Vorið - 01.12.1954, Qupperneq 16

134
VORIÐ
en ég sagði þér þetta nú bara
svona að gamni mínu. Vertu nú
sælll
FRANS: Já, mér væri þökk á því,
að þú héldir áfram ferð þinni,
gamli skröggur, en farðu helzt í
einhverja aðra tjörn, þú skítur
út vatnið í tjörninni minni. (Við
sjálfan sig): Jæja, svo að prinsess-
an ætlar að fara að gifta sig. —
(Ákafur): Þetta er nokkuð fyrir
mig! Ég var vitlaus að spyrja
karlinn ekki meira um prinsess-
una. — Jæja — skítt með það,
Frans litli skal áreiðanlega klára
sig. Svo af stað til konungsins.
Lítið upp flugur og önnur kvik-
indi. Ekki að þvælast fyrir Frans.
— Bomsara-boms! —
FRANS: Ég fékk víst magaskell í
þetta skipti, en til allrar ham-
ingju sá víst enginn til mín, svo
að það gerir ekkert til. . . . Hver
er það, sem er að busla þarna og
þvælast fyrir mér? O, það er víst
bara gömul froskkerling.
FROSKKERLINGIN: Ó, góði,
ungi froskur. Vertu nú svo vænn
að hjálpa mér. Viltu nú ekki
styðja gamla konu, svo að hún
komist upp á þurrt land? Gigtin
í bakinu á mér er svo afleit í dag.
FRANS: Þú mátt ekki sitja þarna
fyrir mér. kerlingarhró. Ég hef
annað að gera en að hjálpa göml-
um kerlingum. Ég er lagður af
stað til að biðja prinsessunnar.
Hún bíður með óþolinmæði eftir
mér. Vertu sæl, og ég bið að
heilsa gigtinni. (Syndir áfram.)
FROSKMEYJA: Hjálp! Hjálpl
FRANS: Hvað er nú að? Hver öskr-
arf svona óskaplega? O, þetta er
víst bara venjuleg froskstelpa,
sem einhver hefur ráðizt á.
FROSKMEYJAN: Það var gott að
þú komst, ungi, hrausti Frans.
Rektu burtu þennan stóra og
ljóta frosk þarna. Flann vill fyrir
hvern mun að ég verði konan
hans. En ég vil það ekki. Ég vil
komast heim til mín. Ó, Frans,
hjálpaðu mér, ég er svo óham-
ingjusöm!
FRANS: Já, seinna, seinna, kæra
ungfrú. Einhvern tíma seinna. Ég
hef svo mikið að gera í dag.
DIGRI FROSKURINN: Hvað
varstu að segja? Komdu strax.
Ég skal lúskra svo úr þér, að þú
hafir ekki hugmynd um hvað eru
fram- og hvað afturfætur á þér.
FROSKMEYjAN: Láttu hann ekki
hræða þig, Frans. Taktu bara á
móti honum. Mundu, að ég er
varnarlaus kona. t
FRANS: Slepptu mér, slepptu mér!
Ég vil ekki! Hjálp! (Leggur á
flótta.)
Við konungstjörnina.
FRANS: Jæja, þá er ég nú loksins
kominn að konungstjörninni.
VARÐFROSKUR: Nem staðar!
FRANS: Nú, ekki nema það þó, þú
gerir mér bylt við.