Menntamál - 01.02.1973, Blaðsíða 17

lí barnaskólum nemur fækkunin á ári 12—13
dögum. Þetta liefur í för með sér sambærilega
lengingu á árlegum starfstíma kennara barna-
skólanna. S.Í.B. telur óeðlilegt að ákveða í lög-
um slíka lengingu á árlegum starfstíma kennara,
án þess að áður sé samið um það við kennara-
samtökin. í frumvarpinu er reyndar að finna
fleiri atriði, senr hafa í för með sér breytingar á
kjörum kennara. S.Í.B. álítur óeðlilegt að setja í
þessi lög atriði, sem varða kjör kennara, þar sem
um þau ber að semja samkv. lögum um kjara-
samninga opinberra starfsmanna. Með liliðsjón
af framansögðu telur S.Í.B. sjálfsagt, að leyfis-
dagar í skólum verði ákveðnir í reglugerð, enda
verði áður haft fidl samráð við viðkomandi
kennarasamtök.
Um 47. og 48. gr.
S.f.B. leggur til, að nemendafjöldi í Irekk
verði mun minni en frumvarpið gerir ráð fyrir.
í grg. grunnskólanefndar er þess getið, „að mjög
óvíst sé, hvort eins náið samband sé á milli bekkj-
arstærðar og námsárangurs og ýmsir hafa talið“,
og bendir nefndin á, að erlendar rannsóknir,
sem gerðar hafa verið á þessu atriði, styðji þessa
skoðun. S.Í.B. leyfir sér að vekja athygli á, að
því aðeins geta slíkar rannsóknir gefið vísbend-
ingu um samband rnilli bekkjarstærðar og náms-
árangurs, að þær séu gerðar við svipaða aðstöðu
og kennsluskipan og er hér á landi. S.Í.B. dregur
því í efa, að af slíkum rannsóknum megi draga
þær almennu ályktanir, sem fram korna í grg.
grunnskólanefndar.
Það kemur einnig fram í grg. nefndarinnar,
að gera megi ráð fyrir, að Iiið hefðbnndna
bekkjarkennslufyrirkomulag hverfi srnánr sam-
an, en í stað þess muni aukast skipting nemenda
í stærri eða minni hópa, allt eftir eðli námsefn-
isins og þroskastigi nemenda. S.Í.B. getur út af
fyrir sig fallizt á þessar spár nefndarinnar, en
telur þó, að meðan „hin hefðbundna bekkjar-
kennsla" tíðkast og jafnframt er stefnt að því að
draga úr röðun nemenda í bekkjardeildir eftir
námsárangri, séu hámarkstölur nefndarinnar í
bekk alltof háar, enda kemur fram viðurkenning
nefndarinnar á jrví, að „Kennsla með mjög
breytilega námsgetu innan sörnu bekkjardeildar
lilýtur að verða afar örðug í mjög stórum deild-
um“.
Reynsla íslenzkra kennara sýnir ótvírætt, að
þeir telja náið samband milli Ijekkjarstærðar og
námsárangurs og liafa oft látið þá skoðun í ljós
m.a. í fundasamþykklum.
Á 22. fulltrúajringi S.Í.B. vorið 1972 var sam-
þykkt tillaga um hámarksfjölda nemenda í bekk
og eitinig, jregar í bekkjardeild eru nenrendur af
fleiri en einum aldursflokki.
Um 51. gr.
Þarfnast ekki skýringa.
Um 52. gr.
Hér er lagt til, að viðkomandi kennari og
skólastjóri skuli einnig, ásamt sálfræðideikl og
öðrum sérfræðingum, leggja dóm á jrað, hvort
barn skuli njóta sérkennslu.
Um 53. gr.
S.Í.B. telur nauðsynlegt, að tekin séu af öll
tvímæli um tvískiptingu sérkennsluþjónustunnar,
Jr.e.a.s. annars vegar sérkennslunnar innan grunn-
skólans, sem eðlilegt er að fræðslustjórar skipu-
leggi og stjórni, og hins vegar sérkennslunnar,
sem fram fer í sérstofnunum og lieyrir beint
undir menntamálaráðuneytið. Ennfremur leggur
S.Í.B. áherzlu á, að hraðað sé framkvæmdum
eins og kostur er, enda hlýtur góð sérkennslu-
þjónusta að vera eitt af frumskilyrðum breyttra
og bættra starfsþátta í grunnskólanum.
Um 55. gr.
S.Í.B. telur heppilegra, að nánari ákvæði urn
aga og agabrot í skólum verði sett í reglugerð.
Að öðru leyti jrarfnast greinin ekki skýringa.
Um 59. gr.
Með hliðsjón af Jrcim breytingum, sem væntan-
lega verða á niðurröðun námsefnis í aklursflokk-
um nemenda og með tilliti til Jress, að „eðlileg"
skil í námi gætu breytzt frá Jrví sem nú er, telur
S.Í.B. óæskilegt að setja í lögin ákveðin aldurs-
mörk, sem miða skal próf við.
MENNTAMÁL
15