Kirkjuritið - 01.10.1937, Side 23

Kirkjuritið.
Dwight L. Moody.
317
Starfið meðal barnanna óx og varð sniámsaman að
starfi fyx-ir fullorðna. Hús, sem áður iiafði verið veit-
ingahús, var nú leigt og' samkomur haldnar á virkurn
kvöldum. Þar hyrjaði Moody sjálfur að prédika, þegar
liann hafði engan annan, en ekki gekk það nú vel i
fyrstu. Hann fékk að heyra, að hann dygði alls ekki
til að tala. Hann talaði heldur ekki rétt mál og margar
málvillur komu fyrir hjá honum. Maður einn sagði við
liann: „Það úir og grúir af málfræðisviilum hjá yður.
Þér ættuð ekki að halda ræður“. Moody svaraði: „Veit
ég ]xað og marga aðra galla iief ég, en ég gjöri það sem
ég get. En þér, sem kunnið málfræðina svo vel, til hvers
nolið þér hana í víngai’ði drottins?“
Rrátt óx starfsemi lians svo, að hann sá að köllun sín
væri að helga sig og allan sinn tíma í þarfir Guðs ríkis.
Kærleikur Krists knúði hann. Svo sagði hann upp stöðu
sinni, enda þótt það kostaði hann mikla haráttu við
sjálfan sig. Hafði í laun 5—6000 dollara á ári. — Nú
slepti hann því öllu. Hann átti talsverða peninga, sem
hann hafði lagt til liliðar. Hann liugsaði sér að vinna
algjörlega fyrir drottin, meðan þau efni entust, og
treysti þvi, að ]xetta væri vilji Guðs, mundi hann síð-
an opna vegi, en ef ekki, gæti hann aftur liorfið til at-
vinnu sinnar. Nú fór hann að lifa með mesta sparnaði,
til þess að peningarnir entust sem lengst og gaf sig nú
allan að andlega starfinu. Og það kom í ljós, að Guð
hafði útvalið hann til mikilla framkvæmda og sá fvrir
honum á sinn hátt. — Smámsaman leiddi Guð hann inn
i prédikunarstai’fið, og höfðu ræður hans svo mikil
áhrif, að einsdæmum sælti. Starfssvæðið varð stæri’a.
Það var eins og alt kristilegt líf og' starf blómgaðist,
hvar sem Moodv kom. Þúsundir manna og kvenna unn-
usl fyrir Guðs ríki. En svo kom tími, að alt sýndist ætla
að hrynja í rústir.
Borgarastyrjöldin mikla skall á og umlurnaði öllu.
Moody lét þó ekki hugfallast, en lag'aði sig' eftir hinum