Menntamál - 01.02.1973, Blaðsíða 28
sérstöðu og þar sé klciít að stytta námstímann,
án þess að ganga verulega á námskjarnann. I>að
má benda á, að það er gert ráð lyrir, að samd-
ar verði sérstakar námsskrár fyrir þessi skóla-
liverli þar sem hægt verður að taka tillit til um-
iiverfis og uppeldisgildis þess.
5 eða 6 daga skólavika
Haukur: Þá langar mig að spyrja ykkur næst um
vikulegan skólatíma. Þeim skólum fjölgar, sem
hafa 5 daga kennsluviku í stað 6 áður. Er þetta
æskileg þróun, eða fylgja þessu einhver vand-
kvæði?
Kristján: Út af fyrir sig held ég, að (i daga kennslu-
vika sé æskilegri, en ég Iield, að það sé óhjá-
kvæmilegt, að 5 daga kennsluvika verði tek-
in upp í skólum eins og á öðrum vinnustöð-
eins og þjóðfélagsþróunin Iiefur verið. Þetta
er eins og livert annað þjóðfélagsböl, sem mað-
ur verður að þola. Ég hef t.d. þá reynslu í
minum skóla, að laugardagur er miklu erfið-
ari kennsludagur en aðrir dagar vikunnar. Það
kentur t.d. fram í því, að miklu verr er mætt
á laugardögum en öðrum dögum.
Andri: Hér er um þjóðfélagsþróun að ræða, sem
erfitt er að standa gegn. Samkvæmt frumvarp-
inu getur verið um hvort tveggja að ræða. Ég
hef stundum velt því fyrir mér, livort við gæt-
urn gert tilraun með það, sem Frakkar hafa
reynt í marga áratugi, að frí í skólum verði
einhvern annan dag en laugardag, en í Frakk-
landi hefur það verið á íimmtudegi.
Ingi: Ég er fylgjandi 6 daga skólaviku, mér er
engin launung á því, ég óttast hinar löngu helg-
ar. En 5 daga skólavikan er á næsta leyti eins
og fram hefur komið hér. En þá vaknar líka
sú spurning, hvernig ætlum við að koma
kennslunni fyrir, án þess að álagið á nemend-
ur verði of mikið, og miða ég þá að sjálfsögðu
við vikulegan kennslutíma eins og hann er í
dag og eins og hann verður samkv. frumvarp-
inu, t.d. í efri bekkjum barnaskólanna. Það er
svo margt, sem þarf að taka tillit til. Ég nefni
það, að nemendur, margir hverjir, taka þátt í
ýmiss konar tómstundastarfi utan skóla svo sem
íþróttum, dansi, listgreinum o. fl. Allt tekur
þelta sinn tíma. Og svo má ekki gleyma því,
að börn á þessum aldri þurfa nokkurn tíma
til leikja. Ég Iield Jtað verði að taka vikulegan
kennslutíma til rækilegrar endurskoðunar.
Kristján: Það er líka önnur lilið á þessu máli, sú
hliðin, sem snýr að kennurunum. Kennarar
eru að verða nær eina stéttin, sem vinnur á
laugardögum, og það hlýtur að vera tímaspurs-
mál, liversu lengi þeir láta bjóða sér slíkt án
verulegs álags fyrir laugardagskennsluna. Þetta
hlýtur að ýta undir þá þróun, að hætt verði að
kenna á laugardögum. Ég held það sé óraun-
hæft að taka einhvern annan dag en laugar-
dag sem frídag. Til þess þyrfti margt að breyt-
ast í þjóðfélaginu.
Indriði: Vegna þess sem Kristján Bresi sagði
varðandi kennara, verður að geta þess, að kenn-
arar hafa lengra sumarleyfi en aðrir ríkisstarfs-
menn og kennslustundafjöldinn er óbreyttur,
hvort sem um er að ræða 5 eða 6 daga skóla-
viku. Til viðbótar þeirn atriðum, sem Ingi
nefndi, að mæltu gegn 5 daga skólaviku, má
benda á, að skólahúsnæði er víða svo knappt,
að ekki er unnt að taka upp samfelldan vinnu-
dag með 5 daga skólaviku, nema húsnæði verði
aukið verulega.
Jóhannes: Það er mitt álit, að oft vilji nemand-
inn gleymast í öllu þessu kerfi. Ég gerði mér
það til gamans að glöggva mig á hver væri
raunverulegur vinnutími nemandans samkv.
töflu á bls. 50 í frumvarpinu. 1 8. bekk er gert
ráð fyrir 38 stundum á viku, hver stund 40
mín. Þá yrðu þetta að viðbættum frímínútum
um 1750 mín. á viku. Reiknum með 10 stund-
um í lieimavinnu á viku og tökum kaffihlé
inn í dæmið, eins og gert er í kjarasamningum,
þá yrði þetta allt rúmlega 8 stunda vinnudag-
ur miðað við 5 daga vinnuviku. En líklegt er,
að álagið á nemendur í tilteknum bekkjum sé
jafnvel enn meira. Ég veit það ekki, en ég held,
að hann ætti ekki að vera lengri en hjá full-
orðnu fólki, frekar styttri.
Andri: Þetta er vissulega álitamál, og jjaö má
benda á ýmislegt, sem þarna getur haft áhrif,
MENNTAMÁL
26