Kirkjuritið - 01.10.1937, Qupperneq 9
Kirkjuritið. Yígslulaka séra Friðr. J. Rafnar.
303
sjálfu sér meguni vér, þjónar kirkjunnar, vera (iiiði þakk-
látir fyrir, að slikar kröfur eru gerðar til vor iniian safn-
aðanna, þvi að meðan svo er, er aldrei fyrir það girt, að
vér sjálfir gerum til vor samskonar kröfur, sem vitan-
lega skiftir alt af langmestu máli i þessu sambandi, enda
á ég enga ósk heitari kirkju lands vors til handa en að
tala þeirra orðsins þjóna fari sivaxandi með oss, er geta
sagt: „Nú lifi ég ekki framar, lieldur lifir Ivristur í mér‘\
En þegar ég nú hefi notað þetla sjaldgæfa hátiðlega
ta'kifæri, er þú, kæri hróðir og vinur! átt vígslu að taka
sem kjörinn og skipaður vígslubiskup i liinu forna Hóla-
stifti þegar ég hefi notað þetta tækifæri til þess að
minna á þau atriði, sem hér liefir verið vikið að, út frá
textanum, sem upp var lesinn, |)á liefi ég gert það sum-
part i vitund þess, að það verður aldrei of oft hrýnt fyrir
oss orðsins þjónum innan safnaðanna, hvað þjónustan
heimtar af oss öllum án undantekningar, en sumpart af
því, að ég liugðist í þessum háleitu postullegu orðum finna
viðfestingu þeim árnaðaróskum, sem ég vildi mega flvtja
þér frá altari drottins á þessum merkisdegi æfi þinnar,
er þú í annað sinn tekur kirkjulega vígslu. Því að hér
stendur sízt svo á, að í hlut eigi, þar sem þú ert, ungur
maður, sem ókunnugan megi telja skyldunum og ábyrgð-
inni, sem þjónustunni eru samfara. í meira en tvo tugi
ára hefir þú starfað i þjónustu kirkju vorrar og með
viðurkendri skvldurækni þinni og trúmensku í starfinu
ekki aðeins áunnið þér hvlli og traust safnaðanna allra,
sem þú hefir starfað hjá heldur og liylli og traust
embættishræðra þinna hér norðanlands, sem nú hafa vilj-
að votta þér þetta hvorttveggja, hylli sína og trausl, með
því að velja þig til þessarar embættisþjónustu, sem ég
tel mér ánægjulegt Idutverk að mega vígja þig til, og það
á þessum söguhelga stað, sem svo margar kirkjulegar
minningar eru tengdar við um réttar sjö aldir.
Þessi vígsla, sem þér veitist hér í dag, merkir, svo sem