Vorið - 01.12.1954, Page 26

144
V O R I Ð
verðlaun. Þar að auki er kaffiborð
með kökum (því síðasta bætti það
nú við). Og skotfimi og dans og
margar fleiri skemmtanir.
„Við tökum þátt í þessu,“ sögðu
litlu tröllin. Og svo fóru þau um
allt og skýrðu frá þessu. Og stuttu
síðar vissu allir, hvað til stóð um
kvöldið.
„En ég veit hvers vegna þetta er
gert,“ mælti eitt af litlu tröllunum.
„Stóru tröllin ætla sér að sigra. Þau
eru þó heimskari en við. F.n svo á
að fara í „krók", og þar hafa þau
vfirburði."
„Nú veit ég ráð.“ Eitt af litlu
tröllunum hélt höndunum fyrir
munninn og allir hlustuðu. Svo
skellihlógfu þau öll. Þvi að nú höfðu
þau fundið upp gott bragð, og það
sýndi sig að litlu tröllin voru vitur.
Þau ætluðu að hafa með sér græn-
sápu, og nudda henni á stein. Svo
ætluðu bau að gabba stóru tröllin
til að standa á honum. be^ar þau
færu í ,,krók". Oo- litlu tröllin hlóeu
oe hlógu, svo að bau æthiðu varla
að komast heim fyrir hlátri.
Kvöldiðkom osr öll tröllin í skóg-
inum hittust í stóru rjóðri í tungls-
Ijósinu.
Stóru tröllin voru kurteis og buðu
litlu tröllin velkomin.
jÞið eruð sannarleya velkomin."
sö?ðu bau, og dinyluðu rófunni.
Svo buðu þau til kaffidrvkkiu.
Hljómsveitin byrjaði og hver sem
vildi gat dansað eða skotið í mark
í brotna diska.
En allt í einu klappaði eitt af
stóru tröllunum saman höndunum.
Hljóðfæraleikurinn hætti, og tröll-
in komu nær.
„Verðlunasamkeppnin bvrjar,"
sagði það. „Það verður byrjað á
sspurningunum."
„Ert þú dómari?" spurði eitt af
litlu tröllunum.
„Já, svo á að heita. En nú skuluð
þið taka eftir. Hvor hópurinn, sem
svarar rétt þrem spurningum, við
eða þið, fær heila skeppu af gulli.
Fyrsta spurningin er:
„Hvað er það, sem er stórt og gult
og lýsir? Það hverfur á nóttunni,
en....“
„Það er ostur," orgaði eitt af stóru
tröllunum.
„Heimskingi," sagði dómarinn.
„Ostur hverfur ekki á nóttunni."
„Ég veit það!“ Nú teygði eitt af
itlu tröllunum fram. höfuðuð. „Það
er sólin!“ sagði það.
„Það er rétt.“ Dómarinn klóraði
sér bak við eyrað. Hin stóru tröllin
létu sem ekkert væri. Og svo kom
önnur spurning:
„Hvað er það, sem gengur og
gengur og kemst þó aldrei að dyr-
unum?“
„Það er Jonta í Grenifelli," æpti
annað af stóru tröllunum.
„Nautshaus!" Nú varð dómarinn
reiður. „Jonta gen'gur ekki. Hann
liggur í rúminu."