Kirkjuritið - 01.10.1937, Qupperneq 8
Jón Helgason:
Kirkjuritið.
302
kenningar-útskýringar. svo aó auðsveip samsinning
þessa var talin vottur sannkristilegs lífs. En við það lagð-
ist hula yfir hugsjónar-takmarkið mikla: Að fram ganga
svo algjörlega i anda og krafti Jesú Krists, að þeir bein-
línis sýndu Krist með heilögu lífi sinu. Það liefir þá líka
á öllum tímum verið kristninnar mesta mein, hve til-
tötulega fáir þeir voru, sem gengu svo fram í lífi sínu
að um þá mætti segja: Hver sem sér þessa menn, hann
sér Krist.
Engum ríður jafnmikið á því, að hugsjónartakmarkið,
eins og Páll hefir gefið það til kynna með orðunmn: „Nú
lifi ég ekki framar, heldur lifir Kristur í mér“, liverfi
þeim ekki úr sýn, og þeim, sem kallaðir liafa verið til að
liafa á hendi þjónustu orðsins innan safnaðanna. Það, sem
gerði áhrifin af starfi Páls, og svo margra annara Jesú-
lærisveina eftir lians dag, svo mikilfengleg, var vitanlega
það hið nýja ósigrandi lífsafl, sem þeim veittist fvrir trú-
arsamlífiðvið Jesúm Krist sjálfan,—hversu þetta ósigrandi
lífsafl knúði þá áfram til sífelt meiri fullkomnunar i að
helga Guði og hans eilífa r'iki alla sína krafta, - liversu
Kristur lifði i þeim sem mikilfenglegur, endurnýjandi
kraftur, sem frá rótum fékk að móta gjörvalt lif þeirra
lil hugsana, orða og verka, svo að það varð sannleiki i
lifi þeirra „liver sem sér þessa menn, hann sér Krist".
Eins og' það er sannfæring mín, að það sé eitt af vor-
um kirkjulegu meinum, já, þeim, sein tilfinnanlegust eru,
live oss þjónum kirkjunnar er einatt áfátt i þessum efn-
um, eins er það á hinn hóginn gleðiefni, að sú krafa lifir
enn með kristnum söfnuðmn þessa lands, að Krists-lífið
móti seni mest alt líf og alla framkomu prestanna bæði i
kirkju og utan. Þrátt fyrir alla deyfð innan kirkju vorrar
(sem þó einatt er meira gert úr en ástæða er til á vorum
dögum) eru þeir vafalaust margir innan íslenzks safnað-
arfólks á vorum tímum, sem óska þess af alhug að eiga
þann sálusorgara starfandi hjá sér, sem með sanni mætli
segja um: „Hver sem sér hann, hann sér Krist“. Og í