Afturelding - 01.12.1952, Blaðsíða 18

AFTURELDING
Sigurður Hlíðdal Pétursson.
22. júlí 1919. — D. 11. júní 1952.
Ungum brást þér draumur dagsins,
dóu Ijós og vonir margar,
hurfu cins og hljómur lagsins.
honum þegar tómið fargar.
Ungum brúst þér braut til jratnu,
berskan lcveið strax sólarlagi,
heyr&ir skiptast ugg og ama
á í hverju hjartaslagi.
Ungum brást þér gígjan gla&u,
gripi& misstir, brast vi& strengur.
Þinn var skógur bleikru bla&a,
bjarti, hreini, gó&i drengur
Ungum brást þér flest á foldu,
fjalli& sendi skugga langa.
Gu&smenn for&um þrautir þoldu,
þín var sama œviganga.
Unguni brást þér uldrci Kristur,
annaS margt þótt slyppi úr hendi.
Hann var vinur hinztur, fyrstur.
Hann var stœrstur lífs vió endi.
Ungum gaf hann arf í dau&a,
arf sem beztan veit og þekki.
Birt er upp af bylgjum nauSa,
bát þinn hrekur lengur ekki.
Asmundur Eiríksson.
Hvcrs vegna ég er kristinn maður.
— Hversvegna crt þú kristinn rna&ur? Það var
heiSinn ma&ur, sem spur&i eitt sinn Indverja
þessarar spurningar. MeS samlíkingu, sem lii&
austurlenska mál er svo au&ugt af, gaf lumn
honum svar sitt.
Eitt sinn er ég var úti að ganga varð ég þess, alll i
einn var, að’ á eflir mér kom tígrisclýr á harða spretli.
Aðeins ein hugsun komst að hjá mér, hvernig ég gæti
hjargað lífi mínu. Oðru megin við stíginn, sem ég gekk
eftir, sá ég brunnop, og óx vafningsviðargrein sem þar
hékk niður í brunninn. Eg greip utn hana og lét mig
síga lílið eitl niður. Rétt í þessu kemur tígrisdýrið að
brunnopinu, og horfði á mig græðgislegtim augum. Nú
verður mér litið niður í brunninn, sé ég þá mér til mik-
illar skelfingar, að á brunnbotninum liggur gríðarstór
Itöggormur og starir á mig. Skelfing mín náði þá há-
marki, er ég varð þess var, að uppi á brunnbrúninni
sat rotta og nagaði sundur vafningsviðargreinina, sem
ég hékk í.
Þá heyrði ég alll í einu skot. Tígrisdýrið hvarf, en
fram á brunnbrúnina kom maður, sem beygði sig nið-
ttr og rétti mér hendi sína, og sagði: „Takktu í hendi
mína og mun ég bjarga þér.“ Ég tók sem fljólast í hendi
hans og bjargaðist. Þessi maður var Kristur, sonur Guðs,
sagði Indverjinn. ()g }tað er þessvegna, að ég er kristinn
maður.
Svo gaf hann útskýringu á samlíkingunni. — Tigris-
dýrið er syndin. Hún er hlóðþyrst rándýr. Slangan á
hrunnbotninum, það er djöfullinn hinn gamli höggorm-
ur, sem beið eftir mér. Á meðan ég liékk þarna, nagaði
tönn tímans sundur lífsþráð minn, og á því augnabliki,
sem hann hefði brostið sundur, var ég bráð satans um
eilífð. Jesús hefur horið sigur yfir syndinni með dauða
sínum á krosrinum og upprisunni frá dauðum. Hann kont
til mín í örvilnan minni og neyð, og rétti mér sína gegn-
umstungnu hendi. Ég tók í hendi Hans og Hann dró mig
upp úr glötunargröfunni. Skilur þú nú, hversvegna ég
er kristinn maður? Þýtt úr Livets gang.
Sumkvæmt upplýsitigum frá Institute of Jewish Affuirs, eru
Gyðingar nú nærri 11 milljónir í öllum heiminum. Er það suma
tula og 1901. Arið 1939 voru þeir hinsvegar röskar 16 milljónir.
Fjöldi Gyðinga í ríkjum Ameríku jókst á árunum 1901—1951
frá 1,2 milj. til 6 milj. Samtímis fækkaði þeim í Evrópu úr 9 milj.
niður í nærri 3 milj. 1,7 milj. Gyðinga búa í Rússlandi og ríkj-
um þeim óhangandi.
Fjöldi Gyðinga í Isracl hefur fertugfaldast fyrri helming yfir-
standandi aldar, eða frá 35,000 í 1,4 milljónir. Eru það 12,3%
allra Gyðinga í heiminum.
82