Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.04.1985, Blaðsíða 13

Bjarmi - 01.04.1985, Blaðsíða 13
Kapellan í Vatnaskógi í vetrarbúningi Mér leist ekki sem best á veðrið. Hér var nofðaustan rok og eitthvað frost. Snjó hafði dregið í skafla. En hvað um það, upp eftir urðum við að komast. Farangrinum var komið fyrir í jeppanum og haldið heim í grautinn og kaffið. Við vorum komnir að kaffinu þegar síminn hringdi. Það var Akranes með samtal við Vatnaskóg. Það var glað- leg og hressileg rödd í símanum sem sagði að kyndingin væri komin í lag. Við skyldum ekki leggja af stað fyrr en hann hefði hringt aftur. Annað hvort bilaði þetta strax eða dygði lengi. Nú var klukkan rétt um sjö. Það var drukkið meira kaffi. Klukkan níu er enn hringt: Eins og er sé ekki ástæða fyrir okkur að koma. Við létum farangurinn vera áfram í jeppanum og héldu félagarnir til síns heima. Dagurinn leið að kvöldi og það komu ekki fleiri hringingar úr Vatnaskógi. Um kvöldið fórum við hjónin í messu og gengum til altaris í Laugar- neskirkju. Var það góð stund í lok þessa skírdags. Á laugardeginum héldum við upp í Vatnaskóg að ganga frá eftir mótið. Það urðu fagnaðarfundir er við hitt- um piltana því að enn gekk kyndingin. iír miðvikudegi fram á laugardag í kyrru- viku. P frs að vildi nú svo vel til að ég átti frí þennan dag. Ég lofaði því að koma strax upp eftir með varakynditæki sem tilheyrði Skóginum, en yrði fros- ^ð á miðstöðvarkerfinu áður en ég kæmist upp eftir yrði ekkert að gert, Pað væri það næst versta sem gæti komið fyrir. Því skyldi hann vekja ákveðinn félaga sinn og þeir skyldu reyna sameiginlega að gera við kynd- inguna. I stuttu máli var viðgerðin fólgin í því að þeir áttu að losa rafmótorinn frá, nota síðan þynnri endann á hálfri þvottaklemmu milli öxuls og ástengis olíudælunnar og vefja þéttingsfast með vír um endann á ástenginu. „Þetta verður að ganga og skal ganga. En til vara skaltu láta vatnið renna af kerfinu ef þetta mistekst." Og hann spyr aftur: „Ætlarðu þá ekki að koma?" „Jú, ég ætla að flýta mér af stað," svara ég. Síðan hringdi ég í vini mína raf- virkjann og smiðinn sem átti forláta jeppa og sagði þeim hvað til stæði. Þeir brugðust snarlega við eins og ævinlega — reyndar gamlir Skógar- menn sem alltaf eru tilbúnir til starfa þegar eftir er leitað. Nú vakti ég eiginkonuna og sagði henni hvað stæði til. Bað ég hana að elda kjarngóðan graut og hita mikið kaffi meðan ég skryppi frá og næði í dót — en þetta mætti engan tíma taka. K ristileg skólasamtök hafa haldið skólamót um árabil í Vatna- skógi í kyrruvikunni. Við höfum farið nokkrir félagar ásamt skólapiltum upp eftir á laugardeginum fyrir pálma- sunnudag til að koma hita á húsin, neysluvatninu í samband og hreinlæt- isaðstöðu í lag. Oft hafa þetta verið basl-ferðir. Þá gengur páskahretið oft yfir, færðin slæm og ekki hægt að komast á bílum heim í Lindarrjóður. Bera verður allan flutning um langan veg. Að- koman er oft hin versta. Komið hefur fyrir að maður hefur gengið á snjó yfir matskála og Lauf- skála. Það er því æði mikið verk að moka sig inn í húsin og koma staðnum í nothæft stand svo að allt verði tilbúið þegar mótsgestir koma á mið- vikudeginum. Skólapiltarnir vinna al- gjört þrekvirki oft á tíðum við þessar aðstæður. 13

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.