Heimir - 01.05.1914, Blaðsíða 7

H E I M I R .
259
OR hjá þér o,r vonunum skjólstaður fundinn;
og uppávið leitar minn andi til þín,
þótt eg sé við moldina tengdur og bundinn.
k;a.
Trú og guðfræúi.
Eftir Dr. C. C. Everett.—(Lauslega þýtt)
Það er aðeins ein trú til í heiminpm. Til þess að komast að
þessari skoðun vei'ðum vér að feta oss áfram varlega; hugmynd vor
um trúna verður að vera ljós; vér vcrðum að vita nákvœmlega við
hvað vér eigum með orðunum, sem vér notum. í fyrsta lagi verðum
vér að aðgreina í huganum trú og guðfrœði. Oss hættir oft við,
þegar vér hugsum og tölum um trú að hafa í raun og veru guðfræði
i liuga. En trúin er ein; guðfræöi er margskonar. Trúin er al-
staðar eins; guðfræðin er alstaðar mismunandi.
Bezti vegurinn til að gjöra jretta ljóst er ef til vill sá, að líkja
sambandi trúar og guðfræði við samband hins hreina iofts og
loftsins, scm vér öndum að oss. f vanalegu máli notum vér oft
orðin “loft” og “andn'unsloft” eins og þau þýddu bæði það sama.
Eða það mætti, ef til vill, fremur segja, að ])ar sem vér notum orðið
“andrúmsloft” sjaldan, ])á notum vér vanalega orðið “loft” í þess
stað. Þannig segjum vér, að loftið sé þungt eða létt; vér segjum að
það sé hcilnæmt á þessum staðnum, en óheilnæmt á hinum. Yér
tölum um fjallaloft, sjóioft og sveitaloft. Mörgum þætti það máske
kynlcgt, cf þeim væri sagt að loftið er alstaðar eins; það getur að
vísu verið þungt eða létt, lireint eða óhreint, en í sjálfu sér er loftiS
samt ávalt óumbreytanlegt. Á nóttu og degi, á sjávarströndinni og
1 mýrarlöndunum, í borgum og sveitum, í Evrópu, Asfu, Afríku og
Ameríku og iit á reginhafi—alstaðar er loftið cins. Það hefir
ákveðna efnalega samsetningu, það hefir alstaðar átta þyngdarhluta
af súrefni móti tuttugu og átta af köfnunai'efni. Hlutfall þessara
cfna breytist aldrei í þessari samsetningu; hún er eins ákveðin og
nokkur önnur efnasamsetning. En að hinu leytinu er loftið, sem
vér öndum að oss jafnt og stöðugt að breytast. Það er öðru vísi á