Afturelding - 01.12.1952, Blaðsíða 4

AFTURELDING
Verít fimgpLeiöiiig£ar.
'J'aliS er, afi meSal hinna fyrslu Metódista hafi
John Fletcher veriS grandvarastur og gu'ðhrifnast-
ur af öllum. Um liann sagði sjálfur hrautrySjand-
inn John Wesley: „IJvorki í Evrópu eða í Ameríku
hef ég kynnzt eins gallalausum manni sem J. F.
Og ég vœnti þess ekki heldur að finna annan slík-
an liérna megin eilífSarinnar.“
John Fletcher liafSi skrifaS upp nokkur atriSi,
sem liann prófaSi sjálfan sig fyrir dagsdaglcga.
Þegar þessi höjuSatriSi sjálfsprófunar hans eru
lesin, þarf engan aS undra, þó aS hann na>Si mikl-
um framförum á helgunarbrautinni. Hcr koma svo
hinar 12 sjádfsprófunarspurningar hans:
7. VaknaSi ég í Andanum, og var ég nógu ár-
vakinn til aS safna hugsunum mínum í kyrrS
og hljóSleika jyrir augliti GuSs?
2. Tókst mér aS komast nœr GuSi í dag. sér-
slaklega á bœnastundum mínum, cSa lét ég
tímann sleppa úr hendi minni, vegna þess
aS ég vœri aS sýsla viS þýSingarminni og
cinskisverSa hluti?
3. VarS trú mín vcikari, vcgna þess aS ég var
ekki nœgilega vökull, cSa hejur hún aukizt
gegnum vakandi árvekni aS leita auglilis
GuSs?
4. Hef ég gcngiS jram í trú í dag, og séS GuS
í öllu, sem mér liejur mœtt?
3. líef ég gœlt mín frá óvinsamlegum orSum
og hugsunum, og hej ég getaS glaSzt yfir
því, þegar aSrir voru teknir fram yfir mig?
6. Hej ég náS liinu ýtrasta, scm hœgt var, út
úr liinum dýrmœta tíma dagsins, eins og mér
voru gejnir möguleikar og styrkur til?
7. Hef ég tekiS mér tíma í bœninni og viS
lestur GuSs orSs á þann innilega hátt, aS
ég hef öSluzt eitthvaS gegnum þaS?
8. HvaS hef cg gert til aS hjálpa öSrum GuSs
börnum tímanlega og andlcga?
9. Hej ég tekiS peninga fyrir eigin þarfir. sem
ég hefSi getaS gefiS lil GuSsríkis?
10. Hef ég gœtt tungu minnar í dag, vitandi þaS,
aS þar sem mikiS er talaS, er létt aS syndga?
11. Hef ég afneitaS sjálfum mér í dag?
12. Er líf mitt, og breytlni heiSur og prýSi fyrir
fagnaSarboSskap Jesú Krists?
Ertu máttvana á veginum?
Krosslaus kristindómur er kraftlaus krislindómur. Ef
til vi11 er hér að finna ástæðuna fyrir því, hve mikið
her á kraftleysi í trúarlífi magra. Þeir vilja ckki taka
upp krossinn. Sumir hinna trúuðu hafa lagt frá sér
krossinn, sem þeir höfðu áður tekið upp vegna Krists. í
dag standa þeir máttvana á veginum.
„Á þessum dögum þurfa kristnir ekki að líða fvrir trú
sína,“ er stundum sagt. Þetta er ekki að öllu leyti satt.
Að líða fyrir trú sína gerum við í réttum hlutföllum við
fúsleika okkar að taka upp krossinn. Ég vil aðeins nefna
einn kross, sem liggur við fætur okkar: Það er kross
viðurkenningarinnar játningarinnar. Hefur ju'i tekið
upp þenna kross? Það er auðvelt að komast hjá mikilli
})jáningu og óþægindum með því að láta ])enna kross
liggja og taka hann ekki upp. En játaðu nafn Jesú þar
sem þú gengur fram. Lestu Biblíu þína í áætlunarbifreið-
unum, þegar þú ert á ferðalagi, ef svo ber undir, og
skammastu þín ekkert fyrir það. Seg frá ])ví, að þú
sért frelsaður fyrir óverðskuldaða náð, fyrir trúna á
Krist Jesúm, og þá muntu uppgötva um leið, að kross-
inn er þar. En óðar þú finnur þunga krossins, finnur þú
blessun Guðs og öðlast kraftinn til að lyfta krossinum.
ViWi ekki hneyksla hers-
höfðingjann.
Það eru til tvennskonar hræsnarar. Aðrir eru þeir, sem
gefa sig út lil að vera annað en það sem þeir eru. Þeir
eru vel þekktir, og þarfnast engrar frekari kynningar.
Hinir eru mun minna áberandi. Það eru þeir, sem gefa
sig út fyrir að vera ekki ]>að, sem þeir cru.
Svo har lil á slyrjaldarárunum, að ungur maður gisti
í sama svefnklefa og hrezkur hershöfðingi. Til þess að
hneyksla ekki hershöfðingjann, þá gekk liann til sængur
án þess að gera bæn sína knéfallandi, eins og venja
hans var.
Að litlum tíma liðnurn, þegar hershöfðinginn gekk til
náða, fannst unga manninum allt svo kvnlega hljótt.
Þegar hann leit upj) frá rúmi sínu sá hann hershöfðingj-
ann á knjánum við rúmstokk sinn. Hann hvorki hlygð-
aðist sín fyrir það að beygja kné sín, né vildi taka alltof
mikið lillit til þess, sem viðstöddum kvnni að þykja við-
eigandi.
68