipa sem
gætu lækkað farmgjöldin að hálfu eða jafnvel
tveimur þriðju. Það myndi setja heimshjólið af
stað, nýir markaðir myndu opnast fyrir skógar-
afurðir Alaska, járngrýti Astralíu, olíuna í
Arabíu, og svo mætti lengi telja. Fyrir neyt-
endur þýddi þetta fleiri vörur á lægra verði,
fyrir seljandann nýir markaðir.
Japan átti hvorki járngrýti né kol, hráefni
stálsins. En væri flutningskostnaðurinn lítill,
gætu Japanir sótt járngrýti til Afríku og kol til
Vestur Virginiu, framleitt stál og flutt síðan á
markað í Detroit, og boðið stálið á markaðs-
verði. (Þetta reyndist rétt, Japan er nú þriðja
mesta stálframleiðsluland heims, á eftir USA
og USSR).
Þetta var freistandi draumur, en einnig
hættulegur. Ef salan yrði lítil, væm afleiðing-
amar eitt allsherjar gjaldþrot, en japanski iðn-
aðurinn lagði á djúpið. Þeir lögðu óhemju fé í
hagræðingu, sem gerðu skipasmíðastöðvamar
einhverjar þær fullkomnustu í heiminum. —
Síðan lögðu sölumennirnir af stað. Við hugsum
stórt, sögðu þeir og lögðu fram útreikninga,
sem sýndu að árlegur rekstrarkostnaður eins
150,000 tonna skips var 30—60 milljón króna
minni en tveggja 75,000 tonna skipa. Þeir buðu
hagkvæma greiðsluskilmála: 20% við lagningu
Verjið viðinn
fúa?
notið
undraefnið
SOLIGNUM
Inniheldur yfir 5%
Pentaclorophenol
KRISTJAN 0. SKAGFJ0RÐ H.F.
umboðs- og heildverzlun
Tryggvagötu 4
12
IÐNNEMINN